Ο δήμαρχος Πάρου Χρ. Βλαχογιάννης έμεινε μόνος

Ο Χρ. Βλαχογιάννης

Ρεπορτάζ από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου της 3 Δεκεμβρίου 2011

– Σύλλογοι και Φορείς διαμαρτύρονται 

  • Φθηνά τεχνάσματα και για τους μαθητές Πήγε να τους γλυκάνει… και του το έβγαλαν ξινό

Τα όσα αρνητικά ακούστηκαν στην διαπαραταξιακή συνάντηση της Λαϊκής Επιτροπής Πάρου την περασμένη εβδομάδα για τη δημοτική αρχή Χρ. Βλαχογιάννη, δεν είναι παρά μόνο η κορυφή του παγόβουνου της κοινωνικής οργής κατά της πολιτικής που ακολουθεί ο ίδιος. Ουδέποτε δεν είχαν ειπωθεί τόσο βαριές κουβέντες εναντίον του, από κανέναν. Κανείς πολιτικός του αντίπαλος δεν τον είχε χαρακτηρίσει με το βαρύ πολιτικό χαρακτηρισμό «κολοτούμπας». Ποτέ και κανένα έντυπο του νησιού μας δεν προχώρησε σε πολιτικούς χαρακτηρισμούς, όπως αυτούς που έχουν ειπωθεί εναντίον του το τελευταίο χρονικό διάστημα από τους πολίτες. Η διαμαρτυρία στο δημαρχείο εκατοντάδων μαθητών…

…μετά τη πορεία προς τιμή των θυμάτων του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου έγινε μέγιστη προσπάθεια από τον κ. Βλαχογιάννη και τους πέριξ αυτού ώστε να μη γίνει γνωστή. Και πολύ περισσότερο να μην γίνουν γνωστά αυτά που ειπώθηκαν από τους μαθητές του νησιού μας που άσκησαν κριτική στον κ. Βλαχογιάννη. Μόνο, που στην εποχή του ίντερνετ και της εικόνας όλα αυτά ήταν δύσκολο να μην μαθευτούν. Πως όμως φθάσαμε στην εποχή να αμφισβητείται ανοιχτά από τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας μας ο κ. Χρ. Βλαχογιάννης από τον πρώτο χρόνο της θητείας του;


Η πολιτικάντικη στάση του

Ο κ. Χρ. Βλαχογιάννης «έπαιζε» καλά πάντα τους δεύτερους ρόλους. Αυτό, δεν είναι κακό. Υπάρχουν πολλοί στην πολιτική ζωή του τόπου μας που είναι γεννημένοι για δεύτερους ρόλους. Ο σημερινός δήμαρχος του νησιού μας σε κάθε ενασχόλησή του με τα κοινά έως το 2007 έπαιζε καλούς δεύτερους ρόλους. Κάθε φορά είχε δίπλα του γνώστες της αυτοδιοίκησης. «Φωτιζόταν» και αυτός από τη λάμψη άλλων. Μετά την ενασχόλησή του με τα κοινά της Μάρπησσας (όπου και εκεί άλλοι ήταν οι πρωταγωνιστές) ο κ. Βλαχογιάννης «φωτίστηκε» από τη λάμψη του κ. Γιάννη Ραγκούση. Η τοποθέτησή του στο προεδρείο του δημοτικού συμβουλίου του έδωσε προβολή χωρίς πολιτικό κόστος. Μετά την αποχώρηση του κ. Ραγκούση από τη θέση του δημάρχου ο κ. Βλαχογιάννης κέρδισε με 8-6 τον αντίπαλό του κ. Στρ. Παυλάκη. Αν και ο κ. Παυλάκης ήταν το φαβορί εκείνης της ψηφοφορίας με κάποιους «πλάγιους» τρόπους όπως λέγεται και «στηρίγματα» ο κ. Βλαχογιάννης κέρδισε τη θέση. Στη συνέχεια, έλεγε δεξιά και αριστερά ότι είναι δήμαρχος μεταβατικός έως να τελειώσει η τετραετία και να αναλάβει άλλος (ικανότερος) την ηγεσία του συνδυασμού «Ενότητα για το Μέλλον». Εκεί, τον πίστεψαν σχεδόν οι πάντες.

Ο σκοπός του ήταν να μην βλέπει τα λάθη του κανείς και να μην τον κριτικάρει αρνητικά. Ήθελε να κερδίζει χρόνο. (Ποιος άλλωστε θα μπορούσε να κάνει κριτική σ’ έναν άνθρωπο που απλά ήθελε ως μεταβατικός δήμαρχος να φθάσει την τετραετία στο τέλος και να παραδώσει τη σκυτάλη σε κάποιον ικανότερο απ’ αυτόν;). Μόνο αυτός ήξερε άλλωστε τον στόχο του που δεν ήταν κανένας άλλος από το να τεθεί ο ίδιος και πάλι επικεφαλής του συνδυασμού. Ήθελε να κερδίζει χρόνο. Το τι έγινε στη συνέχεια, το γνωρίζουν όλοι. Όπως γνωρίζουν όλοι ότι μεταξύ των πρώτων που αποχώρησαν από τον συνδυασμό της πλειοψηφίας ήταν εκείνοι οι δημοτικοί σύμβουλοι που τον στήριξαν στην αναμέτρηση του με τον κ. Παυλάκη. Και από εκείνους είχε υποκλέψει στην ουσία τις ψήφους. Τότε, για πρώτη φορά άρχισαν κάποιοι να βλέπουν και μία άλλη πλευρά του κ. Βλαχογιάννη.

Την πολιτικάντικη νοοτροπία του. Μέχρι τότε, δεν ήταν γνωστή ακόμα. Η πολιτικάντικη νοοτροπία του φάνηκε, όταν με θρασύτητα δέχθηκε στο συνδυασμό (που είχαν κτίσει με αγώνα εκατοντάδες Παριανοί και Παριανές) τους έως χθες πολιτικούς του υβριστές και τους μέχρι χθες αντίθετους σε οτιδήποτε έχτιζε ο κ. Ραγκούσης επί πέντε χρόνια. Δέχθηκε στον συνδυασμό μέχρι και αυτούς που είχαν πολεμήσει ακόμα και με νομικά  μέσα το μεγαλύτερο επίτευγμα του δήμου Πάρου. Το υγειονομικό αεροσκάφος! Δέχθηκε αυτούς, που εκτός από το υγειονομικό αεροσκάφος είχαν προσπαθήσει να βάλουν τρικλοποδιές στο δεύτερο μεγάλο όραμα εκείνης της εποχής. Τις απαλλοτριώσεις για το νέο αεροδρόμιο Πάρου.

Η αυτόνομη δημαρχία

Το πώς ο κ. Χρ. Βλαχογιάννης εξελέγη δήμαρχος λίγο πολύ, όλοι το γνωρίζουν. Σχεδόν ένα κράτος ΠΑΣΟΚ τον στήριξε για πολλούς και διάφορους λόγους. Είναι γνωστό άλλωστε στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι ο κ. Βλαχογιάννης δεν μπορούσε από μόνος του – ένα μήνα πριν τις εκλογές – να φτιάξει ολοκληρωμένο συνδυασμό. Ένα από τα τρικ που χρησιμοποίησε ήταν και οι «μεγάλες» γνωριμίες που είχε μέσω πολιτικών του φίλων (εννοούσε τον κ. Γ. Ραγκούση). Έλεγε, τόσο αυτός, όσο και οι πέριξ αυτού, ότι «όλα τα προβλήματα τώρα θα λύνονται με ένα τηλέφωνο». Μαζί με όλα αυτά ο κ. Βλαχογιάννης ήθελε πάντα να στηρίζει την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου. Αυτό, είναι και το μεγάλο του λάθος, διότι αυτή η στήριξη που ήθελε και θέλει να δίνει τον έχει οδηγήσει να έρθει σε κόντρα σχεδόν με όλη την κοινωνία του νησιού μας. Ο κ. Βλαχογιάννης δεν είχε υπολογίσει το 2010 την κατάσταση που περιήλθε η κυβέρνηση Παπανδρέου και τα προβλήματα που εμφανίστηκαν λόγω της αλλοπρόσαλλης πολιτικής που ακολούθησε ο πρώην πλέον πρωθυπουργός. Έτσι, ο δήμαρχος Πάρου και προκειμένου να μη φανεί δυσάρεστος στην κυβέρνηση Παπανδρέου αποφάσισε να φανεί δυσάρεστος στην τοπική κοινωνία και να πετάει την μπάλα στην εξέδρα σε κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Πάρος και οι κάτοικοί της.

Η μπάλα στην κερκίδα

Η πρώτη μεγάλη πρόσκληση για τον κ. Βλαχογιάννη ήταν το θέμα της υγείας στο νησί μας. Για το θέμα ολιγώρησε για πολύ καιρό. Όταν ξεσηκώθηκαν οι πάντες, τότε το μόνο που έκανε ήταν να ανέβει και να μιλήσει σε μία εξέδρα για κάτι λεπτά της ώρας. Πέραν τούτου ουδέν. Ή μάλλον έκανε κάτι χειρότερο. Αποθάρρυνε με τη στάση του κάθε ιδέα αγώνα των πολιτών. Κούρασε τους πάντες με συζητήσεις στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου και με αποφάσεις που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Όταν και πάλι έφερε το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο έπειτα από πίεση της Λαϊκής Συσπείρωσης ήταν και πάλι σκεπτικός. «Αν» και «θα δούμε» έλεγε συνεχώς. Στο «κόλπο» άρχισε να χρησιμοποιεί και άλλους. Συλλόγους με μέλη «αλεξιπτωτιστές» που έλεγαν «έρχεται το Πάσχα. Προς Θεού όχι συγκεντρώσεις για να μην χαλάσουμε το εορταστικό «κλίμα» και χάσουμε τους τουρίστες». Κατά καιρούς ακόμα χρησιμοποιήθηκαν και άλλοι από συλλόγους για να «αποσυμπιέσουν» την «πίεση» της κοινωνίας. Όταν μείναμε από γιατρούς, φάρμακα, ΕΚΑΒ και ό,τι άλλο κάνει αξιοπρεπές ένα Κέντρο Υγείας τότε ο κ. Βλαχογιάννης ανακάλυψε τη θερινή τουριστική σαιζόν! «Όχι τώρα» είπε. Έτσι, φθάσαμε στο τέλος του 2011 και το Κ.Υ. Πάρου έχει μείνει με 4 τοίχους και κάποιους εργαζόμενους που προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Το θέμα έχει ξεχαστεί εντελώς. Ένα από τα ωραία που ακούσαμε ήταν και ότι «οι διαμαρτυρίες έχουν ως αποτέλεσμα να μην θέλουν να έρθουν στην Πάρο γιατροί». Τώρα, που δεν υπάρχει ουσιαστικά καμία διαμαρτυρία, αλήθεια, γιατί δεν έρχονται γιατροί; Έχει μεγάλη ησυχία; Ο κ. Βλαχογιάννης κατάφερε με την τακτική του να αποτελειώσει την υπόθεση. Οι αποφάσεις που λήφθηκαν σε συνεδριάσεις επί συνεδριάσεων ουδέποτε υλοποιήθηκαν. Ούτε βέβαια και οι ενέργειες που θα έκανε ο δήμος πραγματοποιήθηκαν ποτέ. Πάντα κάτι ξεχνούσαμε στην πορεία.

Ο κ. Βλαχογιάννης όμως, όλο αυτό το χρονικό διάστημα της έκρηξης της τοπικής κοινωνίας για την υγεία, κατάφερε να μην κακοκαρδίσει την κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου. Την ίδια περίπου τακτική ακολούθησε ο δήμαρχος Πάρου και στο θέμα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και της ανεξέλεγκτης τοποθέτησής τους. Πιο τρανταχτή ήταν η υπόθεση στην Αγκαιριά. Και σ’ αυτό το θέμα ο κ. Βλαχογιάννης ήταν απών. Συγκάλεσε δημοτικό συμβούλιο, όταν και εδώ το θέμα έφθασε στο απροχώρητο δηλαδή, όταν έγινε η «έκρηξη» στην Αγκαιριά. Και τι είπε στο δημοτικό συμβούλιο; Μα και πάλι αποθάρρυνε την κοινωνία (γνωστή η τακτική του). «Πως» και «τι» κλπ μας είπε πάλι. Όταν τέθηκε το ζήτημα της προσφυγής στο Σ.τΕ. ο κ. Βλαχογιάννης είπε «θέλω να είμαι σίγουρος για την υπόθεση, όταν ο δήμος μας προσφύγει στη δικαιοσύνη» είπε. Και απ’ ότι φαίνεται, ακόμα, δεν είναι σίγουρος… Απόδειξη είναι ότι η μόνη προσφυγή που έχει γίνει για την υπόθεση της Αγκαιριάς είναι από τους κατοίκους της περιοχής και όχι από τη νομική υπηρεσία του δήμου Πάρου. Ό,τι ακριβώς δηλαδή έχει γίνει και στην υπόθεση των Καμαρών.

Και εκεί οι κάτοικοι προσέφυγαν στη δικαιοσύνη. Ο δήμος Πάρου ακόμα ερευνά την υπόθεση… Τα ίδια ακριβώς έγιναν και με την υπόθεση του Γυμνασίου Παροικιάς. Ο κ. Βλαχογιάννης στην αρχή φρόντισε να καθησυχάσει τους πάντες λέγοντας ότι τα πάντα θα λυθούν εντός των ημερών. Όταν ο κ. Κ. Ροκονίδας στο δημοτικό συμβούλιο τον ρώτησε στην έναρξη της σχολικής χρονιάς για το εάν πρέπει να συζητηθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το Γυμνάσιο Παροικιάς (έλλειψη βιβλίων, αύλειος χώρος, προκάτ αίθουσες, ελλείψεις καθηγητών δεύτερης ξένης γλώσσας κλπ) ο κ. Βλαχογιάννης είχε απαντήσει «άσε να περάσει λίγος καιρός και αν δεν λυθούν τα προβλήματα να φέρουμε το θέμα σε ημερήσια διάταξη». Το θέμα ουδέποτε στη συνέχεια το έφερε για συζήτηση ο κ. Βλαχογιάννης. Και ας μην είχε λυθεί κανένα από τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η εκπαιδευτική κοινότητα του Γυμνασίου Παροικιάς. Μαζί με όλα αυτά ο κ. Βλαχογιάννης έδινε και υποσχέσεις στις αλλεπάλληλες επισκέψεις του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του σχολείου στο γραφείο του. Υποσχέσεις με τις «μεγάλες» γνωριμίες του… Υποσχέσεις, που έμειναν «θα». Το θέμα στο δημοτικό συμβούλιο για να συζητηθεί ήρθε με τσαμπουκά! Τσαμπουκά της αντιπολίτευσης και της πίεσης των γονιών. Φθάνοντας λοιπόν στις διακοπές των Χριστουγέννων για τους μαθητές «ανακαλύπτουμε» ότι και αυτό το θέμα έχει μείνει ως είχε στην αρχή της σχολικής περιόδου, που ο κ. Βλαχογιάννης έλεγε «άσε να περάσει λίγος καιρός ακόμα». Δηλαδή, το αιώνιο κολπάκι του. Να περνάει ο καιρός για να εκτονώνεται η κατάσταση… Ή έτσι νομίζει τουλάχιστον…

Το κερασάκι στην τούρτα

Η έκρηξη της τοπικής κοινωνίας που οδήγησε ουσιαστικά στη μεγάλη σύγκρουση συλλόγων και φορέων της Πάρου με τον κ. Βλαχογιάννη ήρθε με την υπόθεση του «χαρατσιού» των ακινήτων, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Και αυτό το θέμα ήρθε στο δημοτικό συμβούλιο κατόπιν της πίεσης που άσκησε η Πρωτοβουλία Πολιτών Πάρου. Ο δήμαρχος Πάρου – όπως συνηθίζει στην αρχή – δεν αποκαρδιώνει κανέναν. Είναι πάντα (στην αρχή) με το δίκιο των πολιτών. Ο κ. Βλαχογιάννης λοιπόν δεσμεύτηκε μέσα στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου Πάρου ότι θα συμπαρασταθεί στους αγώνες και τα δίκαια των πολιτών όπως και ότι θα προστρέξει νομικά σε διαμάχες τους με τη δικαιοσύνη. Όμως μέσα σε λίγες ώρες τα αναίρεσε όλα και είπε «ό,τι πει το υπουργείο οικονομικών». Δηλαδή, ό,τι πει η κυβέρνηση και πάλι! Δεν είναι τυχαίο λοιπόν αυτό που λέγεται σε όλη την Πάρο και μάλλον είναι αλήθεια με αποδείξεις. «Ο δήμος Πάρου είναι ο πλέον φιλομνημονιακός δήμος σε όλη τη χώρα». Όλα τα παραπάνω έχουν γίνει πλέον πεποίθηση στην τοπική μας κοινωνία. Έτσι, πλέον, ο κ. Χρ. Βλαχογιάννης έχει μείνει ουσιαστικά μόνος του. Οι φορείς – σύλλογοι έχουν επιφυλλακτική έως αρνητική στάση έναντι του. Η διαμαρτυρία στο δημαρχείο στις 17/11 από τους μαθητές δεν «γεννήθηκε» στην πορεία μεταξύ πλατείας Μαντώς και Αγίας Άννας. Ήταν συνειδητή πράξη από τα παιδιά που ακούν τους γονείς στο σπίτι και ξέρουν από πρώτο χέρι τα προβλήματά τους, ενώ έχουν και τα δικά τους.

Το unfair Βλαχογιάννη

Όταν ο κ. Βλαχογιάννης βρέθηκε μπροστά από τα παιδιά που διαμαρτύρονταν έξω ακριβώς από το γραφείο του στο δημαρχείο είχε στα χείλη του ένα χαμόγελο προβληματισμού και φόβου. Είχε μπροστά του τους μαθητές που δεν είχαν καθηγητές (γιατί ο ίδιος δεν προσπάθησε), που έκαναν μάθημα σε αίθουσες προκάτ (γιατί ο ίδιος δεν φρόντισε να πιέσει την κυβέρνηση για να έχουν), που δεν είχαν καθηγητές (γιατί ο ίδιος δεν χτύπησε τη γροθιά στο τραπέζι του «καταπράσινου» διορισμένου προϊστάμενου εκπαίδευσης Νοτίου Αιγαίου κ. Ράπτη), που δεν έχουν αυλή να κάνουν γυμναστική (γιατί ο ίδιος επί χρόνια δεν φρόντισε για το αυτονόητο), που ξέρουν πολύ καλά ότι το Κ.Υ. δεν έχει γιατρούς (γιατί ο ίδιος δεν φρόντισε να το απαιτήσει με κάθε τρόπο), που ξέρουν ακόμα καλύτερα ότι οτιδήποτε και αν συμβεί με την υγεία τους οι μόνοι που θα ενδιαφερθούν θα είναι οι γονείς τους (γιατί ο ίδιος δεν φρόντισε να δράσει όταν έπρεπε, αλλά έλεγε «έρχεται Πάσχα, ο τουρισμός»), που βλέπουν να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια ανεμογεννήτριες και αιολικά πάρκα, όχι δημιουργικά, αλλά ανεξέλεγκτα (γιατί ο ίδιος συσκέπτεται ακόμα για το αν πρέπει να προσφύγει στη δικαιοσύνη), που γνωρίζουν από πρώτο χέρι ότι οι γονείς τους τα φέρνουν δύσκολα ακόμα και για να πληρώσουν τον λογαριασμό της ΔΕΗ και κινδυνεύουν άμεσα να τους διακοπεί η παροχή ηλεκτρικής ενέργειας και ότι η μόνη τους λύση γι’ αυτό είναι η ομαδική αντίδραση. Και γι’ αυτό όμως, ο κ. Βλαχογιάννης αντί να είναι με τους πολίτες του δήμου του, προτίμησε να είναι με την κυβέρνηση, και αυτό το ξέρουν και το αντιλαμβάνονταν καλύτερα απ’ όλους οι μαθητές στις 17/11 στο δημαρχείο. Μπροστά λοιπόν σε όλα αυτά ο κ. Βλαχογιάννης αντί να σκύψει το κεφάλι και να μην χαμογελάει, σκέφθηκε κάτι χειρότερο! Να κεράσει τα παιδιά με γλυκά! Λες και δεν είχαν πάει να διαμαρτυρηθούν αλλά για να τού πουν τα κάλαντα! ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΣΤΑΤΑ οι μαθητές του γύρισαν τα γλυκά πίσω και του απάντησαν «ήρθαμε να διαμαρτυρηθούμε και όχι να κεραστούμε». Πάρος Δεκέμβριος 2011. Ο δήμαρχος της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου και ο λαός που αγωνίζεται. Μόνος του ο κ. Βλαχογιάννης, οι πολίτες απέναντί του. Ο καθένας διαλέγει τον δρόμο που ακολουθεί… Ας θυμάται όμως το υστερόγραφο που του άφησαν οι μαθητές. «Μην ησυχάσετε. Θα ξαναέρθουμε».