Άρθρο του Αντώνη Δαβανέλου κατοίκου Πάρου
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ
Κάθε «ολοποιητικό» κοινωνικό μοντέλο, κάθε «μεγάλη Αφήγηση» όπως αυτή της Αριστεράς, θα τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της ιστορικής κίνησης. Ο σχεδόν αξιωματικός χαρακτήρας της διατύπωσης, δεν προκύπτει από κάποια μελαγχολική αίσθηση «κινδύνου», μήπως η Μεταφυσική έχει κατορθώσει να μπει «από το παράθυρο», αφού αυτή πολλές φορές, έχει αποδείξει, ότι βρίσκει την κεντρική πόρτα ορθάνοιχτη και «τα κλειδιά παρμένα»…
Επειδή είναι επίσης σχεδόν εξακριβωμένο, ότι η Ιστορία σιχαίνεται τις «συμβατικές υποχρεώσεις» και αρέσκεται και σε παίγνια επώδυνων εκπλήξεων, κανείς δεν μπορεί να εκδώσει με βεβαιότητα την πολιτική «ληξιαρχική» πράξη, ότι ο 21ος αιώνας θα είναι αιώνας του Σοσιαλισμού. Αυτό που διαφαίνεται όμως με όρους όλο και πιο σαφέστερους και ευκρινείς, είναι ότι αυτός ο αιώνας θα σημαδευτεί ανεξίτηλα σε πλανητικό επίπεδο, από λυσσαλέους αγώνες κατανομής, μεταφοράς οικονομικής και πολιτικής ισχύος και διαμόρφωσης ετερογενών γεωπολιτικών συμμαχιών, χωρίς ιστορικό προηγούμενο.
Όσο θα εξακολουθεί να έχει αξία για την Αριστερά η παραδοχή, ότι η ταξική πάλη αποτελεί τον κινητήριο μοχλό της Ιστορίας, τόσο το πιεστικό καθήκον πολιτικής διαμεσολάβησης των αιτημάτων που προκύπτουν από συγκυρίες μεγάλης όξυνσης των ταξικών αγώνων, όπως αυτή που διανύουμε, θα αποτελεί για την ριζοσπαστική ανατρεπτική Αριστερά σε όλες τις μορφές της, στοίχημα, που οφείλει να απαντήσει με επάρκεια, ετοιμότητα και στέρεη αποφασιστικότητα, επιχειρώντας το άλμα στο ύψος του πήχη που έχει τοποθετήσει το ίδιο το μέγεθος της καπιταλιστικής κρίσης. Κρίσης δομικής – θεμελιακής, αλλά όχι απαραίτητα διαλυτικής….
(More …)
Απάντηση