Tagged: άρθρο Toggle Comment Threads | Συντομεύσεις πληκτρολογίου

  • paros | antiparos 21:51 on 23/05/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: Αντώνη Πατέλη, , , Νίκος Στέλλας, , άρθρο, αφιερωμένο   

    Νικόλαος Στέλλας ετών 23 

    Απαγχονίστηκε από τους Γερμανούς κατακτητές στην Μάρπησσα το Μάιο του 1944

     

     

    stellas

     

     

    (Tο γλυπτό είναι έργο του Νικ. Περαντινού)
    Στο πρόσωπο του τιμούμε όλους εκείνους που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για τα ιδανικά της ελευθερίας.

    Οι εποχές αλλάζουν, ο τρόπος που κανείς παλεύει αλλάζει, αλλά ορισμένες αξίες και ιδανικά όπως: η ελευθερία, η δικαιοσύνη, το να ζουν οι λαοί ειρηνικά, αδελφωμένοι, με αξιοπρέπεια, με πολιτισμό και αγάπη, είναι στοιχεία διαχρονικά!

    Και θα παραμείνουν διαχρονικά, όσο θα υπάρχει άνθρωπος και ανθρωπότητα,  αρκεί… η κάθε νέα γενιά να τα γνωρίζει, να τα κάνει κτήμα της και πιστεύω της και τότε, θα βρει ανάλογα με την εποχή της τον καταλληλότερο τρόπο για να τα υπηρετήσει, μέχρι που να γίνουν ένα με την ζωή, όπως ο αέρας που αναπνέουμε!

    Σ’ εκείνο το ιστορικό στάδιο που σίγουρα δεν θα αργήσει να έρθει, δεν θα χρειάζεται πια η κοινωνία να θυσιάζει τα καλύτερα παιδιά της για να υπάρχει απρόσκοπτη εξέλιξη, πρόοδος, ευτυχία και ασφαλής διαιώνιση του ανθρώπινου είδους και θα μπορούμε να πούμε σε όλους αυτούς τους ωραίους ανθρώπους

    Ν ι κ ή σ α μ ε !!!
    Οι αγώνες και οι θυσίες σας δεν πήγαν χαμένες, τα όνειρά σας και τα ιδανικά σας καρποφόρησαν!


    Αντώνης Πατέλης  2009
    Αντιπρόεδρος της Ο.ΠΑ.Σ (Ομοσπονδία Παριανών Συλλόγων

    Μέλος του Δ.Σ. του συλλόγου «Η Εκατονταπυλιανή».

     

    dragatis_ad

     

     
  • paros | antiparos 17:25 on 06/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: , , , , , άρθρο   

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ ΣΤΙΣ ΚΥΚΛΑΔΕΣ 

    Εισήγηση του Γ. Βακόνδιου στη Νέα Δημοκρατία


    93656d7c8c40d333901c4fe289830e5c_XL

     

     

    ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΕΔΩ η εισήγηση του πολιτευτή Κυκλάδων της νέας Δημοκρατίας, Γ. Βακόνδιου, η οποία κατατέθηκε στον τομεάρχη βουλευτή κο Σίμο Κεδίκογλου. Αφορά τις προσωπικές του απόψεις και προτάσεις οι οποίες θα συζητηθούν στην αρμόδια ομάδα:

     

    «ΑΚΤΟΠΛΟΪΑ
    Θέματα προς αντιμετώπιση:

    • Μειούμενος αριθμός πλοίων
    • Μεταφορικό κόστος, Επιχορηγήσεις
    • Δρομολογήσεις
    • Λιμενικές υποδομές


    ΜΕΙΟΥΜΕΝΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΛΟΙΩΝ

    Η ακτοπλοΐα είναι συνυφασμένη με την καθημερινότητα των νησιωτών. Αποτελεί τη βασική υποδομή λειτουργίας των νησιών και απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε οικονομική δραστηριότητα σε 100 κατοικημένα Ελληνικά νησιά. Σήμερα το 97% του μεταφορικού έργου εκτελείται μέσα από ελεύθερες δρομολογήσεις και μόνο το 3% από δρομολόγια δημόσιας υπηρεσίας.
    Παρόλα αυτά μια σειρά από παράγοντες οδηγούν στη δυσάρεστη εξέλιξη να μειώνεται συνεχώς ο αριθμός των δρομολογούμενων πλοίων.

    Οι κύριες αιτίες είναι:

    • Μείωση του μεταφορικού έργου λόγω της οικονομικής κρίσης
    • Οι συσσωρευμένες ζημιές μιας δύσκολης τριετίας σε εισηγμένες και μη εταιρίες
    • Η απαξίωση της χρηματιστηριακής αξίας των εισηγμένων
    • Οι δελεαστικές τιμές μεταπώλησης πλοίων σε εταιρίες εκτός Ελλάδας
    • Η επί σειρά ετών διατήρηση των υγρών καυσίμων σε απαγορευτικό ύψος
    • Οι ευκαιρίες δραστηριοποίησης πλοίων εκτός Ελλάδας χωρίς αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος

     Το σημαντικό είναι ότι η ακτοπλοΐα πρέπει να εξυπηρετήσει το απαιτούμενο μεταφορικό έργο με λιγότερα πλοία.

    Πρόταση:

    H εκπόνηση ενός μεσομακροπρόθεσμου σχεδίου μεταφοράς του κυρίως λιμανιού της ακτοπλοΐας από τον Πειραιά στο Λαύριο και την Ραφήνα. Προφανώς κάτι τέτοιο απαιτεί προγραμματισμό, συνεργασία με τις εταιρίες και σταδιακή εφαρμογή εξασφαλίζοντας ίση και δίκαια αντιμετώπιση των εμπλεκομένων.

    Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνονται:

    • Τα νησιά έρχονται πιο κοντά στην Αττική. Με τα ίδια πλοία θα είναι δυνατόν να πραγματοποιούνται περισσότερα δρομολόγια. Ταυτόχρονα μειώνεται η δαπάνη για καύσιμα ανά δρομολόγιο και καθίσταται δυνατή η μείωση των εισιτηρίων. Η μείωση του κόστους μεταφοράς σε συνδυασμό με την μείωση του χρόνου πρόσβασης στα νησιά θα αποτελέσει πλεονέκτημα για την τουριστική και γενικά οικονομική ανάπτυξη των νησιών.
    • Απελευθερώνεται μεγάλο μέρος του λιμανιού του Πειραιά και διευκολύνεται η κρουαζιέρα.

    Αν λάβουμε υπόψη ότι σύμφωνα με τις προβλέψεις σε 15 χρόνια το 50% των κρουαζιερόπλοιων θα είναι μεγέθους άνω των 300 μ., καταλαβαίνουμε ότι ούτως ή άλλως θα χρειασθεί πολύ σύντομα να αντιμετωπισθεί το θέμα ελλιμενισμού κρουαζιερόπλοιων.

    Εξάλλου από την εποχή της κυβέρνησης Σαμαρά είχε τεθεί τέτοιο θέμα με την πιθανότητα δημιουργίας νέου λιμανιού κρουαζιέρας στο Ν.Φάληρο.

    • Η μεταφορά της ακτοπλοΐας θα συμβάλλει στην αποσυμφόρηση του κυκλοφοριακού φόρτου σε Αθήνα και Πειραιά, δεδομένου ότι με έναν καλό προγραμματισμό θα μεταφερθούν προς τις ανατολικές περιοχές της Αττικής οι μεταφορικές εταιρίες.

    Ταυτόχρονα θα υπάρξει περιβαντολλογικό πλεονέκτημα τουλάχιστον σε ότι αφορά τις πιο επιβαρυμένες περιοχές της Αθήνας και του Πειραιά.

    Προϋποθέσεις:

    • Ολοκλήρωση και βελτίωση των υποδομών των δύο λιμανιών και εξέταση μορφών χρηματοδότησης μεταξύ εναλλακτικών όπως Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, Ευρωπαϊκή Ένωση, ΣΔΙΤ ή παραχώρηση σε ιδιώτες.
    • Σύνδεση των δύο λιμανιών με μέσα σταθερής τροχιάς (προαστιακός, μετρό) που ούτως ή άλλως φθάνουν πολύ κοντά.
    • Μικρές βελτιώσεις οδικού δικτύουΣτην προτεινόμενη λύση θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι σύμφωνα με κοινοτική δέσμευση τα πλοία της ακτοπλοΐας θα πρέπει να αλλάξουν το είδος του καυσίμου (πετρελαίου) ώστε να μειωθούν οι ρύποι. Το νέο καύσιμο υπολογίζεται ότι θα επιβαρύνει το κόστος καυσίμων κατά 50%!!!

     Εξάλλου είναι παραπάνω από βέβαιο ότι για τεχνικούς λόγους αλλά και λόγω κόστους μετασκευής κανένα από τα σημερινά δρομολογημένα πλοία δεν πρόκειται να οδηγηθεί στην χρήση LNG.


    ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ

    Σήμερα το κόστος μεταφοράς (εισιτήριο) επιβαρύνεται με εισφορές και τέλη υπέρ τρίτων με αποτέλεσμα να αυξάνονται υπέρμετρα οι ναύλοι.

    Εκτός του ότι η σημερινή πραγματικότητα λειτουργεί αποτρεπτικά στην ελκυστικότητα των νησιών, αυξάνει ουσιαστικά και το κόστος της καθημερινότητας των νησιωτών αλλά και την ανταγωνιστικότητα των νησιωτικών τουριστικών προορισμών.

    Σε συνδυασμό με την προηγούμενη πρόταση η οποία θα οδηγήσει σε μείωση των ναύλων, η μείωση των επιβαρύνσεων των εισιτηρίων θα οδηγήσει και σε περαιτέρω μείωση του κόστους προϊόντων, με άμεσα θετικά πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να αναθεωρηθεί και ο ΦΠΑ επί των ναύλων.

    Επίσης θα πρέπει να επανεξετασθεί το θέμα των επιχορηγήσεων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ούτως ή άλλως υπάρχει και μια ανισορροπία στις κρατικές επιχορηγήσεις. Ενώ για τις χερσαίες μεταφορές οι κρατικές επιχορηγήσεις είναι 260 εκατ. ευρώ ετησίως, για τις θαλάσσιες μεταφορές διατίθενται μόνο 75 εκατομμύρια ευρώ αντίστοιχα.

    Επίσης θα πρέπει να επανεξετασθεί το καθεστώς επιδότησης δημόσιας υπηρεσίας. Σε ορισμένες γραμμές είναι προτιμότερο να επιδοτείται ο ναύλος παρά το δρομολόγιο. Σε τέτοιες περιπτώσεις θα είναι δυνατόν αξιόλογα πλοία να επεκτείνουν τα δρομολόγιά τους σε κάποια νησιά των άγονων γραμμών και οι νησιώτες να απολαμβάνουν πολύ καλύτερες υπηρεσίες.

    Με το σημερινό καθεστώς σε πολλές γραμμές υπάρχει εξασφαλισμένη κερδοφορία για την ανάδοχο εταιρία, χαμηλή ποιότητα υπηρεσιών και κατάργηση κάθε πιθανότητας ανταγωνισμού.

    Προφανώς ο στόχος μείωσης του μεταφορικού κόστους θα εξυπηρετηθεί καλύτερα με την πρόταση μεταφοράς της ακτοπλοΐας από το λιμάνι του Πειραιά.

    ΔΡΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

    Για να εξυπηρετηθεί καλύτερα η αγορά και να δουλέψει καλύτερα ο τουρισμός θα πρέπει να γίνει υποχρεωτική η ανακοίνωση των δρομολογήσεων από την αρχή του κάθε έτους και για το σύνολο αυτού.

    Θα πρέπει επίσης να μελετηθεί σε συνεργασίας με τον ΣΕΕΝ η δημιουργία γραμμών «κορμού» με τις οποίες θα συνδυάζονται προγραμματισμένες ανταποκρίσεις σε μικρότερους προορισμούς.

    Τα δρομολόγια των ανταποκρίσεων θα πρέπει να αφορούν ελεύθερα αλλά και επιδοτούμενα ακτοπλοϊκά δρομολόγια αλλά και εναλλακτικά μεταφορικά μέσα όπως π.χ. τα υδροπλάνα.

    Επίσης θα πρέπει να μεταβληθεί το καθεστώς και η ευθύνη εκτέλεσης δρομολογίων να ανατίθεται σε εταιρία και όχι συγκεκριμένο πλοίο.

    Συμβουλευτικό ενδεχομένως και εποπτικό όργανο στην καλή εκτέλεση των υποχρεώσεων της κάθε εταιρίας μπορεί να είναι το ΣΑΣ το οποίο επιβάλλεται να αναβαθμισθεί.

    Το ΣΑΣ θα πρέπει να έχει και την ευθύνη γνωμοδότησης για καθυστερημένες, έκτακτες ή εποχιακές δρομολογήσεις.

    Τέλος θα πρέπει να επανεξετασθεί το αναχρονιστικό καθεστώς «του απογορευτικού» με γνώμονα το καθεστώς της Αδριατικής.

    ΛΙΜΕΝΙΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ

    Η συντριπτική πλειοψηφία των λιμανιών της νησιωτικής χώρας είναι προβληματική.
    Αδιάψευστος κριτής είναι η ένωση πλοιάρχων.
    Τα προβληματικά λιμάνια δεν είναι μόνο επικίνδυνα. Αποτελούν και παράγοντα υστέρησης της οικονομικής ανάπτυξης των νησιών και αιτίες ταλαιπωρίας νησιωτών και τουριστών.

    Ταυτόχρονα τροχοπέδη αποτελούν τα πολλά δημοτικά λιμενικά ταμεία.
    Είναι γνωστό ότι το Ελληνικό κράτος θα έχει μεγάλη δυσκολία να χρηματοδοτήσει τις απαραίτητες λιμενικές υποδομές σε δεκάδες νησιά, ενώ εκλείπει σχεδόν άμεσα η δυνατότητα χρηματοδότησης μέσω ΕΣΠΑ.

     

    0104e676b8a1aa1c2f3724f683cd59ad1

    Ο Γιώργος Βακόνδιος

    Για να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα προτείνεται:

    • H οργανωτική συνένωση λιμανιών όπου είναι δυνατόν σε ενιαία δομή με την μορφή Α.Ε. (π.χ. Πάτρα – Ηγουμενίτσα – Κέρκυρα).
    • Η παραχώρηση σε εταιρίες κρουαζιέρας ή ακτοπλοΐας χερσαίων χωρών για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα ώστε να χρηματοδοτήσουν υποδομές. Κάτι τέτοιο έγινε στην Βενετία με χρηματοδότηση από Ελληνικές εταιρίες!!!
    • Η συνεννόηση λιμενικών ταμείων για τη δημιουργία ισχυρότερων σχημάτων και η μετατροπή τους σε ανώνυμες εταιρίες με στόχο την ιδιωτικοποίησή τους.
    • Η απευθείας ιδιωτικοποίηση ορισμένων λιμανιών που χρήζουν μεγάλων επενδύσεων και παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
    • Η απλούστευση του νομικού πλαισίου οικοδομικής δραστηριότητας στις χερσαίες ζώνες των λιμανιών ώστε να αξιοποιηθεί η υπάρχουσα ακίνητη περιουσία αλλά και να γίνει εφικτή η ανάθεση υποδομών εξυπηρέτησης σε ιδιώτες».entipa_mauro_290514

     

     

     
  • paros | antiparos 22:54 on 12/11/2015 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: 14 αεροδρόμια, , , άρθρο, γερμανικά συμφέροντα,   

    ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ; 

    Υποσχέσεις που δεν κρατήθηκαν από τους «αριστερούς»

    flights-airlines--olympic--620x300

    Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ ενέκρινε και υπέγραψε το ξεπούλημα των πλέον προσοδοφόρων αεροδρομίων της χώρας, όπως απέδειξαν σχετικές μελέτες που έγιναν πριν προχωρήσουν οι παραχωρήσεις σε γερμανικά συμφέροντα, στα οποία μάλιστα, συμμετέχει το γερμανικό δημόσιο!

    Συνεπώς, έχουμε άλλη μία περίπτωση κατά την οποία η κυβέρνηση ξεπούλησε υποσχέσεις που είχε δώσει στον ελληνικό λαό ότι θα ακυρώσει αυτού του είδους την παραχώρηση στους χρεοκράτες εκβιαστές, ακύρωσε την αξιοπιστία χάριν της οποίας οι ψηφοφόροι θεμελίωσαν σχέσεις εμπιστοσύνης με τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ από όταν ήταν στην αντιπολίτευση ακόμη, και τα μέλη της έβαλαν ευχαρίστως όσες υπογραφές χρειάζονταν για να παραδοθεί ο ακμάζων τουριστικός τομέας σε χέρια γερμανικών συμφερόντων.

    «ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ»

    Οι «τρίχες» που ακούγονταν στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ότι η συγκεκριμένη πώληση αποτελεί «μεταρρύθμιση» διότι τα αεροδρόμια θα έρθουν στα χέρια ιδιωτών που τάχα ξέρουν να τα λειτουργούν καλύτερα από το ελληνικό δημόσιο, είναι «σανός» για τα συμπαθή ζώα που πιστεύουν αυτά τα παραμύθια. Εκτός του ότι, το ανάδοχο γερμανικό, εταιρικό σχήμα εμπεριέχει το γερμανικό δημόσιο, όπως είπαμε! Και μόνη αυτή η παράμετρος ακυρώνει την μπαρουφολογία για φιλελευθερισμούς και ιδιωτικοποιήσεις.

    Επαναλαμβάνουμε: παραδώσαμε τα πλέον επικερδή περιφερειακά αεροδρόμια τουριστικού ενδιαφέροντος (αφού το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας το έχουμε παραδώσει ήδη από χρόνια) και όχι εκείνα που θα καθίσταντο κερδοφόρα από ζημιογόνα, αν ίσως κάποιος επενδυτής τους «έριχνε» χρήματα για αναβαθμίσεις, τα οποία δεν έχει – υποτίθεται – για να επενδύσει το ελληνικό δημόσιο. Πώς να έχει, αφού πληρώνει τόκους και τοκοχρεολύσια για δάνεια που έχει ξαναπληρώσει, για χρέη τραπεζών, για υπερτιμολογήσεις εργολάβων και για προμήθειες επί προμηθειών για οπλικά συστήματα.

    ΚΟΙΜΗΣΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ
    ΑΛΛΑ ΞΥΠΝΑ ΚΙΟΛΑΣ…

    Το ερώτημα που τίθεται είναι πως υπολογίζουν οι Έλληνες επαγγελματίες του τουρισμού να διατηρήσουν στα χέρια τους τον τομέα (και όχι τα «ψίχουλα» του), αν οι Γερμανοί κεφαλαιοκράτες που κατέχουν ήδη τη μεγαλύτερη εταιρεία διακίνησης τουριστών στην Ευρώπη, κατέχουν και τα αεροδρόμια της χώρας;

    Όταν σε λίγο θα έχουν περιέλθει στα γερμανικά επιχειρηματικά χέρια όλα τα επιμέρους τμήματα του κλάδου, με αυτά θα ασκούν συνδυασμένες πολιτικές, ώστε:

    • να κατευθύνουν την κίνηση σε εκείνες τις περιοχές της χώρας που θα επιθυμούν (εκεί δηλαδή που θα έχουν τις πλέον εξευτελιστικές τιμές προσφοράς για τον εαυτό τους, ώστε να μεταπωλούν με μεγάλο κέρδος),
    • να επιλέγουν τι είδους τουρίστες θα έρχονται στην Ελλάδα και από ποια χώρα, ανάλογα με τα συμφέροντα τους.

    Όλα αυτά θα τα κάνουν με την τιμολογιακή πολιτική που θα ακολουθούν έναντι των αεροπορικών εταιρειών από τα αεροδρόμια που θα κατέχουν στο ελληνικό έδαφος.

    Ας πούμε για παράδειγμα, θα παρέχουν προνομιακή τιμολογιακή μεταχείριση στη Λουφτχάνσα και θα κρατούν σε απόσταση κάνοντας το αντίθετο τις ανταγωνιστικές εταιρείες. Για δούλους (όχι ότι τους πειράζει, τα λεφτά να πέφτουν) θα έχουν τους «μερακλήδες» Έλληνες επιχειρηματίες που τα τελευταία χρόνια έφτιαξαν – ασφαλώς τυχαία – το μονοπώλιο των ελληνικών αεροπορικών γραμμών, ελέω του (ξε)πατριώτη πολιτικού Χατζηδάκη και της κυβέρνησης Κ. Καραμανλή του νεότερου. Να θυμίσουμε ότι ο π. υπουργός Χατζηδάκης, πριν αποκτήσει υπουργείο με αρμοδιότητα για τον πρώην δημόσιο εθνικό αερομεταφορέα, είχε – τυχαία – υπηρετήσει ευκλεώς το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο κατά την εποχή που ετοιμαζόταν η επιδρομή του Δ’ Ράιχ στις οικονομίες της Ευρώπης. Κάποιες γλώσσες λένε ότι χαίρει μεγάλης εκτιμήσεως από τους Γερμανούς συναδέλφους του πολιτικούς και από μερικά λόμπυ.

    ΤΑ ΠΑΝΩΠΡΟΙΚΙΑ

    Επίσης, κατέχοντας τον έλεγχο όλων των πολιτικών αεροπορικών εγκαταστάσεων, τα γερμανικά συμφέροντα θα μπορούν να ελέγχουν παράλληλα επαγγέλματα του τουρισμού, όπως την ενοικίαση αυτοκινήτων και άλλα πολλά.

    Να θυμίσουμε επίσης, ότι μεγάλος αριθμός από τα «κόκκινα» δάνεια αφορούν σε επιχειρηματικά δάνεια για μικρές και μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες ανά την Ελλάδα που δόθηκαν από τις τράπεζες τα προηγούμενα χρόνια με υποθήκευση των συγκεκριμένων εγκαταστάσεων.
    Άραγε, σε ποιών κεφαλαιούχων τα χέρια θα περιέλθουν αυτά τα ακίνητα;
    Μήπως, εκεί που θα είναι βολικό για να κλείσει η «κάθετη» κατοχή του τουριστικού τομέα της χώρας;

    Τέλος, να θυμίσουμε επίσης, ότι η μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες της χώρας που βρίσκονται ακόμη σε ελληνικά χέρια, συνιστούν έναν από τους χειρότερους βραχίονες υπεράσπισης των μνημονιακών πολιτικών των τελευταίων χρόνων από το εσωτερικό της χώρας μας. Οι Έλληνες μεγαλοξενοδόχοι ήταν αυτοί που υπαγόρευσαν στο όνομα των συμφερόντων τους ολόκληρα κεφάλαια των μνημονίων στις ελληνικές κυβερνήσεις τα μέλη των οποίων γνωρίζουν από χρόνια. Τα υπαγόρευσαν έτσι, που να «βολεύονται» οι ίδιοι αλλά και εκείνοι που κερδοσκοπούν μαζί τους από το εξωτερικό. Που δεν είναι άλλοι από τους κολοσσούς των εταιρειών διακίνησης τουριστών γερμανικών συμφερόντων (άντε και γαλλικών συμφερόντων), οι οποίοι με τη σειρά τους, έχουν σχέσεις με εκείνους τους χρεοκράτες που διαφωνούν ή συμφωνούν κατά το δοκούν για το τι θα γραφτεί και τι θα υπογραφτεί στα μνημόνια.
    Αυτά για την ώρα,
    Κωστας Ν. Δραγάτης

    Υ.Γ.1: Φιλάκια, Τζίκης, όπως λέει και ένας φίλος μου, πρώην εργαζόμενος στην Ολυμπιακή.
    Υ.Γ.2: Διαβάστε εδώ σχετική τοποθέτηση της ανεξάρτητης ευρωβουλευτή Σ. Σακοράφα, όπως την διατύπωσε σε σχετική με την ευρωπαϊκή πολιτική επί των αεροπορικών υπηρεσιών συνεδρίαση της Ευρωβουλής: Σακοράφα – Ευρωβουλή

    entipa_mauro_290514

     
  • paros | antiparos 10:04 on 04/09/2014 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: του Κ. Δραγάτη, , Σημίτης, άρθρο, επέτειος ίδρυσης ΠΑΣΟΚ, ,   

    Όταν ο Σημίτης μιλά για το καλό της πατρίδας … 

    Ευτυχώς που έγινε και το μνημόσυνο του ΠΑΣΟΚ για να τον ακούσουμε

    Κώστας Gollum Σημίτης

    ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ | Του Κ.Ν.Δραγάτη …
    Διαβάσαμε αυτό το ρεπορτάζ: http://www.aftodioikisi.gr/kommata/o-simitis-epestrepse-kai-katakeravnose

    ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ περιληπτικό δημοσίευμα και συγκεκριμένα στο τέλος του, αναφέρεται στην εκτίμηση που δημόσια διατύπωσε ο Σημίτης εχθές (3|9) σχετικά με τον χρόνο αποκατάστασης του τελικού επιπέδου του χρέους της χώρας. Προβλέπει με σαφήνεια ότι οι εταίροι – αναγκαστικοί δανειστές μας δεν θα μας επιτρέψουν για πολλά χρόνια μία οριστική διευθέτηση της τιμής του, χωρίς την οποία δεν θα μπορούμε να κινηθούμε ουδέποτε μόνοι στο διεθνές οικονομικό περιβάλλον. Ο λόγος είναι απλός: κανένας φορέας δεν μπορεί να κλείσει μακρόχρονές συμφωνίες με ένα κράτος του οποίου οι εκπρόσωποι δεν μπορούν να περιγράψουν με βεβαιότητα την οικονομική κατάσταση της χώρας τους για την οποία ζητούνται επενδύσεις.

    Είμαι της άποψης ότι αυτή την περίοδο τον Σημίτη πρέπει κανείς να τον παρακολουθεί με προσοχή. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι ο Πρωθυπουργός στα χρόνια του οποίου στήθηκε το ξεπούλημα της χώρας και από τη «ενεργητική» και από την «παθητική» του πλευρά.

    ΔΗΛΑΔΗ, (α) ΚΑΙ θεσμοθέτησε την μοιρασιά των πιο μεγάλων ευρωπαϊκών πόρων που δόθηκαν ποτέ στη χώρα στη διαπλοκή αποδίδοντας τους μόνιμες συμφωνίες εκμετάλλευσης δημόσιας περιουσίας, ΚΑΙ διέλυσε το κρατικό ταμείο για να πραγματοποιήσει τους πιο ακριβούς (και πιο παραβατικούς) Ολυμπιακούς Αγώνες που έγιναν ποτέ στην ιστορία με συγκριτικό στοιχείο το μέγεθος της χώρας σε σχέση με τα χρήματα που κατασπαταλήθηκαν χωρίς απολύτως κανένα έλεγχο και μελέτη για την μεταολυμπιακή χρήση των κατασκευών, ενώ (β) δέχθηκε να επιλέξει τον δρόμο της διεθνούς χρηματοοικονομικής κομπίνας προκειμένου να φορμάρει τυπικά την είσοδο της χώρας μας στην ONE δημιουργώντας τεράστια κέρδη σε φίλους του στο εσωτερικό και το εξωτερικό οι οποίοι επένδυσαν τότε στις εξελίξεις.

    ΜΕ ΛΙΓΑ λόγια, ο Σημίτης γνωρίζει όσο λίγοι τα σκατά τα οποία ζούμε και στα οποίο ο ίδιος πρωταγωνιστικά μας έβαλε, γι’ αυτό και ξέρει να τα περιγράφει καλύτερα, όσο θα είμαστε υπό την σημερινή μνημονιακή συγκυβέρνηση και την πολιτική της και εντός του περιβάλλοντος της σημερινής ευρωπαϊκής ηγεσίας της Γερμανίας. Αυτός έστησε και προδιέγραψε αυτό το περιβάλλον και τις συνεργασίες του.
    Η δίκη μας άποψη είναι ότι σε ένα ελάχιστα σοβαρό κράτος, η δικαιοσύνη θα είχε καλέσει τον συγκεκριμένο άνθρωπο να δώσει εξηγήσεις και είναι βέβαιο ότι θα τον είχε προσαγάγει σε δίκη. Όμως οι θεσμοί (Βουλή, δικαιοσύνη), κατά την εποχή Σημίτη υπέστησαν τέτοια αλλοίωση με υποβάθμιση, όπου ο Σημίτης σήμερα γνωρίζει ότι μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος, ασύδοτος και ανέγγιχτος.

    Όποιος πολίτης ακούει τον Σημίτη για άλλο λόγο, π.χ. επειδή είναι σοβαρός πολιτικός και έχει να δώσει κάποιες καλές συμβουλές για την πατρίδα, αν δεν είναι από τα λαμόγια που ευεργετήθηκαν επί των ημερών του, θα πρέπει να πάει να αυτοκτονήσει χωρίς να περάσει από γιατρό.

    entipa_mauro_290514

     
  • paros | antiparos 14:26 on 10/07/2014 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: , , Χάρις Αλεξίου, άρθρο   

    ΧΑΡΙΣ ΑΛΕΞΙΟΥ | ΠΑΡΟΣ … 

    Το Καλοκαίρι μου

    xaroula

    Γράφει η Χαρούλα Αλεξίου
    ΛIMANI, λιμανάκια, ψαρόβαρκες, καΐκια, εκκλησίες και λιβάδια, αγροί με ζώα, κατοικιές, αμπέλια αλλά και κοσμοπολίτικες γωνιές. Πάρος, ένας τόπος ειρήνης. Παίρνοντας το χωματόδρομο για να πάω στην αγορά, ευλογώ τον εαυτό μου που ζω μια ζωή αυθεντική, που μυρίζω τη φύση με τους βοριάδες και τους νοτιάδες της.

    ΝΑΙ, έρχονται από παντού στο νησί και περνούν καλά. Και γίνονται φανατικοί, ξένοι και δικοί μας. Δεν ήμουν ποτέ, όμως, εγώ. Έλεγα πως σ’ όποιο νησί και να πας άγιος τόπος θα είναι. Στο Αιγαίο όλα όμορφα είναι. Κάποτε, γίνεται κάτι και δένεσαι με έναν τόπο. Σιγά-σιγά ανακαλύπτεις ένα ακόμη χωριό, μια γειτονιά, ένα μποστάνι, ένα βράχο, μια παραλία, μια οικογένεια, αλλά κυρίως το να λες καλημέρα στον περαστικό αγρότη που πάει να πουλήσει τις ντομάτες του, ή να κάθεσαι σε ένα πεζούλι, σε μια σκιά, και να πιάνεις κουβέντα με έναν πρώην άγνωστο και τώρα δικό σου άνθρωπο.


    Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Πάριος, που έκανε καλό στο νησί, με πρωτοδέχτηκε στον τόπο του πριν 30 χρόνια. Ο Λάκης Λαζόπουλος, όμως, με έπεισε πως δεν έχω καλύτερο μέρος για να ησυχάζω και να βρίσκω τους κανονικούς μου παλμούς από την Πάρο. Είχε δίκιο, καμιά σχέση δεν είχε και αυτός με το νησί πριν, αλλά μαγεύτηκε όπως κι εγώ τώρα.

    Έχω συνδεθεί με όλα τα μέρη του νησιού. Τις Λεύκες, την Παροικιά, τη Νάουσα, τη Μάρπησσα, την Αλυκή, τα Μάρμαρα, τον Δρυό, όλα. Ψάχνω και βρίσκω ομορφιές παντού.
    Καλλιτέχνες, μουσικούς, στούντιο ηχογράφησης, χορευτές, εικαστικούς, τεχνίτες, απ’ όλα έχει το νησί, αλλά τα χρώματα που αλλάζει η θάλασσα είναι το στοίχημά μου κάθε πρωί που ξυπνώ και τη βλέπω, με τη Νάξο απέναντι.


    ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΡΑΒΙΑ που περνούν, αχ τα καράβια, αχ η σειρήνα τους, αχ οι άνθρωποι που ξεχύνονται στο λιμάνι όταν φτάνουν και οι άλλοι μελαγχολικοί που επιστρέφουν στην Αθήνα. Αχ Παναγιά μου Εκατονταπυλιανή και ανεμόμυλε του λιμανιού, φέρνε με συχνά κοντά σου. Η Αθήνα μας μαράζωσε.

    ΠΗΓΗ: Athensvoice.gr

    entipa_mauro_290514

     
  • paros | antiparos 11:31 on 02/06/2014 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: Ανθ' ημών Γουλιμής, , , , άρθρο,   

    ΑΠΟΨΗ | «Ανθ’ ημών … Γουλιμής» 

    Ποιος και γιατί το είπε

    Ptoxefsi-5


    Του Η. Γουρδούκη …
    ΤΗ ΦΡΑΣΗ
    «ανθ’ ημών ο Γουλιμής» (αντί για μένα ο Γουλιμής), την είπε ο Χαρίλαος Τρικούπης το 1895, όταν έχασε την έδρα Αιτωλοακαρνανίας όπου κυριαρχούσε επί δεκαετίες. Στις εκλογές του 1892 κατέκτησε 180 έδρες, ενώ στις εκλογές του 1895, μετά τη χρεοκοπία του 1893, το κόμμα του καταποντίστηκε και από τις 207 πήρε μόνο 15. Ο Μιλτιάδης Γουλιμής κατέλαβε (με διαφορά 4 ψήφων) την έδρα του Χ. Τρικούπη αφήνοντάς τον εκτός Βουλής, για πρώτη φορά μετά το 1865. Απογοητευμένος ο Τρικούπης, μετά την εκλογική συντριβή, αποσύρθηκε στις Κάννες της Γαλλίας, όπου και πέθανε λίγους μήνες αργότερα (Μάρτιος 1896).

    Να θυμίσουμε ότι ο Χ. Τρικούπης, εκτός από τη διάνοιξη της Διώρυγας της Κορίνθου, στην ουσία είναι ο ιδρυτής του σιδηρόδρομου στην Ελλάδα (από τα 9 περίπου χιλιόμετρα σιδηροδρομικής γραμμής που συνέδεαν το Θησείο με τον Πειραιά το 1882, το 1893 λειτουργούσαν 814 χιλιόμετρα και άλλα 490 ήταν υπό κατασκευή). Λίγο αργότερα, το 1897, είχαμε το όνειδος του χαμένου πολέμου.
    Να σημειώσουμε, επίσης, ότι ο Μ. Γουλιμής ήταν φίλος και πολιτικά συνοδοιπόρος του Χ. Τρικούπη, που όμως το 1895 ήταν αντίπαλοι. Ο Χ. Τρικούπης τον υποληπτόταν, γι’ αυτό και η αποστροφή του, δεν είχε κάτι το υπεροπτικό, αλλά μάλλον το σεβασμό του στη λαϊκή βούληση υποδήλωνε. Ο Γουλιμής, γνωρίζοντας ότι το κεφάλαιο της Ελλάδας ήταν ο Τρικούπης, όχι ο ίδιος, θέλησε να παραιτηθεί, αλλά τον απέτρεψε ο φίλος του.

    Η φράση σήμερα

    Στις μέρες μας έχει δοθεί μια υποτιμητική χροιά. Την χρησιμοποιούμε, όταν θέλουμε να υποτιμήσουμε κάποιον, να τον απαξιώσουμε. Η φράση «Ανθ’ ημών … Γουλιμής» συνηθίζεται να χρησιμοποιείται αρνητικά, λόγω της πολιτικής σημασίας των δύο προσώπων και του πολιτικού εκτοπίσματος του Χ. Τρικούπη. Βέβαια, η φράση συχνά χρησιμοποιείται αλαζονικά από πολλούς «πολιτικούς αστέρες» της εποχής μας, που αποτυγχάνουν να (ξανα)εκλεγούν, γιατί κάποιος «κατώτερος» του «κλέβει» την έδρα. Χρησιμοποιείται, επίσης, από τον κόσμο, όταν βλέπει να εκλέγονται κάποια «φιντάνια» σε βάρος άλλων, πολύ πιο κατάλληλων και καταρτισμένων. Όταν, δηλαδή, εκλέγονται κάποιοι Γουλιμήδες αποκλείοντας κάποιους «Τρικούπηδες».

    ilias_3Περίπου 500 000 ψήφισαν τον Μ. Γλέζο

    Η ιστορική αναδρομή δεν γίνεται, γιατί μας έπιασε νοσταλγία για τα πολιτικά πράγματα του τέλους του 19ου αιώνα (θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν μας έχουν γυρίσει ακόμη τόσο πίσω). Αφορμή μας έδωσαν τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Περίπου 500.000 πολίτες που ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ, «σταύρωσαν» τον Μανώλη Γλέζο. Ναι, 500 000 άνθρωποι πιστεύουν ότι ο Μ. Γλέζος μπορεί και σήμερα να προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στην Ελλάδα (και) από τη θέση του ευρωβουλευτή.
    Δεν ισχυρίζομαι ότι, επειδή ψήφισαν τόσοι Έλληνες τον Μ. Γλέζο, αυτό ντε και καλά είναι το ορθότερο, το καλύτερο. Δεν προσπαθώ να σας πείσω για κάτι τέτοιο. Ο καθένας εκτιμά και κρίνει σύμφωνα με τα δικά του πολιτικά κριτήρια. Όμως, όπως και να το κάνουμε, οι 500 000 σταυροί κάτι σημαίνει. Δεν τρελάθηκαν ξαφνικά τόσοι άνθρωποι και σταύρωσαν το Μ. Γλέζο. Κάποια λογική, κάποιο μήνυμα, τέλος πάντων, θέλουν να στείλουν. Και να θέλει κανείς, λοιπόν, να το υποτιμήσει, να το απαξιώσει, δεν είναι εύκολο.

    Το … μακρινό 2010

    Αναφέρουμε τα πιο πάνω, για να τα αντιδιαστείλουμε με τα αποτέλεσμα των δημοτικών εκλογών του 2010 στην Πάρο. Τότε, ο Μ. Γλέζος θέλησε να προσφέρει, να βοηθήσει την Πάρο. Έθεσε τον εαυτό του, την ιστορία του στη διάθεση των παριανών για κάτι καλύτερο, για μια άλλη πορεία του νησιού.
    Ο συμβολισμός που είχε αυτή η κίνηση, η προσφορά του στο νησί, δεν εκτιμήθηκε. Είναι μεγάλος σε ηλικία, δικαιολογήθηκαν, ορισμένοι. Είναι «εθνικό σύμβολο», «εθνικό κεφάλαιο» το οποίο δεν πρέπει να το μειώσουμε, να το «σπαταλήσουμε» εκλέγοντάς τον δήμαρχο Πάρου, «τραύλιζαν», θέλοντας να χρυσώσουν το χάπι, κάποιοι άλλοι. Πρέπει να τον «προστατέψουμε», έλεγαν … πατρικά κάποιοι τρίτοι Παρέκαμπταν με ευκολία ότι η απόφαση να κατέβει υποψήφιος δήμαρχος στις εκλογές του 2010, ήταν του ίδιου και επομένως εκείνο που τους ζητούσε, ήταν η στήριξή τους και όχι να αποφασίζουν εκείνοι για λογαριασμό του. Δεν αναζητούσε «προστάτες», για να τον …προστατέψουν – λες και δεν μπορούσε να προστατέψει ο ίδιος τον εαυτό του. Τέλος πάντων. Τελικά, τον τίμησαν ψηφίζοντάς τον πολλοί λίγοι. Αυτά ανήκουν πια στο παρελθόν. Το αποτέλεσμα, όμως, καταγράφηκε στην ιστορία της Πάρου.

    Αντικρίζοντας το 2010 σήμερα

    Προτίμησαν να ψηφίσουν τον Χ. Βλαχογιάννη και τη Γρηγορία Πρωτολάτη. Σήμερα, τριάμισι χρόνια μετά, ο Χ. Βλαχογιάννης έχασε τις εκλογές από τον αντιδήμαρχό του. Η παράταξη της Γ. Πρωτολάτη εξαερώθηκε. Η ίδια, ουσιαστικά απούσα, δοκίμασε την τύχη της με το ψηφοδέλτιο του Σγουρού στην Περιφέρεια Αττικής. Δεν θα κρίνουμε το έργο που παράχθηκε στα τριάμισι χρόνια της θητείας Χ. Βλαχογιάννη. Μια πρώτη αποτίμηση, όμως, έγινε στις πρόσφατες εκλογές.
    Σήμερα, τριάμισι χρόνια μετά, 500 000 Έλληνες, όλη η Ελλάδα, προσδοκά από τον Μ. Γλέζο κάτι περισσότερο από ό,τι περιμένει από τους υπόλοιπους ευρωβουλευτές. Όχι ότι δεν υπάρχουν αξιόλογοι και σημαντικοί άνθρωποι μεταξύ των ευρωβουλευτών που εκλέχτηκαν. Υπάρχουν πιο νέοι και πιθανότατα και, πολιτικά, πιο δραστήριοι από τον Μ. Γλέζο. Αλλά, να, όπως και να το κάνουμε ο Μ. Γλέζος είναι και κάτι άλλο. Είναι το «εθνικό κεφάλαιο», το «εθνικό σύμβολο», που λέγανε και σηματοδοτεί πολλά περισσότερα.
    Δεν ξέρουμε, ούτε θα μάθουμε ποτέ, τι θα είχε συμβεί αν το 2010 είχε εκλεγεί δήμαρχος Πάρου ο Μ. Γλέζος. Όμως οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες. «Ανθ’ ημών Γουλιμής», λοιπόν, με σεβασμό στη λαϊκή ετυμηγορία και χωρίς καμιά διάθεση υποτίμησης κανενός.

    ΓΟΥΡΔΟΥΚΗΣ ΗΛΙΑΣ

     
  • paros | antiparos 15:37 on 27/05/2014 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: χωροτάκτης, χωροταξία, , , , , , άρθρο, , αρχιτέκτων, , οπτική   

    Μια άλλη ματιά στην Πάρο 

    Η Δυτική Πάρος, η Αντίπαρος
    καταστροφικές επεμβάσεις

    15097514

    ΑΠΟΨΗ | Του Γ. Ευριπιώτη
    Ο ΗΛΙΟΣ δύει πίσω από τους λόφους της Αντιπάρου, ανακλώντας τα

    χρώματα του στο όμορφο θαλάσσιο πέρασμα. Η Πάρος και η Αντίπαρος
    αποχαιρετούνται και αποχαιρετούν την ημέρα που φεύγει.
    Αυτό το όμορφο τοπίο κάποιοι αποφάσισαν να το επιβαρύνουν.

    Κάποιοι, κάποτε, αποφάσισαν ότι ο σκουπιδότοπος θα ενταχθεί στην
    δυτική πλαγιά των Αγίων Πάντων μολύνοντας το τοπίο
    οπτικά και οικολογικά μιας και τα ρευστά απόβλητα εισέρχονται
    στον υδροφόρο ορίζοντα και μέσω των ρεμάτων εκχέονται στο στενό.

    Κάποιοι αποφάσισαν να κατασκευάσουν εδώ το «διεθνές» (;) αεροδρόμιο
    στον μόνον αδόμητο εναπομείναντα γεωργικό κάμπο (άξιζε να δει κανείς μετά τις
    αρχικές εκσκαφές το πλούσιο έδαφος, που έκρυβε η επιφανειακή χλωρίδα),
    και βέβαια κανείς δεν κατανόησε γιατί δεν επεκτάθηκε και τροποποιήθηκε το υπάρχον !!
    Έστω ας το υποστούμε, εάν είναι για το καλό του νησιού, ελπίζοντας ότι θα αποπερατωθεί εγκαίρως και ότι δεν γίνεται μόνον για την χαρά του εργολήπτη και των παρατρεχάμενων.

    Κάποιο άλλοι, ή οι ίδιοι, απεφάσισαν ότι η μελλοντική μονάδα αφαλάτωσης
    θα φιλοξενηθεί και αυτή στη δυτική ακτή, όπου θα προστεθούν και εδώ τα νοσηρά
    κατάλοιπα αυτής, επιβαρύνοντας επιπλέον το παραθαλάσσιο πέρασμα και τις ακτές!

    barkaΚαι βέβαια οι ντόπιοι θα έχουν ήδη διαπιστώσει την πρασινοχρούσα επικάλυψη
    της ακτής, (μήπως προέρχεται από πλημμελή λειτουργία του βιολογικού
    καθαρισμού (;)), κατάλοιπα του οποίου καταλήγουν (μέσω Β.ΒΑ ανέμων) και αυτά
    στο θαλάσσιο πέρασμα.

    Κάποιοι άλλοι δε, διαβουλεύονται να εντάξουν στο λιμανάκι της Πούντας, το νέο εμπορικό λιμάνι, με διασφαλισμένη την αισθητική και υλική ρύπανση της περιοχής.

    Και βέβαια αφήνουμε τελευταίο το τεράστιο πρόβλημα – ως κερασάκι στην «οικολογική τούρτα» της δυτικής Πάρου και Αντιπάρου – την μη εκβύθιση του ναυαγίου του Σάμινα
    για το οποίο κανένας δεν αναφέρεται. Μόνιμη οξεία μόλυνση των ακτών και του βυθού!!

    Κατά τα άλλα, αυτοί οι Κάποιοι, ενοχλούνται από τις πισίνες, τα υπόγεια, τα ξενοδοχεία 5* τις μαρίνες και τον ναυταθλητισμό, αλλά μάλλον με αυτόν τον τρόπο διανοούνται ότι αποβάλλουν τις ευθύνες τους και προβάλλονται ως ευαίσθητοι, όψιμοι, οικολόγοι !!

    Γιώργος Ευριπιώτης
    αρχιτέκτων | χωροτάκτης

     
  • paros | antiparos 13:57 on 17/05/2014 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: , , , , Πάρος: ένα κλικ πριν την κάλπη…, άρθρο   

    Άρθρο του Αντώνη Δαβανέλου 

    Πάρος: ένα κλικ πριν την κάλπη…

    kalpi2

    Ο απερχόμενος Δήμαρχος Πάρου κ. Βλαχογιάννης δεν μπορεί να επικαλεστεί το λόγο ότι δεν είχε προειδοποιηθεί έγκαιρα για την επικείμενη βαριά ήττα, τόσο από αυτούς που είναι πολιτικά απέναντί του (όπως π.χ. ο υπογράφων), όσο και (ενδεχομένως) από φίλιες δυνάμεις. Πιστεύω όμως ότι είχε λάβει το ίδιο μήνυμα και από το πολιτικό αισθητήριο που διαθέτει, μετά την ρηγμάτωση στο εσωτερικό της παράταξής του από την αποχώρηση του, μέχρι πρότινος, αντιδημάρχου του κ. Κωβαίου και την απόφαση του τελευταίου για κάθοδο στις εκλογές.

    Άρθρο Του Αντώνη Δαβανέλου

    Άρθρο
    Του Αντώνη Δαβανέλου

    Πρυτάνευσε όμως προφανώς ο πολιτικός εγωισμός τον οποίο μάλλον τροφοδότησαν κακοί «σύμβουλοι» (κομματικοί & επικοινωνιακοί) και σε αυτό το σημείο, ο κ. Βλαχογιάννης δεν «πρωτοτυπεί», καθότι το εκρηκτικό «κοκτέιλ» που δημιουργεί ο εγωισμός και το πάθος για την καρέκλα, σε φέρνει σε κατάσταση πολιτικού vertigo, όπως αυτή στην οποία περιήλθε πριν από κάποια χρόνια ένας άλλος Δήμαρχος της Πάρου ο κ. Αργουζής, ο οποίος «κατόρθωσε» να φτάσει στα ιστορικά χαμηλά Δημάρχου στην Επικράτεια με ένα 12%, όταν όλοι γνωρίζουμε ότι ένας ακόμη και μέτρια επιτυχημένος Δήμαρχος ξεκινάει με ένα 20-25% στην «τσέπη»… Η περίπτωση όμως του κ. Αργουζή είναι μάλλον μοναδική στα χρονικά της Αυτοδιοίκησης και δεν επαναλαμβάνεται εύκολα…
    Ένα δεύτερο στοιχείο όμως που πρυτάνευσε στους υπολογισμούς του απερχόμενου Δημάρχου είναι ότι εφόσον κουτσά-στραβά μπορέσει να κρατηθεί στο δεύτερο γύρο, τότε έχει να ελπίζει στην επανάληψη του ίδιου «έργου» που παίχτηκε και στις εκλογές του 2010. Δηλαδή στο ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων των δύο παρατάξεων της Αριστεράς θα αποδείξουν και πάλι την …φιλοτιμία τους και θα του δώσουν στο πιάτο τη Δημαρχία. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο Δήμαρχος θεωρεί τις δύο αυτές παρατάξεις σταθερούς «πελάτες» του, γνωρίζοντας να διαχειρίζεται μερίδα του στελεχιακού τους δυναμικού πανεύκολα…

    Όπως και νάχει το πράγμα όμως, ο κ. Βλαχογιάννης αποδεικνύει ότι έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα. Η παράταξή του αποτελεί πραγματική κοινωνική μειοψηφία, με ανύπαρκτη δυναμική και «αέρα» νίκης. Κατά συνέπεια, δεν δικαιούται και δεν νομιμοποιείται ηθικά και πολιτικά να ασκήσει εκ νέου εξουσία σε ένα τόπο τον οποίο καταδίκασε σε επταετή παραγωγική αδράνεια απογυμνώνοντάς τον από απόλυτα απαραίτητες αναπτυξιακές υποδομές.

    Αν μπορούσε να εμπνεύσει ακόμη την τοπική κοινωνία, θα αποτυπωνόταν αυτό στο ίδιο του το ψηφοδέλτιο. Και τέτοιους ανθρώπους δεν διαθέτει. Μετά την αποχώρηση «ιστορικών» στελεχών του, έμεινε με ένα πενιχρό δυναμικό παλαιότερων και νέων, που η πλειοψηφία του αποτελεί στην ουσία ένα μωσαϊκό ανθρώπων ασκημένων κυρίως στην ατομική προβολή, στις προσωπικές στρατηγικές αναρρίχησης στην καρέκλα θυσιάζοντας τη θεσμική αυτοτέλεια φορέων που εκπροσωπούν, ανθρώπων άσχετων με το αντικείμενο που τους έχει ανατεθεί στη θητεία που ακόμη «τρέχει», ανθρώπων που μέχρι πρότινος τον κατηγορούσαν με δριμύτητα, αλλά αποδείχθηκε αμέσως ότι είναι μαθημένοι να πατάνε σε δύο βάρκες ταυτοχρόνως κοροϊδεύοντας τους πολίτες.

    Πριν από λίγες μέρες, κάποιος μου ψιθύρισε εμπιστευτικά ότι «δεν είναι ο Κωβαίος που τραβάει στην κοινωνία, ούτε ότι οι περισσότεροι παριανοί έγιναν φιλομνημονιακοί. Είναι που δεν θέλουν να βλέπουν τον Βλαχογιάννη!…Ειδικά στην Παροικιά και στη Νάουσα!» Αυτομάτως αυτό παραπέμπει στο τι έχουν κατορθώσει μέχρι στιγμής να κεφαλαιοποιήσουν πολιτικά οι δύο συνδυασμοί της Αριστεράς. Είναι κάτι που θα φανεί ασφαλώς το βράδυ της 18ης Μαίου με ακρίβεια… Το γεγονός όμως ότι δεν θέλησαν (και όχι δεν μπόρεσαν) να αποκτήσουν εξ αρχής το πλεονέκτημα της ολοκληρωμένης προγραμματικής αντιπαράθεσης με τους άλλους δύο μνημονιακούς συνδυασμούς, τους καθιστά «έκθετους» απέναντι στον απαιτητικό πολίτη – ψηφοφόρο. Είναι σαν να προκαλούν από μόνοι τους τη διόγκωση και όχι την άμβλυνση των, ούτως ή άλλως, υπαρκτών διλημμάτων… Τα οποία θα είναι αδυσώπητα τη δεύτερη Κυριακή, πρωτίστως για την ίδια την Πάρο…

    Mail επικοινωνίας: achm62@otenet.gr

     

     
  • paros | antiparos 12:28 on 12/05/2014 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: 19 Μαίου, πολτιακός Ελληνισμός, , , ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, άρθρο, ημέρα μνήμης   

    19 ΜΑΙΟΥ 1919 | ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ 

    Ο ΠΟΝΤΙΑΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ


    pontioi_1

    ΙΣΤΟΡΙΑ | Του Ηρ. Χατζόπουλου
    ΑΠΟ το 1994 κάθε χρόνο στις 19/5/ τιμάμε τη μνήμη της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Εφέτος συμπληρώνονται 20 χρόνια από την ιστορική συνεδρίαση της Ελληνικής Βουλής που με το Νόμο 2193/1994 καθιέρωσε την 19η Μαίου 1919 ως Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

    Ποιοι όμως είναι αυτοί οι Πόντιοι, οι Έλληνες του Πόντου;

    ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

    Ανέκαθεν η αχλή και οι μύθοι που συνόδευαν την απλησίαστη πέραν του Αιγαίου θάλασσα, με τις φοβερές τρικυμίες, τις απόκρημνες ακτές, τα μυθικά πλούτη, και τις θεϊκές δυνάμεις που την διαφέντευαν, όπλιζαν το θάρρος αλλά και τη φαντασία, την θέληση και την όρεξη των Ελλήνων θαλασσινών να την κατακτήσουν. Ο Πόντος, ο Αξενος (αφιλόξενος) Πόντος, ο Εύξεινος Πόντος των Ελλήνων, η Μαύρη θάλασσα (Kara-deniz) είναι η περιοχή που περικλείει τα βόρεια παράλια της Μ.Ασίας, την ανατολική Θράκη, την Προποντίδα μέχρι την Κολχική και την Αζοφική. Από την μυθολογία αναφαίνεται η τάση αυτή. Οι τέσσερις τελευταίοι άθλοι του Ηρακλή γίνονται στις ακτές του Εύξεινου Πόντου. Προορισμό την Κολχική του Πόντου έχει και Αργοναυτική εκστρατεία για την εύρεση του χρυσόμαλλου δέρατος.
    Από τον 9ο π.Χ αιώνα οι Ιωνες της Μιλήτου θα ιδρύσουν την πρώτη αποικία στον Πόντο την ΣΙΝΩΠΗ και αργότερα μαζί με άλλους Ελληνες θα ιδρύσουν την Αμισό (Σαμψούντα), την Τραπεζούντα, την Ηράκλεια κ.α. Τα πρόσφατα λιγοστά αρχαιολογικά ευρήματα φανερώνουν παρουσία των Ελλήνων στον Εύξεινο Πόντο από τον 13ο αιώνα π.χ. Το Ελληνικό στοιχείο των βόρειων ακτών της Μ.Ασίας έχει πρόσβαση κυρίως από τον Ευξεινο Πόντο αφού από το νότο ο ορεινός όγκος των Ποντιακών Άλπεων δημιουργούν ένα αδιαπέραστο φυσικό εμπόδιο. Η περιοχή αυτή από την αρχαία εποχή υπήρξε πεδίο έλευσης λαών και φυλών με συνεχείς πολεμικές συρράξεις και συνεχές μπόλιασμα ιδεών. Το βασίλειο του Πόντου με τον Μιθριδάτη θα είναι η πρώτη δύναμη που θα αμφισβητήσει την πολιτική και στρατιωτική δύναμη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η περιοχή θα γνωρίσει ακμή κατά την Βυζαντινή αυτοκρατορία με αποκορύφωμα τη δημιουργία μετά το 1204 της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας. Το 1453 γίνεται η Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους και το 1461 η Άλωση της Τραπεζούντας. Από την εποχή αυτή ξεκινούν και οι πρώτες μετακινήσεις των ελληνικών πληθυσμών προς την Ρωσία και τον Καύκασο.

    Η ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΟΛΟΚΥΤΩΜΑΤΟΣ

     

    Ηρ. Χατζόπουλος

    Ηρ. Χατζόπουλος

    Αρχές του 20ου αιώνα και με το κίνημα των Νεοτούρκων αρχίζουν οι εκκαθαρίσεις των χριστιανικών πληθυσμών που ζούν στην εκπνέουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία. Οι μη τουρκικοί και μη χριστιανικοί πληθυσμοί καταπιέζονταν γι’ αυτό και κάνουν προσπάθειες ανεξαρτησίας όπως έγινε με τους Ελληνες του Πόντου, της Ιωνίας, τους Αρμένιους και αργότερα τους Κούρδους. Εγραφε χαρακτηριστικά η Ρόζα Λούξεμπουργκ ότι « η Τουρκία δεν μπορεί να αναγεννηθεί σαν σύνολο γιατί αποτελείται από διαφορετικές χώρες………….Η κρίση της ιστορίας για την Τουρκία είχε πια βγεί: βάδιζε στη διάλυση». Βέβαια κάποιοι δεν ήθελαν την διάλυσή της. Μια εκπνέουσα αυτοκρατορία με αμιγή τουρκικό μουσουλμανικό πληθυσμό και με την οικονομία και το εμπόριο στα χέρια των Τούρκων, δηλαδή στα δικά τους, συνέφερε από την κατάσταση που επικρατούσε, όπου το σύνολο σχεδόν του εμπορίου και της οικονομίας το διαχειρίζονταν οι χριστιανικοί πληθυσμοί κυρίως Ελληνες , Αρμένιοι. Πρέπει να επιτευχθεί εθνική ομοιογένεια. Αρα οι χριστιανικοί πληθυσμοί πρέπει να εκτοπιστούν και να εκλείψουν. Εισηγητής του σχεδίου ήταν ο γερμανός στρατηγός Liman Fon Sanders που μαζί με τον συνταγματάρχη Moltke και τον βαρώνο Von der Goltz ήταν οι αναδιοργανωτές και εκπαιδευτές του Τουρκικού στρατού. Εκτελεστικά όργανα οι Ταλαάτ, Εμβέρ, Τζεμάλ , Μουσταφα Κεμάλ και Τοπάλ-Οσμάν. Ο ελληνικός πληθυσμός κατά τις τουρκικές αρχές αγγίζει πριν το 1914 στην Μ.Ασία, τον Πόντο, την Αν.Θράκη και την Καππαδοκία τα 2.500.000 σε σύνολο 9.500.000 κατοίκων της Οθ.Αυτοκρατορίας. Οι διώξεις στον Πόντο ξεκινούν στα 1914 όταν με νόμο οι Τούρκοι κηρύσσουν γενική αναγκαστική επιστράτευση των χριστιανικών πληθυσμών. Η δημιουργία των Ταγμάτων Εργασίας ή Ταγμάτων Θανάτου όπως τα έλεγαν οι Έλληνες (amele taburu), ήταν το προκάλυμμα για την εξόντωση χιλιάδων Ελλήνων και Αρμενίων από 15-45 ετών.

    Το 1916 ξεκινά το Αντάρτικο στον Πόντο. Ηταν η απάντηση των Ποντίων στην άρνηση παράδοσης όπλων και στις βιαιότητες του τουρκικού στρατού και των άτακτων Τσετών κατά τις έρευνές τους στα σπίτια . Ήταν η απάντηση των Ποντίων στην άρνηση κατάταξης στα Τάγματα θανάτου και αργότερα στην δημιουργία Ανεξάρτητης Δημοκρατίας στον Πόντο. Ένοπλα σώματα κάνουν την εμφάνισή τους κυρίως στον Δυτικό Πόντο, την Αμισό και την Πάφρα και λιγότερο στον ανατολικό Πόντο. Σημαντικές μορφές ανταρτών γράφουν ιστορία στα βουνά του Πόντου ο Βασίλης Ανθόπουλος ή Βασίλ Αγάς, Στέλιος Κοσμίδης ή Ιστύλ Αγάς, Παντελής Αναστασιάδης ή Παντέλ Αγάς, Αναστάσης Παπαδόπουλος ή Κοτσά Αναστάς, ο Ευκλείδης Κουρτίδης και πολλοί άλλοι. Σημαντικές ήταν οι μάχες με αποκορύφωμα αυτήν στο Αγιού –Τεπέ όπου ο Παντελής Αναστασιάδης με 47 αντάρτες και 2.500 γυναικόπαιδα αντιμετωπίζει χιλιάδες τακτικού τουρκικού στρατού με αποτέλεσμα το θάνατο 119 τούρκων στρατιωτών και μόνο 4 ανταρτών. Τραγική ήταν η μάχη στο Νεπιέν-Νταγ (τέλη 1917) μεταξύ Πάφρας και Σαμψούντας σε ύψος 2000 μ κοντά στην σπηλιά της Ότκαγια όπου ελάχιστοι αντάρτες με 600 γυναικόπαιδα αντιμετώπισαν ολόκληρο τουρκικό σύνταγμα και αφού τους τέλειωσαν τα πυρομαχικά άφησαν την τελευταία σφαίρα για τον εαυτό τους μη θέλοντας να παραδοθούν. Το αντάρτικο στα βουνά του Πόντου θα συνεχιστεί μέχρι τα 1923. Μοναδικές σελίδες μιας παράλληλης ελληνικής ιστορίας που δεν πέρασαν ποτέ, παρά με ελάχιστες εξαιρέσεις στα σχολικά βιβλία της Ελλάδας.

    Με δεδομένη την στήριξη της Γερμανίας που είχε τεράστια οικονομικά συμφέροντα στην Τουρκία, την διπρόσωπη πολιτική της Αγγλίας, την βοήθεια της Ιταλίας , Γαλλίας και Ρωσίας οι Τούρκοι γενικεύουν τις εκκαθαρίσεις. Το έργο των Νεοτούρκων συνεχίζουν οι Κεμαλικοί. Στις 19-Μαίου 1919 αποβιβάζεται ο Μουσταφά Κεμάλ στην Αμισό (Σαμψούντα) για να ολοκληρώσει το έργο της καταστολής των επαναστατικών κινημάτων και της εξαφάνισης του Ελληνικού πληθυσμού στον Πόντο. Αφού είχε λυθεί το αρμενικό ζήτημα με 1.500.000 σφαγιασμένους σειρά είχαν οι Ελληνες , για να συνεχίσουν με τις μικρές χριστιανικές και μουσουλμανικές κοινότητες όπως τους Αραβες, Λαζούς, Κιρκάσιους, Τσερκέζους, Γεζίδες, Σύρους, Αλεβήδες, Γεωργιανούς κ.α. Εκατοντάδες χωριά καίγονται και οι κάτοικοι βιάζονται, σφάζονται και εκτοπίζονται. Η παρουσία του Ελληνικού στρατού στην Μ.Ασία από το 1919-1922 δεν καταφέρνει να εμποδίσει το σχέδιο που από το 1908 έχει εκπονηθεί.

    Η βασιλική συντηρητική παράταξη πιστή στις πιέσεις του Κάιζερ με τις πολιτειακές εγκληματικές ενέργειες κατά του Βενιζέλου, με την καλλιέργεια αντιβενιζελικού μένους, τα λάθη της πολιτικής του Βενιζέλου, ο ύπουλος ρόλος των συμμαχικών δυνάμεων οδήγησαν στην γενοκτονία, το ολοκαύτωμα και την καταστροφή των Ελλήνων του Πόντου και της Μ.Ασίας, με αποκορύφωμα την καταστροφή της Σμύρνης. Είναι χαρακτηριστικός ο διάλογος που διασώζεται από τον Γρ.Δαφνή μεταξύ του πολιτικού Γ.Παπανδρέου κατά την επίσκεψή του λίγο πριν την πυρπόληση της Σμύρνης και του αρμοστή της Ελλάδας στη Σμύρνη Στεργιάδη. Ο Στεργιάδης ανακοινώνει στον Γ.Παπανδρέου την επερχόμενη καταστροφή για να δεχθεί την ερώτηση γιατί δεν ειδοποιείται ο πληθυσμός για να φύγει. Η απάντηση του Στεργιάδη ήταν: «Καλύτερα να μείνουν εδώ να τους σφάξει ο Κεμάλ , γιατί αν πάνε στην Αθήνα θα ανατρέψουν τα πάντα». Αυτή ήταν η λόγική του Αθηνοκεντρικού κράτους που θυσίασε τον Ελληνισμό στον Ελλαδισμό. Η τελευταία προσπάθεια των Ελλήνων του Πόντου με πρόταση προς την Ελληνική Κυβέρνηση για δημιουργία Ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Πόντου σκοντάφτει στην χαλαρή και ουσιαστικά αρνητική στάση της κυβέρνησης Βενιζέλου. Στα 1921 με την συμφωνία που υπογράφουν ο Λένιν με το Μουσταφά Κεμάλ κλείνει οριστικά την δυνατότητα βιώσιμης λύσης του Ποντιακού ζητήματος. Οι Τούρκοι αφού ολοκλήρωσαν την γενοκτονία του πληθυσμού δεν ήταν δυνατόν να αφήσουν ανέγγιχτες τις κεφάλες του Ποντιακού Ελληνισμού. Με το νομικό τέχνασμα των δικαστηρίων στήνουν ταχύτατες και συνοπτικές δίκες στην Αμάσεια τον Σεπτέμβριο 1921 όπου πάνω από 1.000 πρόκριτοι, έμποροι, συγγραφείς ιερωμένοι, εγγράμματοι αστοί απαγχονίζονται.

    Μεγάλες μορφές του Ποντιακού αγώνα με έντονη πολιτική δράση αναδείχθηκαν ο Νίκος Καπετανίδης εκδότης από την Τραπεζούντα, ο Ματθαίος Κωφίδης βουλευτής Τραπεζούντας, ο επίσκοπος Αμασείας Γερμανός Καραβαγγέλης, ο επίσκοπος Τραπεζούντας και μετέπειτα Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρύσανθος Φιλιππίδης, ο Βασίλειος Ιωαννίδης πρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου του Πόντου στο Βατούμ της Ρωσίας, ο έμπορος Κων.Κωνσταντινίδης από τους πρωτεργάτες της προσπάθειας της ίδρυσης της Δημοκρατίας του Πόντου κ.πολλοί άλλοι. Από τους 750.000 περίπου Ελληνες του Πόντου 350.000 περίπου σφάζονται. 80-90.000 καταφεύγουν στην Ρωσία για να διασωθούν, ενώ γύρω στους 20.000 πρίν το 1922 και 165.000 μετά το 1922 καταφεύγουν την Ελλάδα. Οι υπόλοιποι εξισλαμίζονται αναγκαστικά. Δεν είναι λίγοι αυτοί που καταφεύγουν στην Βκαι Ν.Αμερική, Αρμενία κ.α. Από τους εναπομείναντες στον Πόντο οι περισσότεροι εξισλαμίζονται βίαια. Όλος αυτός ο δυσχιλιόχρονος πολιτισμός των Ελλήνων του Πόντου εξαφανίζεται. Ναοί, σχολεία, εμπόριο, οικονομία, αγροτική παραγωγή καταστρέφονται. Η οικονομία της Τουρκίας καταρρέει, ενώ το Ελληνικό στοιχείο ζεί το πληθυσμιακό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό και θρησκευτικό του ολοκαύτωμα. [ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ]Τα μεγάλα θρησκευτικά μνημεία του Πόντου οι μονές της Παναγίας Σουμελά, Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα και Αγίου Ιωάννη Βαζελώνα θα μείνουν ερείπια για να κτιστούν νέα από τους πρόσφυγες στη Μακεδονία.

    Οι Ελληνες του Πόντου που είχαν καταφύγει στη Ρωσία τόσο πρίν το 1915 όσο και μετά το 1918 ήρθαν στην Ελλάδα για να διασωθούν από τις Σταλινικές διώξεις 1937-49. Και στην Ρωσία όμως οι Πόντιοι έπαθαν πολλά, παρά το γεγονός ότι βοήθησαν με κάθε τρόπο τη χώρα αυτή. Στα γεγονότα της επανάστασης των μποσλεβίκων και ειδικά το 1919 σημαντική υπήρξε η συμβολή του Νίκου Καζαντζάκη που ως Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Περιθάλψεως επισκέπτεται τις περιοχές και σώζει περί τους 100.000 Ελληνες των περιοχών Καρς και Τσάλκας που μπροστά στον κίνδυνο να σφαγούν από την διαμάχη μπολσεβίκων και τσαρικών αναγκάζονται να φύγουν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Πόντιοι υπηρέτησαν στο Ρωσσικό στρατό εντάχθηκαν στα επαναστατικά κινήματα του Λένιν και του Μάχνο, ενώ δύο ολόκληρα ελληνικά χωριά της Ν.Ουκρανίας που έχουν ενταχθεί στις επαναστατικές ιδέες του αγροτικού αναρχισμού του Νέστωρα Μάχνο καταστρέφονται και οι κάτοικοί του εκτελούνται από τους μπολσεβίκους. Το σχέδιο του Στάλιν που αποσκοπούσε στην εξαφάνιση των εσωκομματικών του συντρόφων Τροτσκιστών και πήρε εθνικό χαρακτήρα με διώξεις εθνικών κοινοτήτων που ζούσαν στη χώρα . Οι Ελληνες στην πρώην ΕΣΣΔ υπέστησαν εκτοπισμούς εξορίες στα ενδότερα του Ουζμπεκιστάν, Καζακστάν και σε άλλες περιοχές της κεντρικής Ασίας. Συλλήψεις, κατασχέσεις, βασανιστήρια και εκτελέσεις, καταναγκαστική εργασία στη Σιβηρία.


    ΑΦΙΞΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
    Με την άφιξη στην Ελλάδα, όπου δεν κατόρθωσε να φθάσει ένας αρκετά μεγάλος αριθμός προσφύγων που πέθανε από τις κακουχίες στα πλοία, αρχίζει άλλος Γολγοθάς. Κλείνονται σε πρόχειρα στρατόπεδα –λοιμοκαθαρτήρια. Ανοίγει η Μακρόνησος για να υποδεχθεί χιλιάδες πρόσφυγες, ενώ ονομαστό ήταν το στρατόπεδο στην Καλαμαριά. Εκατοντάδες πεθαίνουν τον πρώτο καιρό από τις κακουχίες και την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Μέσα σε μια χαώδη από πολιτικής και οικονομικής πλευράς κατάσταση η επαναστατική κυβέρνηση του Ν.Πλαστήρα προβαίνει σε άμεσες ενέργειες όπως ήταν η αναγκαστική απαλλοτρίωση περιοχών για να παραχωρηθούν στους πρόσφυγες. Ο μεγαλύτερος όγκος των προσφύγων από τον Πόντο και την Μ.Ασία οδηγείται στην Μακεδονία και τη Θράκη. Αρκετοί πηγαίνουν στα νησιά του Β.Α Αιγαίου. Λίγες εκατοντάδες θα φθάσουν στις Κυκλάδες κυρίως στη Σύρα αλλά και σε άλλα νησιά όπως και στην Πάρο όπου κάνουν γνωστή στους ντόπιους και την καλλιέργεια του καπνού. Πολλές πόλεις θα επεκταθούν ενώ νέες πόλεις θα κτιστούν όπως η Νίκαια, το Κερατσίνι, ο Ταύρος, η Καλλιθέα, η Ν.Σμύρνη, η Νέα Φιλαδέλφεια, η Ν.Χαλκηδώνα, ηΝ.Φώκαια και πολλές άλλεις . Η απογραφή του 1928 θα δείξει ότι οι πρόσφυγες ανήλθαν σε 1.400.000 άτομα, χωρίς να υπολογίζονται οι θάνατοι των προσφύγων από το 1922-1928 στην Ελλάδα. Επιστρατεύονται μέχρι και δημόσια κτίρια, ναοί για την στέγαση των προσφύγων. Κατασκευάζονται άθλια παραπήγματα για να στεγάσουν τον περίσσευμα του πόνου αλλά και του θάρρους των προσφύγων.

    Η αντιμετώπιση των ντόπιων δεν ήταν η καλύτερη δυνατή. Είτε γιατί η αντιβενιζελική προπαγάνδα για την μικρασιατική καταστροφή έβλεπε τους πρόσφυγες ως πηγή του κακού που βρήκε την Ελλάδα, είτε γιατί έβλεπαν κάποιους άγνωστους απρόσκλητους να παίρνουν γή κοντά στη γή τους. Η αμφισβήτηση έφθανε μέχρι την άρνηση της Ελληνικότητας των προσφύγων. Τα χλευαστικά και υβριστικά επίθετα που χρησιμοποιούσαν ακόμη και κυβερνητικά στελέχη για τους πρόσφυγες όπως τουρκόσποροι, σκατοογλούδες, παληοαούτηδες είναι ενδεικτικά του κλίματος που επικρατούσε και συνεχιζόταν και στην καθημερινότητα. Είναι χαρακτηριστική η μαρτυρία ενός Κυκλαδίτη του Συριανού Μάρκου Βαμβακάρη για τον τρόπο ζωής των προσφύγων. «Εμενε ο κόσμος εκεί στα βαγόνια του σιδηροδρόμου. Εμενε εκεί που είχε καμμιά αποθήκη εγκαταλελειμένη. Τσαντήρια κάνανε. Καταστροφή. Μεγάλη καταστροφή. Να μην ξαναδούν τα μάτια μας τέτοια πράγματα. Το τι τραβήξανε αυτοί οι άνθρωποι δε λέγεται. Ατιμαστήκανε, γινήκανε χάλια, χάλια,χάλια. Ασε που ήταν ατιμασμένοι από κεί από τους Τούρκους που τους καταδιώκανε. Και κατόπιν εδώ που ήρθανε τα ίδια. Προσπαθήσανε κάνανε χίλια δυο να βρίσκουν το ψωμί τους μέχρι που να βρούν ένα σπίτι να κάτσουνε. Αν ένας πατέρας είχε πέντε-έξι παιδιά και κορίτσια, άλλα άρπαγε ένας από δώ, άλλα άλλος από κεί. Καταστροφή μάνα μου. …. Και οι ντόπιοι δεν τους βλέπανε με καλό μάτι. Αλλά τους βρίζανε. Χίλια δυο. Φύγετε από δω ρε. Πηγαίνετε παρά πέρα. Δεν τους κοιτάζανε. Δεν είχαν την αγάπη να πουν για στάσου, συγγενείς μας είναι, Ελληνες πραγματικοί. Να τους αγκαλιάσουμε. Δεν έγινε αυτό το πράγμα, εγώ δηλαδή τι είδα. Μπορεί αλλού. Ήθελαν να τους κλέψουνε οι κλεφταράδες που ήταν εδώ πέρα. Να αρπάξουν ό,τι είχαν. Να τους κλέψουνε, να τους γελάσουνε. Απατεώνες».
    Η αντίδραση αυτή συνεχίστηκε και το 1939 όταν Ελληνες του Πόντου που είχαν καταφύγει στη Ρωσία τόσο πρίν το 1915 όσο και μετά το 1918 ήρθαν στην Ελλάδα για να διασωθούν από τις Σταλινικές διώξεις 1937-49. Συνεχίστηκε επίσης στα 1990-1993 και μέχρι σήμερα από Πόντιους που ήρθαν στην Ελλάδα μετά τα γεγονότα της Απχαζίας-Γεωργίας με την υιοθέτηση της αχαρακτήριστης λέξης «Ρωσσοπόντιοι» και «Ρώσσοι». Την ρατσιστική αυτή αντιμετώπιση την αντιμετωπίζουν καθημερινά στο σχολείο, τη εργασία, την κοινωνική ζωή. Η διαφαινόμενη τάση εθνικής καθαρότητας των ντόπιων ελλαδιτών από το Ποντιακό και γενικά Μικρασιατικό ελληνικό στοιχείο είναι το εθνικά ψευδεπίγραφο και διαχρονικά επικίνδυνο που κατάντησε την έννοια του ελληνισμού να αυτοπεριοριστεί μόνο στο κάθε τι ελλαδικό. Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ένα «Αουσβιτς εν ροή» όπως πολύ εύστοχα την χαρακτήρισε ο Πόντιος καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βιέννης Πολυχρόνης Ενεπεκίδης υπήρξε καθολική και πολυεπίπεδη, αφού ήταν οικονομική, θρησκευτική, εκπαιδευτική και κοινωνική. Το κύμα των προσφύγων Ποντίων από τη Ρωσία το 1939 θα εγκατασταθούν στην Αττική, Μακεδονία και Κρήτη. Δημιουργήθηκαν ακατάλληλα παραπήγματα οι παράγκες.

    pontioi_2Με αγώνα και πόνο έχτισαν χωρίς καμμία βοήθεια σπίτια τα οποία χρυσοπλήρωσαν στους αετονύχηδες. Το πρόβλημα της εγκατάστασης των προσφύγων καθώς και των αποζημιώσεων σ’ αυτούς προ του 1922 και μετά το 1930 δεν προβλεπόταν από τη συνθήκη της Λωζάνης στα 1923. Η συνθήκη αυτή πέραν όλων των άλλων που επεδίωκαν οι συμμαχικές δυνάμεις η κάθε μια για τους δικούς της λόγους, ταυτοποίησε και διαχώρισε αφύσικα τους πληθυσμούς ανάλογα με το θρήσκευμά τους . Ετσι όλοι οι μουσουλμάνοι θεωρούνται Τούρκοι και όλοι οι Χριστιανοί Ελληνες. Με αυτήν την ταυτοποίηση γίνεται φανερό ότι δινόταν λαθεμένη αντίληψη σε κάθε πρόβλημα που υπήρχε μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και θα αναφυόταν στο μέλλον. Με το σύμφωνο Ελληνοτουρκικής φιλίας Βενιζέλου-Μουσταφά Κεμάλ μπαίνει η ταφόπλακα στη συζήτηση για επιστροφή των προσφύγων στις εστίες τους και ταυτόχρονα δίνεται άφεση αμαρτιών στα εγκλήματα της Τουρκίας. Η μεγάλη ανταλλάξιμη περιουσία στο μεγαλύτερο μέρος της δεν δόθηκε στους φυσικούς αποδέκτες που ήταν οι πρόσφυγες και η μεγάλη οικονομική υποχρέωση της Τουρκίας που σε σταθερές δραχμές έφθανε το 1924 στο τεράστιο ποσό των 90.500.000.000 δρχ δεν δόθηκε ποτέ. Οι πρόσφυγες από την ύψους περί των 100-150.δις δρχ περιουσία που υπολογίζεται ότι κατείχαν στην Τουρκία και την Αν.Θράκη πήραν γύρω στα 7 δις. Τα υπόλοιπα δεν δόθηκαν ποτέ.
    Στις δεκαετίες 1950-60 οι Πόντιοι που είχαν έρθει στην Ελλάδα θα εξαναγκαστούν να μεταναστεύσουν στην Γερμανία, Αμερική, Αυστραλία για εξεύρεση εργασίας. Υπολογίζεται ότι στα 1980 από τους 250.000 μετανάστες στην Δ.Γερμανία πάνω από 100.000 είναι Ποντιακής καταγωγής. Τα κύματα των προσφύγων από την Μ.Ασία, τον Πόντο, την Αν.Θράκη, τη Ρωσία , την Απχαζία και τη Γεωργία που ήρθαν στην Ελλάδα και που οι ανεγκέφαλοι πολιτικοί βάφτιζαν «μετανάστες» και «παλλινοστούντες» έδωσαν ζωή στη χώρα. Αναπτύχθηκε η βιομηχανία με τα φθηνά εργατικά χέρια, η αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή. Μα το ποιο σημαντικό είναι ότι μπόλιασαν πολυεπίπεδα την πνευματική, κοινωνική, πολιτιστική και θρησκευτική ζωή της χώρας. Οι τέχνες, τα γράμματα, η μουσική, το θέατρο θα μπολιαστούν με φρέσκες ιδέες που έφερναν οι πρόσφυγες από τις πατρογονικές τους εστίες. Η προσφορά τους είναι τεράστια. Ειδικά το Ποντιακό στοιχείο που στο μεγαλύτερο μέρος του εντάχθηκε πολιτικά σε προοδευτικά και αριστερά κόμματα έδωσε μεγάλη ώθηση και στο εργατικό κίνημα της χώρας.

    Η ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ
    Όλα αυτά τα χρόνια οι Ελληνες του Πόντου ζητούσαν την αναγνώριση της Γενοκτονίας αφού κανείς δεν έκανε λόγο γι’ αυτήν. Εγκαιρα κατέγραψαν τα ιστορικά στοιχεία των διωγμών και της Γενοκτονίας από τις πρώτες στιγμές , ενώ πλούσια ήταν τα αρχεία των αυστριακών, γαλλικών, βρετανικών, αμερικανικών αρχείων από τις αναφορές των διπλωματών που υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες. Πουθενά δεν φαινόταν όλο αυτό το υλικό. Μικρασιατική καταστροφή εθεωρείτο η καταστροφή μόνο των παραλίων της Ιωνίας και της Σμύρνης. Δεν είναι τυχαίο ότι στα σχολικά εγχειρίδια μόλις στα 1982 άρχισαν να γίνονται αναφορές στην ιστορία και τα γεγονότα των Ελλήνων του Πόντου. Τα Ποντιακά σωματεία ζητούσαν την αναγνώριση από την Βουλή των Ελλήνων που ποτέ δεν γινόταν για να μην διαταραχθούν οι σχέσεις των δύο χωρών. Η γενοκτονία έπρεπε να αναγνωριστεί όχι για εκδίκηση και καλλιέργεια εθνικιστικών και αλυτρωτικών βλέψεων αλλά για να μη σκεπάσει η λήθη την μνήμη και να μην επαναλάβει η Τουρκία τα ίδια γεγονότα σε άλλους λαούς.
    Αξίζει για την ιστορία να αναφερθεί το ιστορικό της αναγνώρισης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από την Ελληνική Βουλή. Στις αρχές του 1991 η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ, που είναι αξιωματική αντιπολίτευση αποδέχεται ομόφωνα πρόταση του προέδρου της Αν.Παπανδρέου για να καταθέσει πρόταση νόμου για αναγνώριση της Ποντιακής Γενοκτονίας.

    Την 1/4/1992 ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΈΡΝΗΣΗ Μητσοτάκη στην εξουσία 22 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ καταθέτουν πρόταση νόμου στη Βουλή των Ελλήνων, η οποία όμως δεν ερχόταν για συζήτηση. Με την αλλαγή της κυβέρνησης από τη Ν.Δ στο ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα στις 24 Φεβρουαρίου 1994 επαναφέρεται η πρόταση των παραπάνω βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και μετά από διεξοδική συζήτηση ψηφίζεται ομόφωνα από όλους. Για πρώτη φορά Ελληνική Κυβέρνηση μετά από 70 χρόνια ψηφίζει νόμο που αναγνωρίζει την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Ο νόμος 2193/8-3-1994 έγινε νόμος του κράτους. Μετά από 70 και πλέον χρόνια και με δεδομένη την άρνηση όλων και κυρίως των συντηρητικών κυβερνήσεων να αναγνωρίσουν την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου κατορθώθηκε το αυτονόητο. Με το νόμο προβλεπόταν όχι μόνο η αναγνώριση και ο καθορισμός ως ημέρας μνήμης της Γενοκτονίας η 19/5/1919 ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στην Αμισό αρχίζοντας την τελευταία φάση του σχεδίου των εθνικών εκκαθαρίσεων του Ελληνικού στοιχείου της Μ.Ασίας, αλλά προβλεπόταν και η συλλογή, συγγραφή, μετάφραση και αποστολή όλων των ντοκουμέντων- και ήταν πολλά- για τη Γενοκτονία των Ποντίων σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς και τις διπλωματικές αποστολές. Δυστυχώς μέχρι σήμερα 20 χρόνια μετά την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου από την Ελληνική Βουλή πολλά απομένουν να γίνουν.
    Η διεθνοποίηση των γεγονότων αποτελεί μονόδρομο όχι μόνο για την δικαίωση όλων αυτών των αδικοχαμένων αλλά και για την αποδοχή από μέρους της γείτονος όλων των γενοκτονιών που έχει διαπράξει. Η είσοδος της Τουρκίας στην Ε.Ε. θα πρέπει να περάσει μέσα από την αποδοχή από μέρους της των αναντίρρητων ιστορικών γεγονότων και την έκφραση συγγνώμης . H εκκωφαντική σιωπή της για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και όλων των άλλων θα πρέπει να σταματήσει.

    Η καταγραφή των γεγονότων στα σχολικά εγχειρίδια δεν αποτελεί μόνο αίτημα των Ποντίων αλλά υποχρέωση της Πολιτείας για την καταγραφή της αλήθειας, αν όλοι συμφωνούμε ότι η αλήθεια είναι η άρνηση της λήθης. Τα λάθη του παρελθόντος, μόνο αν γίνουν γνωστά θα αποτρέψουν παρόμοιες καταστάσεις σήμερα. Οι κομματικές ιδιοτροπίες και οι εθνικιστικές μονομέρειες δεν μπορούν να αποτελούν τον γνώμονα ιστορικής πορείας ενός λαού που τόσα τράβηξε μόνο τα τελευταία 100 χρόνια. Η αναγνώριση των λαθών και η χάραξη υπερήφανης πολιτικής αποτελεί μονόδρομο για όλους. Η πολιτική αφασία των τελευταίων χρόνων που ταλανίζει την πατρίδα μας πρέπει άμεσα να σταματήσει. Διαφορετικά τα άσχημα δεν θα τελειώσουν, αλλά θα συνεχίζονται. Η τακτική του ελληνικού κράτους δεν πρέπει να είναι η συρρίκνωση του ελληνισμού αλλά η παραμονή τους στις στράτες του κόσμου. Και όσο υπάρχουν Έλληνες στις στράτες του κόσμου «η πατρίδανε μουν’ τιδέν κ’ έχ να φοάται». Η τακτική μας, ως Κράτους, δεν μπορεί να εξαντλείται σε στιγμιαίες συναισθηματικής φόρτισης αναφορές ή σε οσφυοκαμπτικές ασκήσεις υποτέλειας σε συμμάχους και μη αλλά σε καθαρές, ουσιαστικές και επιβαλλόμενες προοπτικές, που θα πρέπει να σχεδιάζονται και να υλοποιούνται με σοβαρότητα, επιμονή και υπομονή, για να μην ξανακούσουμε την φράση του Μουσταφά Κεμάλ που είπε στις 13/8/1923: «Επί τέλους τους ξεριζώσαμε….»
    Η διαπίστωση του αείμνηστου επισκόπου Τραπεζούντας Χρύσανθου στο μνημειώδες έργο του «Η Εκκλησία της Τραπεζούντας» είναι προφητική ακόμη και για το μέλλον.
    «…………Υπό την ένοχον αδιαφορίαν της Χριστιανικής Δύσεως έν έτει 1453 έπεσεν η Κων/πολις και εν έτει 1461 η Τραπεζούς και κατεστράφη ολόκληρος ακμαίος πολιτισμός.
    Τη ενόχω συνεργεία δύο μεγάλων Χριστιανικών δυνάμεων της Δύσεως, της Γερμανίας και της Αυστρίας, κατά τα έτη 1914-1918 εσφάγη υπό των Νεοτούρκων ολόκληρον έθνος το ΑΡΜΕΝΙΚΟΝ και εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων βιαίως απεσπάσθησαν από των εστιών αυτών και απέθανον εν τη εξορία.
    Τη ενόχω συνεργεία των συμμάχων χριστιανικών δυνάμεων της Δύσεως κατά τα έτη 1919-22, το εθνικόν κίνημα των Τούρκων του .Μουσταφά Κεμάλ Πασά συνεπλήρωσε το έργο των Νεοτούρκων και κατά εκατοντάδας απηγχονίζοντο έλληνες κληρικοί και πρόκριτοι του Πόντου……….ενώ χιλιάδες άλλοι στρατευσίμων νέων κατεδικάζοντο εις τον δια της πείνης και ταλαιπωριών θάνατον εν τη εξορία. Και επήλθεν κατά Αύγουστον 1922 η Μικρασιατική καταστροφή και επηκολούθησεν το 1923 η ανταλλαγή των πληθυσμών και η εντεύθεν ερήμωσις ΠΟΝΤΟΥ, Μ.ΑΣΙΑΣ και ΘΡΑΚΗΣ και η καταστροφή ολοκλήρου Χριστιανικού πολιτισμού………..».
    Σήμερα 95 χρόνια μετά την αποφράδα εκείνη ημέρα της 19/5/1919 δεν μπορούμε να μένουμε απαθείς.
    Στο άδικο που έγινε αιτία να χαθούν τόσες αθώες ψυχές και να χυθεί τόσο αίμα εμείς σήμερα απαντάμε με αίμα ζωής, δεν ζητάμε εκδίκηση αλλά ένα μεγάλο ΣΥΓΓΝΩΜΗ από την γειτονική χώρα και υποσχόμαστε ότι θα κάνουμε τα πάντα να μην ξεχαστούν όλες αυτές οι μνήμες. Γιατί τότε μόνο θα είμαστε ήσυχοι ότι δεν θα επαναληφθούν παρόμοια γεγονότα.
    Θα κλείσω με ένα στίχο του γιατρού και ποιητή Χρήστου Αντωνιάδη, που τραγούδησε ο μοναδικός Στέλιος Καζαντζίδης και που φανερώνει την διαχρονική πίκρα των Ποντίων από την αντιμετώπιση των ξένων όσο και της ίδιας της πατρίδας.
    Πατρίδαμ’ αραεύω σε άμον καταραμένος ,
    Σα ξένα είμαι Ελληνας και σην Ελλάδα ξένος.
    [Πατρίδα μου σε ψάχνω σαν καταραμένος, γιατί στην ξενιτιά είμαι Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος]
    Εφέτος με απόφαση της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας σε συνεργασία με το Υπουργείο Εσωτερικών η επέτειος θα γίνει την ΚΥΡΙΑΚΗ 11 ΜΑΙΟΥ 2014, επειδή η Κυριακή 18/5/14 συμπίπτει με τις εκλογές.
    10-5-2014

    ΗΡΑΚΛΗΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ
    ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ
    ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΝΑΟΥΣΑΣ

     
  • paros | antiparos 11:17 on 12/05/2014 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος, , , , Περιφερειακές εκλογές; Τι είναι αυτό;, άρθρο   

    ΑΡΘΡΟ του Η. Γουρδούκη | Περιφερειακές εκλογές; Τι είναι αυτό; 

    Να φέρουμε τα πάνω – κάτω

    1150919_193166814192399_1760528710_n

    ΠΟΛΛΟΙ, αν όχι οι περισσότεροι, δεν ξέρουν ότι την Κυριακή μαζί με τις δημοτικές εκλογές διεξάγονται παράλληλα και Περιφερειακές εκλογές. Αυτό, σίγουρα, σημαίνει κάτι. Για να μην ενδιαφέρεται ο κόσμος για τις Περιφερειακές εκλογές, σημαίνει ότι η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση δεν έχει καταφέρει να κεντρίσει το ενδιαφέρον των πολιτών. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο ότι το αντικείμενο και το έργο της περιφέρειας είναι ασήμαντο και δεν «ακουμπά» τους πολίτες ή στο ότι ο τρόπος που λειτουργεί η Περιφερειακή Διοίκηση έχει αποτύχει να κάνει τους πολίτες κοινωνούς του έργου της, ή ακόμη χειρότερα στο ότι η σημερινή Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση δεν ενδιαφέρεται για τη συμμετοχή των πολιτών και τους αποκλείει. Οπότε λογικό είναι να υποθέσει κανείς ότι η αποπολιτικοποίηση που παρατηρείται είναι συνειδητή επιλογή των ιθυνόντων. Δηλαδή, η Περιφέρεια, αν και είναι ο θεσμός, το εργαλείο που αποφασίζει για την περιφερειακή ανάπτυξη, διαχειρίζεται τα κονδύλια του ΕΣΠΑ και τόσα άλλα, αποκόπτεται συνειδητά από τους πολίτες για να μην τους έχει στα πόδια της και να λειτουργεί χωρίς τον κοινωνικό έλεγχο.
    Η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση μέχρι τώρα έχει προσανατολιστεί αποκλειστικά στο κράτος, είναι το μακρύ χέρι της κυβέρνησης στην περιφέρεια, έχοντας ως κύρια αποστολή της την αναπαραγωγή του υπάρχοντος κατεστημένου πολιτικού συστήματος, χωρίς αναφορά στην κοινωνία, στην οποία έχει γυρίσει την πλάτη. Οι πολίτες αποτρέπονται, εμποδίζονται να συμμετέχουν στα δρώμενα της Περιφέρειας. Ακόμη και οι περιφερειακοί σύμβουλοι έχουν μετατραπεί σε παρακολούθημα, σε ένα είδος μαριονέτας της περιφερειακής ηγεσίας, η οποία αποτελείται από μια μικρή ομάδα ανθρώπων. Στην πραγματικότητα συμμετέχουν σε ένα γραφειοκρατικό μηχανισμό που απλώς νομιμοποιεί, επικυρώνει προειλημμένες αποφάσεις της ηγεσίας. Δηλαδή η Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση, αν και κατεξοχήν πολιτικός θεσμός, δεν μπόρεσε ή δεν ήθελε να γίνει ένας λαϊκός θεσμός που να υπηρετεί και να λογοδοτεί στην κοινωνία. Τουναντίον, υπηρέτησε πιστά την κεντρική εξουσία. Στήριξε με ζήλο τις μνημονιακές επιλογές της.

    Συναίνεση/υποταγή της κοινωνίας,
    καθεστώς μνημονίων;

    ilias_3Αλήθεια, στόχος της Περιφέρειας είναι να συνδράμει την κυβέρνηση προκειμένου να εξασφαλίσει την αναγκαία συναίνεση/υποταγή της κοινωνίας, ώστε να διασφαλιστεί πως δεν κινδυνεύει ό,τι έχει ήδη επιτευχθεί ως καθεστώς των μνημονίων; Στόχος της Περιφέρειας είναι να διαιωνίσει τα μνημόνια και την πολιτική της λιτότητας για τους εργαζόμενους και την κερδοφορία των τραπεζιτών, των μεγαλοεργολάβων και πάει λέγοντας; Και εδώ αναδεικνύονται όχι μόνο οι προσωπικές ευθύνες όσων διοίκησαν μέχρι τώρα την Περιφέρεια, αλλά και οι αδυναμίες – στρεβλώσεις της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης όπως έχει δομηθεί.

    Ένα άλλο θέμα είναι η ιδιότυπη αποικιοποίηση της Περιφέρειας. Το Νότιο Αιγαίο συμπεριλαμβάνεται στις περιφέρειες που ο κ. Φούχτελ, ο εκπρόσωπος της κ. Μέρκελ, προωθεί τα συμφέροντα της Γερμανίας στην Ελλάδα. Πρόκειται για την ανάθεση έργων και υπηρεσιών της Αυτοδιοίκησης σε γερμανικούς ομίλους και επιχειρήσεις. Για να το κάνουν μάλιστα πιο εύπεπτο ορισμένοι μνημονιακοί της αυτοδιοίκησης ελληνοποίησαν ακόμη και το όνομά του σε Φουχτουλάκη!!! Για την μπίζνα συμφερόντων που πάει να στηθεί όμως δεν μιλάει κανείς.

    Πώς βλέπουμε το ρόλο των περιφερειακών συμβούλων
    Εμείς δεν βλέπουμε το ρόλο του περιφερειακού συμβούλου σαν μια τυπική συμμετοχή, που στην καλύτερη των περιπτώσεων μεταφέρει απλώς τα προβλήματα των νησιών μας στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Για μας ο περιφερειακός σύμβουλος είναι η φωνή της αγωνιζόμενης κοινωνίας. Για να κάνει καλά τη δουλεία του, ο περιφερειακός σύμβουλος πρέπει να μετέχει ενεργά στις κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες του τόπου του. Να πρωτοστατεί, να παίρνει πρωτοβουλίες που ενεργοποιούν την κοινωνία. Να συμμετέχει ενεργά σε όλα τα κοινωνικά κινήματα του τόπου του (κίνημα για την υγεία, για την παιδεία, για την κοινωνική αλληλεγγύη, για την προστασία των δημόσιων χώρων και αγαθών), για να μπορεί να αφουγκράζεται την κοινωνία, να μεταφέρει πιο πιστά τις αγωνίες, τα προβλήματα και την αγωνιστική διάθεση των πολιτών.
    Επιδίωξή μας πρέπει να είναι οι υποθέσεις της Περιφέρειας να μην αφορούν μόνο μια γραφειοκρατική ομάδα αποκομμένη από την κοινωνία, αλλά να γίνουν υπόθεση των πολιτών και η σχετική συζήτηση να ξεφεύγει από τον κλειστό κύκλο των «ειδικών», των επαγγελματιών της πολιτικής και να γίνει εξωστρεφής διαδικασία στην κοινωνία.

    Να φέρουμε τα πάνω – κάτω
    Έτσι που είναι τα πράγματα, οι περιφερειακοί σύμβουλοι έχουν καθήκον, έναντι της κοινωνίας, να φέρουν τα πάνω – κάτω στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Να ανατρέψουν τις εξουσιαστικές λογικές και πρακτικές πολιτικάντηδων. Η κοινωνία, ο Δήμος (ο λαός), τα κοινωνικά κινήματα, οι συλλογικότητες πρέπει να έχουν λόγο, να παρεμβαίνουν για να διασφαλίσουν ότι οι αποφάσεις θα υπηρετούν την κοινωνία και όχι τα συμφέροντα των ημετέρων, των μεγαλοεργολάβων και όσων άλλων είναι του ίδιου σιναφιού και της ίδιας συνομοταξίας.

    Γουρδούκης Ηλίας, υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με την
    Νησιωτική Ανατροπή και υποψήφιο Περιφερειάρχη τον Μπενέτο Σπύρου.

    logo_nisiotiki_antropi

     
  • paros | antiparos 18:45 on 07/05/2014 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: Debate, , , , , , άρθρο   

    Α. ΔΑΒΑΝΕΛΟΣ | Ολίγα περί της προταθείσας «αναμέτρησης» των υποψηφίων στην Πάρο… 

    DEBATE or
    not DEBATE?

     

    Εικόνα

    ΕΙΧΑ ΓΡΑΨΕΙ πρόσφατα σε άρθρο μου στο τελευταίο φύλλο των «ΝΕΩΝ της Πάρου» της 29ης Μαρτίου, ότι η πολιτική συστολή, το σεμνό πολιτικό ήθος και ύφος, δεν διδάσκονται στα πανεπιστήμια. Ή το έχεις ή δεν το έχεις. Προκύπτει από το συνολικό πλαίσιο μέσα στο οποίο πορεύτηκες και στο οποίο διαμορφώθηκε η πολιτική σου παιδεία…

    Παρ’ ότι εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο απερχόμενος και…ασυναγώνιστος μνημονιακός Δήμαρχος του ΠΑΣΟΚ στην Πάρο κ. Βλαχογιάννης, έχει αποδείξει κατ΄ επανάληψιν ότι διαθέτει ικανό απόθεμα πολιτικού θράσους προκειμένου να υπερασπιστεί τον τρόπο που πολιτεύτηκε την τελευταία επταετία και οδήγησε στην προϊούσα παραγωγική καταστροφή της Πάρου, το τελευταίο διάστημα θεωρώ ότι έχει απωλέσει και κάθε επαφή με την πραγματικότητα.
    Συμβαίνει πολύ συχνά αυτό το φαινόμενο σε δημόσια πρόσωπα που έχουν ταυτίσει την πολύχρονη παραμονή τους στην καρέκλα της εξουσίας με την απύθμενη ατομική τους ματαιοδοξία. Πρόκειται για πολιτικό vertigo, όπως το κανονικό vertigo που παθαίνουν οι πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας από την κούραση: αλλού ο ουρανός κι αλλού η θάλασσα. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και πάντα το ίδιο…

    dabanelos_fotoΟ απερχόμενος Δήμαρχος δεν έχει πλέον ούτε τη δυνατότητα συναίσθησης των πιο βασικών αντιφάσεών του. Απλό ελάχιστο παράδειγμα: δεν γίνεται να στηρίζεις την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου και την ίδια στιγμή να καταγγέλλεις ότι σου έχουν περικόψει πόρους πάνω από 60% και επίσης την ίδια στιγμή να ξαναβάζεις υποψηφιότητα υποσχόμενος ότι το νησί θα «πάει μπροστά!»… Αν, εν τω μεταξύ, έχει προσχωρήσει στο…ΣΥΡΙΖΑ και δεν το έχω πάρει χαμπάρι, δεν μένει παρά να κάνει δημόσια και ανοιχτή δήλωση ότι δεν είναι πλέον ΠΑΣΟΚ, να καταγγείλει τα Μνημόνια και, πως όταν το φέρνει η…τύχη και κουβεντιάζουν με τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ κ. Ρήγα, ή με τον αρχιυπουργό του Μνημονίου κ. Ραγκούση, αναλύουν κυρίως ιστορικά γεγονότα του…μεσοπολέμου και για την ανησυχητική εξάπλωση του λαγοκέφαλου στο Αιγαίο!…

    Η πρόταση λοιπόν του απερχόμενου Δημάρχου για αναμέτρηση όλων των υποψηφίων, είναι εξόχως υποκριτική και προσχηματική. Τόσο ο κ. Βλαχογιάννης, όσο και ο κ. Κωβαίος, είχαν στη στρατηγική τους να ροκανίσουν τον πολιτικό χρόνο που απομένει μέχρι τις εκλογές, μέσα από την παγίωση ενός κλίματος «καλλιστείων» και πολιτικής συναλλαγής, στη βάση του ποιος προσχώρησε σε ποιον, τι ψηφαλάκια κουβαλάει, πως καλύπτουμε εμείς το κενό στην τάδε ή δείνα περιοχή, δεδομένου ότι υπήρξε πολύ μεγάλο ζόρι για την κατάρτιση των ψηφοδελτίων, αφού ένας ολόκληρος (και αξιόλογος) κόσμος – ειδικά προς την παράταξη Βλαχογιάννη – τους έχει γυρίσει την πλάτη.

    Βλέποντας όμως ότι ο βασικός του «αντίπαλος» του έχει (μέχρι τώρα) ελαφρώς «ξεφύγει» (κάτι που οφείλεται ίσως περισσότερο στην αποστροφή προς την παράταξη Βλαχογιάννη), θεώρησε ότι ο μόνος τρόπος να κερδίσει πόντους επικοινωνιακά, είναι να αποκαλύψει την προγραμματική γύμνια του αντιπάλου του. Το θέμα βέβαια, είναι ότι στην προκειμένη περίπτωση, ο γυμνός καταγγέλλει τον γυμνό για προσβολή της «δημοσίας αιδούς!». Θεωρήθηκε όμως ως μια ύστατη επικοινωνιακή σανίδα σωτηρίας, δεδομένου ότι συνυπολόγισε μια ορισμένη «στάση» των δύο παρατάξεων της Αριστεράς, οι οποίες όφειλαν ήδη να έχουν την πρωτοβουλία προ πολλού πάνω στο θέμα, αφού δεν έχουν να «πουλήσουν» στους ψηφοφόρους, ούτε την ωραία κόμμωση των επικεφαλής τους, ούτε like και φιλάκια μέσω facebook, ούτε «φρέσκες ιδέες» από «νέους και άφθαρτους» που παρθενογεννιούνται κάθε τέσσερα χρόνια…

    Οι δύο δημοτικοί συνδυασμοί της Αριστεράς στην Πάρο, υποτίθεται ότι έχουν μόνο προγραμματική πλατφόρμα ιδεών και καλά (;) επεξεργασμένες θέσεις που απαντούν με πειστικό τρόπο στο ζητούμενο της παραγωγικής ανασυγκρότησης του νησιού. Κατά συνέπεια, είναι και οι μόνες που δεν θα έπρεπε να εγκλωβιστούν στη στρατηγική του ροκανίσματος του πολιτικού χρόνου από τις άλλες δύο μνημονιακές παρατάξεις της κυβερνητικής κοινοπραξίας.
    Ασφαλώς και είναι δικό τους θέμα το πόσο επιθετικά ή μη θα διαχειριστούν την επικοινωνιακή τους πολιτική, αλλά το ευκολότερο πράγμα αυτή τη στιγμή στην Πάρο είναι να αντιπαρατεθείς προγραμματικά με τον απερχόμενο Δήμαρχο. Είναι σαν να κλέβεις εκκλησία…. Έχει να επιδείξει μόνο «κάρβουνα» και ερείπια. Έχει να επιδείξει ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΗΤΤΑΣ της Πάρου. Και μάλιστα όταν το «σκηνικό φόντο» της αναμέτρησης θα είναι στην Παροικιά, που την κατάντησε τριτοκοσμικό απολίθωμα υποδομών. Το θέμα είναι να θέλεις να το κάνεις….

    Αντώνης ΔΑΒΑΝΕΛΟΣ
    e-mail: achm62@otenet.gr

     
  • paros | antiparos 18:15 on 30/04/2014 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: 1η Μαϊου, , , , άρθρο   

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2014 

    ΑΡΘΡΟ | Του Η. Γουρδούκη …
    Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος Πάρου – Αντιπάρου
    Με τον συνδυασμό «Νησιώτικη Ανατροπή»

    DSC04238q
    Εργαζόμενοι παριανοί και αντιπαριώτες,
    Το 8ωρο, που η κατάκτησή του ξεκίνησε με τους ηρωικούς αγώνες την 1η Μάη του 1886 στο Σικάγο και η διατήρησή του συνεχίστηκε με αγώνες μέχρι σήμερα, η μνημονιακή συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου το καταργεί στην πράξη μεθοδικά και σταθερά. Εργασιακά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα και μέχρι τώρα θεωρούνταν αυτονόητα, σήμερα, με την πραγματική ανεργία να έχει ξεπεράσει το 30%, το δημόσιο σύστημα υγείας και η κοινωνική ασφάλιση να διαλύονται, τα «φιλέτα» του Δημοσίου να ξεπουλιούνται και οι απολύσεις να αυξάνονται κατακόρυφα, με την φτωχοποίηση της κοινωνίας, τίποτα δεν είναι αυτονόητο.
    (More …)

     
  • paros | antiparos 11:45 on 24/04/2014 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: , , , , , άρθρο   

    ΕΚΛΟΓΕΣ ΔΗΜΟΣ ΠΑΡΟΥ 2014 | ΤΙ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ, ΤΙ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΑΚΗ! 

    Η σύγκρουση Βλαχογιάννη – Κωβαίου είναι εικονική;


    att00011

    ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ είχε ακουστεί αρκετά πριν από την υποτιθέμενη «σύγκρουση» Βλαχογιάννη – Κωβαίου. Τώρα όμως επανέρχεται πιο έντονα. Ίσως να φταίει το ότι ο Μ. Κωβαίος στην ομιλία του στον «Αρχίλοχο» α) δεν αναφέρθηκε σχεδόν καθόλου στον Χ. Βλαχογιάννη, ο οποίος υποτίθεται τον «άδειασε» άγαρμπα, ενώ υπήρχαν και κάποιες ανακοινώσεις καυστικές και β) η ομιλία του κινήθηκε περισσότερο σε συναισθηματικό επίπεδο χωρίς σαφές πολιτικό στίγμα. Τι λέει αυτό το σενάριο;

    Όλο και περισσότεροι πιστεύουν ότι η σύγκρουση είναι εικονική και εντάσσεται σ’ ένα σχέδιο, το οποίο έχει καταστρωθεί από καιρό και τέθηκε σε εφαρμογή, από ό,τι φαίνεται με ικανοποιητική επιτυχία. Το σχέδιο περιλαμβάνει τη διαμόρφωση προϋποθέσεων, προκειμένου να δημιουργηθούν δύο διαφορετικοί συνδυασμοί – ψηφοδέλτια, ενώ στην πραγματικότητα …
    (More …)

     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Απάντηση
e
Αλλαγή
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Ακύρωση
Αρέσει σε %d bloggers: