ΑΡΘΡΟ | Φιρί-φιρί το πας Δήμαρχε!…

20130621-203622.jpg Άρθρο του Αντώνη Δαβανέλου από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» της 19|10|13

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ προχθές σε πρωινή ειδησεογραφική εκπομπή τον Δήμαρχο μιας βορειοελλαδίτικης πόλης να μασάει αμήχανος τα λόγια του σε ερώτηση της δημοσιογράφου για το γεγονός ότι ολόκληρος ο σοβάς μιας μεγάλης οροφής κλιμακοστασίου σε δημοτικό σχολείο της πόλης κατέρρευσε και, μόνο από τύχη, δεν υπήρξαν θύματα μικρών παιδιών, αποδίδοντάς το σε «κατασκευαστική αστοχία» του εργολάβου, μου ήρθε αβίαστα και πάλι στο νου, το μέγεθος των αβελτηριών, της παρελκυστικής τακτικής και της στάσης πολιτικού εμπαιγμού του απερχόμενου δημάρχου Χρήστου Βλαχογιάννη, σε μια σειρά θεμάτων της καθημερινότητας του παριανού πολίτη που άπτονται της δραματικής απουσίας υποδομών αλλά και ποιότητας έργων στο νησί…

Έχω ξαναγράψει ότι, αν κάτι «αναγνωρίζω» στον απερχόμενο Δήμαρχο, είναι η σχετική αντοχή του στη δημόσια κριτική, η οποία είναι απολύτως φυσιολογικό (και επιβεβλημένο) να του ασκείται, από τη στιγμή που η θεσμική του ιδιότητα τον καθιστά αυτομάτως εκτεθειμένο στον κοινωνικό έλεγχο. Θα περίμενε κανείς, να περιφρουρήσει αυτό το «κεκτημένο» του, αλλά δυστυχώς φαίνεται ότι ένα – ενδεχομένως πρόσφατα  διαμορφωμένο – και πολιτικά «ιδιότυπο» περιβάλλον συμβούλων του, όσο και μόνιμων συνεργατών του, του υπαγορεύουν αυτές τις μέρες, μια «πεπατημένη οδό» προς τις επερχόμενες εκλογές, που ασφαλώς συνέχει και τον ίδιο. Είναι το γνωστό στενό πλέον μονοπάτι (γιατί κάποτε ήταν λεωφόρος…) του παλαιοκομματισμού και της γραφικής πελατειακής λογικής.

Όσο  κι αν θέλει κανείς να ακολουθήσει μια «ομαλή» πολιτική αντιπαράθεση με την απερχόμενη δημοτική πλειοψηφία, αφού όλοι μας γνωρίζουμε – συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι – ότι ο θεσμός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αντιμετωπίζει μια λυσσαλέα απαξιωτική επίθεση από την κυβερνητική πολιτική σε επίπεδο ροής πόρων και λειτουργικής υποστήριξης, η παράταξη Βλαχογιάννη, αντί να επιδείξει έστω και προσχηματικά, μια πολιτική συστολής και περίσκεψης, επιλέγει την ανούσια σκιαμαχία, την κενή περιεχομένου κομπορρημοσύνη και την πρόκληση της νοημοσύνης των παριανών.

Έτσι λοιπόν, φαίνεται ο Δήμαρχος και οι συνεργάτες του να βρίσκουν χρόνο να ασχολούνται με το τι – αστήρικτο ή τεκμηριωμένο, βάσιμο ή μπούρδα – λέει γι αυτόν και τον προκάτοχό του και πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ η οποιαδήποτε φυλλάδα μεγάλης ή μη κυκλοφορίας. Δεν φαίνεται όμως να βρίσκουν «χρόνο» να χειραφετηθούν πολιτικά από την λογική του «κομματάρχη» της δεκαετίας του ΄50, υπερασπιζόμενοι μονίμως  «γενάρχες», που ισοδυναμούν με «τα ιερά και όσια» της παράταξής τους. Αυτό λέγεται παλαιοκομματισμός και δη συμπλεγματικός.

Ως φαίνεται επίσης, ο Δήμαρχος βρίσκει χρόνο να φωτογραφίζεται με το ύφος επιθεωρητή της ΜΟΜΑ δίπλα από σπασμένα κράσπεδα για την πλακόστρωση 200 μέτρων στην Αλυκή, λες και πρόκειται για την…Ολυμπία Οδό στην Πελοπόννησο… Δεν βρίσκουν χρόνο όμως να ελέγξουν τις εγκληματικές κακοτεχνίες πανάκριβου έργου της Περιφέρειας (που στην αρχή πήγαν να ιδιοποιηθούν), κτίζοντας ακόμη και τα πεύκα, στην κεντρική αρτηρία της πρωτεύουσας στην Παροικιά. Αυτό λέγεται πελατειακή ρεβεράντζα.

Φαίνεται να βρίσκουν άφθονο χρόνο για φωτογραφήσεις  με Άγγλους, Γάλλους, Πορτογάλους με φόντο το πέλαγος, αλλά δεν βρήκαν ούτε 5 λεπτά να πάνε να δούνε επί τόπου τις συνθήκες του ατυχήματος που ευτυχώς δεν απέβη μοιραίο, όταν ένα παριανόπουλο του Γυμνασίου, μη έχοντας χώρο να παίξει μπάσκετ με τους συμμαθητές του με ασφάλεια στο διάλειμμα, κόντεψε να σπάσει κεφάλι και σπονδυλική στήλη, επειδή δεν είχε τοποθετηθεί το πλέγμα που βγάζει στον κεντρικό δρόμο σε ένα αυτοσχέδιο γηπεδάκι που στήθηκε μέσα στο σχολείο με φιλανθρωπίες και κόπο των γονέων και όχι του Δήμου. Αυτό λέγεται πολιτικός παχυδερμισμός.

Δήμαρχος και στενοί συνεργάτες του, έχουν αποδεδειγμένα φανεί «μανούλες» στο να ροκανίζουν τον πολιτικό χρόνο, έχοντας βάλει τα πάντα στον «αυτόματο πιλότο» επί 7 χρόνια, αλλά δεν έχουν τη διάθεση, το σθένος και την ειλικρίνεια να εξηγήσουν γιατί – εκτός από πυροτεχνήματα εξαγγελιών – δεν έχουν κάνει το παραμικρό  για το 2ο Δημοτικό Σχολείο και το νέο Γυμνάσιο της Παροικιάς και τα παιδιά εξακολουθούν να κάνουν – από το 2007 – μάθημα στις αίθουσες προκάτ, αναπνέοντας καθημερινά φορμαλδεΰδη. Αυτό λέγεται συνειδητός πολιτικός εμπαιγμός.

Και με την τακτική αυτή βέβαια, ασφαλώς και δεν θα «βρεθεί» χρόνος να εξηγήσει κάποτε στους συμπατριώτες του, γιατί έχασε τόσο σημαντικά έργα από το χρηματοδοτικό πρόγραμμα 2007-2013 του ΕΣΠΑ και από το ΠΔΕ της Περιφέρειας, ενώ δεν διεκδικεί τίποτε αξιόλογο από το πρόγραμμα 2014-2020. Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση, και επειδή η παράταξή του ασκεί την τοπική εξουσία επί 12 συναπτά έτη, θα αποκαλυπτόταν η μεγαλύτερη και εγκληματικότερη αβελτηρία της, δηλαδή η μη ένταξη του έργου του νέου αεροδρομίου στη χρηματοδοτική «ομπρέλα» του ΕΣΠΑ, ώστε να μην φορτώνει με συλλογική νεύρωση μια ολόκληρη κοινωνία με το αν θα γίνει ή όχι το έργο, κατασκευάζοντας ανύπαρκτους «κύκλους αντιπάλων» του έργου, με κύριο στόχο την κατάργηση της κριτικής στο πρόσωπό του και την πολιτική κεφαλαιοποίηση της ελπίδας.

Σ΄ αυτού του είδους τις κριτικές, τώρα τελευταία, το «περιβάλλον» του Δημάρχου έχει αρχίσει και κουνάει απειλητικά το δάκτυλο. Εγώ του απευθύνω μια τελευταία (οριστικά τελευταία) προτροπή: σε 7 μήνες που του απομένουν μέχρι το Μάϊο, να μην προσπαθήσει να κάνει τα κάρβουνα που θα παραδώσει σκέτη στάχτη… Με τα πρώτα μπορείς τουλάχιστον να κάνεις ένα θαυμάσιο  barbeque! Διαφορετικά, αυτός και όσοι όμοιοί του στην ΚΕΔΕ,  πάνε φιρί-φιρί να αποδείξουν περίτρανα, την αλήθεια του χαρακτηρισμού του αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα για τη στάση κάποιων Δημάρχων της χώρας…

Email επικοινωνίας: achm62@otenet.gr