ΑΡΘΡΟ | Σε «ρε μινόρε»…

20130621-203622.jpg
Άρθρο του Αντ. Δαβανέλου από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» της 5 Οκτωβρίου 2013
Για όσους με γνωρίζουν σχετικά καλά – και δεν εννοώ τους πολύ στενούς φίλους από μια πορεία ζωής, αλλά κατά βάση εκείνους με τους οποίους έχουμε μοιραστεί εκτός από ένα ποτήρι κρασί, και πέντε δέκα στιγμές βαθύτερης προσωπικής επαφής –  ξέρουν ότι μου είναι πάρα πολύ εύκολο, μα πάρα πολύ εύκολο, να «διολισθήσω» σε μια έντονη και ακραία αντιπαράθεση για οποιοδήποτε ζήτημα κρίνω ότι είναι σοβαρό, αδιαφορώντας για τις πιθανές «παράπλευρες απώλειες», είτε αυτές είναι η «δημόσια» εικόνα μου, είτε η διάρρηξη των – μέχρι εκείνη τη στιγμή – σχέσεων με τους αντιπαρατιθέμενους…
Και οι «σχέσεις» αυτές μπορεί να μην είναι απλά διαπροσωπικές, αλλά πολιτικές, επαγγελματικές ή οτιδήποτε άλλο. Έχω συνηθίσει να υπενθυμίζω προς κάποιες πλευρές, ότι το «μειονέκτημά» μου, είναι ότι είμαι «Παγκαλικού» θυμικού!». «Κυλάω την καρδάρα με το γάλα» εύκολα, όπως λένε οι πραγματικοί μου φίλοι με τους οποίους έχουμε φάει «ψωμί κι αλάτι» μαζί και δεν μου κακιώνουν, γιατί μου αναγνωρίζουν το ελαφρυντικό ενός «προτέρου εντίμου βίου», με την έννοια ότι, εκτός από «καλό παιδί στο βάθος», είμαι και άνθρωπος που την ευθύτητα των απόψεών του την έχει αποπληρώσει με ευρεία γκάμα τιμήματος μέχρι τώρα στη ζωή του.

Οι φίλοι βέβαια, μπορούν εύκολα να επιδίδονται στις αγιογραφίες, δεδομένου ότι εξακολουθεί να είναι σε ισχύ το «δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι»… Όμως το αξιακό φορτίο, το πλαίσιο αρχών, το μέγεθος των «κόκκινων» διαχωριστικών γραμμών, ποικίλει έντονα για τον καθένα μας και είναι αυτονόητο πως αποτελεί μια απολύτως προσωπική υπόθεση. Είναι η μόνη αξιόλογη σύμβαση που συνάπτουμε ο καθένας ελεύθερα με τον εαυτό του, μια «αναμέτρηση ταυτοπροσωπίας» όπου αφεντικό και υπάλληλος είναι το ίδιο πρόσωπο, που έλεγε και ο μακαρίτης ο Βασίλης Ραφαηλίδης, ίσως ο τελευταίος «μεγάλος» μιας άλλης δημοσιογραφίας, η οποία μας λείπει αφόρητα…

Προβληματίστηκα, στεναχωρήθηκα, τσαντίστηκα, σχεδόν προκλήθηκα, με όσα συνέβησαν στην συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου που πραγματοποιήθηκε στις 30 του Σεπτέμβρη στην Πάρο. Και μιλάω – κυρίως – για την όλη «εικόνα» παρουσίασης του προβλήματος της Υγείας από το «Συντονιστικό». Επειδή όμως θα υπάρξει σύντομα ο χρόνος, ο τόπος και ο τρόπος  για να συζητηθεί το θέμα στα πλαίσια του οργάνου, θα αρκεστώ με όση το δυνατόν περισσότερη σοβαρότητα, υπευθυνότητα και νηφαλιότητα απαιτείται, να επισημάνω μόνο τα εξής:

Πρώτον, από τη στιγμή που κάποιος συμμετέχει σε ένα συλλογικό όργανο, οφείλει με δεσμευτικό τρόπο να περιφρουρεί τις αποφάσεις του. Ακόμα και η «διαπραγματευτική» ευελιξία διαχείρισης, πρέπει να εγγράφεται ΕΝΤΟΣ αυτού του πλαισίου. Τα αιτήματα του Συντονιστικού είναι γνωστά, έχουν περιβληθεί θεσμικά με ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και η οποία αποτελεί από μόνη της, εισηγητικό πλαίσιο εκφοράς δημόσιου λόγου.

Δεύτερον, δεν έχει ΚΑΝΕΝΑΣ το δικαίωμα να τραυματίζει την αξιοπιστία μιας συλλογικής προσπάθειας ή να εκθέτει την εικόνα της ίδιας της Πάρου σε μια θεσμική διαδικασία που η τοπική κοινωνία μέσω των φορέων της, αρθρώνει διεκδικητικό λόγο και καλεί σε συνέργεια το δεύτερο επίπεδο Αυτοδιοίκησης.

Τρίτον,  εξακολουθεί να ισχύει η – δυστυχώς προφητική – έκκληση που απηύθυνα πριν από 15 ημέρες από αυτήν εδώ τη στήλη, ότι στα θέματα της υπεράσπισης όλων των δημόσιων αγαθών και ιδίως της Υγείας και της Παιδείας, η τοπική κοινωνία δεν πρέπει να βάλει «το κάρο μπροστά από το άλογο». Ο αγώνας που θα δοθεί, πρέπει να διασφαλίζει τα μεγαλύτερα δυνατά ΕΝΩΤΙΚΑ και ΜΑΖΙΚΑ χαρακτηριστικά για να έχει μια προοπτική. Η πορεία προς τις Δημοτικές εκλογές, ΔΕΝ πρέπει να αποτελέσει τροχοπέδη για τον αγώνα που οφείλει να δώσει η Πάρος για να ζήσει με στοιχειώδη αξιοπρέπεια.

Είναι πολύ γελασμένοι, όσοι εμφανίζονται ασυγκράτητοι, ότι ο τορπιλισμός της συνοχής του Συντονιστικού της Υγείας, θα προσθέσει στο μικροπαραταξιακό ή προσωπικό τους όφελος.  Η «αδιατάρακτη» πορεία προς τις εκλογές, δεν περνάει όπως φαντάζονται κάποιοι, μέσα από την απουσία «μη ελεγχόμενων» καταστάσεων, αλλά θα εξαρτηθεί από την απουσία του πολιτικαντισμού, του φθηνού λαϊκισμού, της ιντριγκαδόρικης λογικής και των αθέμιτων μεθοδεύσεων. Μ΄ άλλα λόγια, ο τεκμηριωμένος και αξιόπιστος προγραμματικός λόγος, ο οραματικός αναπτυξιακός ορίζοντας, ένα στοχοθετημένο πλαίσιο δεσμεύσεων, οι καθαρές κουβέντες και σχήματα προσωπικών διαθεσιμοτήτων για προσφορά, είναι αυτά που θα εγγυηθούν μιαν «αδιατάρακτη» προεκλογική πορεία. Πρόκειται ακριβώς για ένα ραντεβού με μια νέα ποιότητα πολιτικής πρακτικής, το οποίο αρκετοί, είναι από τώρα βέβαιο, ότι θα το χάσουν…

Email επικοινωνίας: achm62@otenet.gr