Περί προβολής του τουρισμού της Πάρου …

και άλλων δαιμονίων

φωτογραφία_1

Ρεπορτάζ από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» της 13|07|24
Βρισκόµαστε ήδη στο επίκεντρο της τουριστικής σεζόν. Παράλληλα, είναι γνωστό ότι βρισκόµαστε στο επίκεντρο µίας σκληρής οικονοµικής πραγµατικότητας, µε χαρακτηριστικό της ότι δεν υπάρχει καµία υπολογίσιµη σταθερά στις συνθήκες της τοπικής και εθνικής αγοράς. Κάποτε, κινδύνευαν οι αρπακολατζίδες και οι «πειρατές» να βρεθούν σε δύσκολη θέση λόγω χρεών. Οι «νοικοκυραίοι» ήταν σίγουροι. Τώρα, µε ελάχιστες εξαιρέσεις, όλοι οι πολίτες της µικροµεσαίας ελληνικής οικονοµικής τάξης που αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσµού της χώρας, εκόντες – άκοντες βρίσκονται σε µικρό ή µεγάλο οικονοµικό κίνδυνο.

Στην Πάρο …

Θα περίµενε κανείς από την τοπική εξουσία, την δηµοτική αρχή της Πάρου, να καταδεικνύει έµπρακτα ότι αντιλαµβάνεται τις συνθήκες µέσα στις οποίες εργάζονται οι Παριανοί αυτή την περίοδο. Το αυτονόητο θα ήταν οι δηµοτική µας αρχή να συνδράµει τους ανθρώπους της τουριστικής οικονοµίας, ώστε να κάνουν ό,τι καλύτερο µπορούν αυτό το καλοκαίρι. Άλλωστε, όσο καλύτερα αποδώσει η τουριστική οικονοµία του τόπου κατά τη διάρκεια της σεζόν, τόσο λιγότερα θα είναι τα προβλήµατα της τοπικής µας κοινωνίας το προσεχή χειµώνα. Λιγότερα θα είναι τα προβλήµατα και για την δηµοτική αρχή, αφού θα έχει λόγους να εισπράξει προκειµένου να λειτουργεί ο Δήµος και να λύνει προβλήµατα.

Δυστυχώς, η πραγµατικότητα µε πολλά παραδείγµατα µας καταδεικνύει ότι η δηµοτική αρχή δεν υπολογίζει την κατάσταση. Ο δήµαρχος και τα µέλη της που ασκούν διοίκηση συνεχίζουν µία διαδροµή αφασίας. Μοιάζουν να δραστηριοποιούνται σε έναν δικό τους πλανήτη µέσα στον οποίο δεν υπάρχουν προβλήµατα. Ο καθένας κάνει ό,τι νοµίζει, στο χρόνο που το θυµάται, ενώ είναι εµφανής η έλλειψη οποιουδήποτε συντονισµού και οποιουδήποτε ελέγχου σε όσα συµβαίνουν.

Παράδειγμα 1
Ποια προβολή;

Στην Πάρο υπάρχει δηµοτικό τέλος για την τουριστική προβολή. Δηλαδή από την τοπική οικονοµία, εκτός των άλλων φόρων, συλλέγεται ακόµη ένας, προκειµένου να υπάρχουν χρήµατα για τα έξοδα που απαιτούνται προκειµένου να ενισχύεται η προβολή του νησιού µας. Αυτή η προβολή είναι απολύτως απαραίτητη να γίνεται στοχευόµενα, αφού βρισκόµαστε σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον µέσα στο οποίο πρέπει να δώσουµε τη δυνατότητα να µας διακρίνει ο επισκέπτης για να µας επιλέξει.

Πρόσφατα ο δήµος της Πάρου πρόβαλε µε τυµπανοκρουσίες (δελτία τύπου κλπ) τη «µεγάλη» καµπάνια προβολής που «επιχειρείται» στο κέντρο της Αθήνας, αφού σε πολύ µεγάλο πολυκατάστηµα στο κέντρο της πρωτεύουσας, σχεδόν όλο τον Ιούλιο «προβάλλεται» η Πάρος. Επειδή η συγκειµένη ενέργεια αποτελεί την τελευταία και κορυφαία µε την οποία η δηµοτική αρχή επέλεξε να προσελκύσει το ενδιαφέρον τουριστών της τελευταίας στιγµής, ενδιαφερθήκαµε να ελέγξουµε πως εφαρµόζεται, για να πάρουµε µία ιδέα για το τι θα µπορούσαµε να περιµένουµε…

Απογοήτευση και πάλι

φωτογραφίαΕπισκεφτήκαµε το συγκεκριµένο πολυκατάστηµα το οποίο βρίσκεται ανεπτυγµένο σε 10 ορόφους στην πλατεία Οµόνοιας. Από εκεί ξεκινούν κατά τη γνώµη µας και τα προβλήµατα. Θα περίµενε κανείς η δηµοτική αρχή να έχει κατανοήσει ότι ο τουρισµός που επιδιώκει για να λειτουργήσει το νησί µας, δεν συχνάζει – ειδικά τα τελευταία χρόνια – στην Οµόνοια. Το συγκεκριµένο κατάστηµα λοιπόν, βρίσκεται στο επίκεντρο όλων των προβληµάτων τα οποία οι Παριανοί παρακολουθούν από τα δελτία ειδήσεων. Εξαθλιωµένοι αλλοδαποί βρίσκονται γύρω από τις εισόδους του καταστήµατος ζητώντας κάποια οικονοµική βοήθεια, ενώ άρρωστοι άνθρωποι που έχουν πρόβληµα εξάρτησης περιοδεύουν πρωί και απόγευµα τους δρόµους της περιοχής για τον ίδιο λόγο.

Στο εσωτερικό υπάρχει µία κινητικότητα, όµως είναι εµφανές από τα πρόσωπα που βλέπεις να αποτελούν την πελατεία του καταστήµατος ότι οι περισσότεροι µάλλον δεν θα πάνε καθόλου διακοπές. Πρόκειται ως επί το πλείστον για γυναίκες από την ευρύτερη περιοχή του κέντρου της Αθήνας, δηλαδή από τις εργαζόµενες (και µη) τάξεις που κατοικούν στις λαϊκές γειτονιές. Μπαίνουν και κυρίως βγαίνουν στο κατάστηµα µε µικρές τσαντούλες ή και καθόλου τσαντούλες, γεγονός που καταµαρτυρεί ότι το κατάστηµα απευθύνεται σε πελατεία µικρών οικονοµικών δυνατοτήτων ή τουλάχιστον, µε αυτή την πελατεία κατέληξε να κινείται εξαιτίας και του σηµείου στο οποίο βρίσκεται.

Θα µπορούσε να µας είχε πειράξει λιγότερο αυτό το στοιχείο, δηλαδή, ότι η δηµοτική αρχή επέλεξε να επενδύσει σε µία ενέργεια προβολής – ως κορυφαία γι’ αυτή τη σεζόν – ή οποία δεν έχει καµία σχέση µε την τουριστική αγορά του νησιού µας, αν στο εσωτερικό του καταστήµατος γινόταν µία αξιόλογη προσπάθεια για την προβολή του νησιού µας.

Η αλήθεια που αντιµετωπίσαµε όµως είναι η εξής:

Α) Σε τρία σηµεία του καταστήµατος αυτού υπάρχει η µεγαλύτερη κινητικότητα επισκεπτών. Στην είσοδο του ισογείου, στον ηµιώροφο των καλλυντικών και στον τελευταίο όροφο του εστιατορίου. Σε αυτά τα τρία σηµεία δεν υπάρχει ΠΟΥΘΕΝΑ αναφορά για την Πάρο. Μόνο στη µικρή και απαρατήρητη ρεσεψιόν, υπάρχουν µερικά έντυπα της Πάρου αφηµένα στο γκισέ, µαζί µε άλλα τουλάχιστον 10 διαφορετικά διαφηµιστικά εταιρειών του καταστήµατος.
Β) η πρώτη εγκατάσταση που στέκει όµως ανεξήγητα στο σηµείο και η οποία αφορά την Πάρο, είναι δύο κούκλες µε παραδοσιακές στολές του νησιού µας που είναι τοποθετηµένες σε ένα µικρό κενό ανάµεσα στις κυλιόµενες σκάλες του καταστήµατος, µετά τον ηµιώροφο που όπως είπαµε παρατηρείται η όποια κίνηση στο κατάστηµα. Η εγκατάσταση αυτή µένει σχεδόν απαρατήρητη από τους περαστικούς, ενώ ακόµη και όσοι την βλέπουν, δεν καταλαβαίνουν γιατί υπάρχει στο χώρο. Δεν υπάρχει µία σήµανση η οποία να παραπέµπει στον σκοπό. Δηλαδή που να εξηγεί ότι αυτή την εποχή η Πάρος προβάλλεται από το κατάστηµα προκειµένου οι πελάτες να την επιλέξουν για τις διακοπές τους.
Γ) Η «µεγαλειώδης προβολή» που µας υποσχόταν το σχετικό ποµπώδες δελτίο τύπου που είχε δηµοσιοποιήσει ο Δήµος Πάρου για να πείσει τους Παριανούς τουριστικούς επιχειρηµατίες, ότι τάχα, κάτι σηµαντικό γίνεται µε την προβολή του νησιού στο κέντρο της Αθήνας αυτή την περίοδο, εξαντλείται σε µερικά σηµαιάκια και κάποιες καρτ – ποστάλ που κρέµονται από το ταβάνι κάθε υποκαταστήµατος σε όλους τους ορόφους του κτηρίου, πλην της καφετέριας που συνήθως έχει πολύ κόσµο.

Αυτός όµως ο στολισµός από πουθενά δεν καταλαβαίνει κανείς ότι αφορά την Πάρο. Αφενός γιατί κρέµεται από σηµεία που δεν εστιάζει την προσοχή του ο πελάτης του καταστήµατος, διότι είναι γνωστό ότι τα προϊόντα στα εµπορικά µαγαζιά δεν µπαίνουν στο ταβάνι, αφετέρου διότι δεν υπάρχει η λέξη Πάρος και το λογότυπο της έντονα γραµµένο σε αυτά τα χάρτινα στολίσµατα. Η µόνη φράση που µπορεί να διακρίνει κανείς είναι: «Greek Lovers».
Τώρα, τι σχέση έχει αυτή η φράση µε την Πάρο, δεν το έχουµε καταλάβει ακόµα. Θα περιµένουµε σχετικές εξηγήσεις.

Από τα παραπάνω καταλαβαίνει κανείς ότι η Πάρος ως τουριστικός προορισµός τυγχάνει µίας άσχετης και αδιάφορης προβολής από τη δηµοτική αρχή. Ο Χρ. Βλαχογιάννης µε δελτία τύπου κοµπάζει για ενέργειες που υπάρχουν µόνο για το θεαθήναι. Προφανώς, κανένας δεν σκέφτηκε να ελέγξει που επενδύουµε ως τόπος, γι’ αυτό και το αποτέλεσµα θα είναι µηδενικό.

Όμως …

Κρουαζιερόπλοιο που έδεσε στον κόλπο της Παροικιάς ήταν αναγκασμένο να δέχεται την όχληση ενός γκαζάδικου

Κρουαζιερόπλοιο που έδεσε στον κόλπο της Παροικιάς ήταν αναγκασμένο να δέχεται την όχληση ενός γκαζάδικου

Κατά την επιστροφή µας στην Πάρο η απογοήτευση ήταν ακόµη µεγαλύτερη για το πώς γίνεται η διαχείριση της τουριστικής µας εικόνας από τις αρµόδιες τοπικές αρχές. Μετά την καταστροφική δραστηριότητα που απασχόλησε τα δηµοσιεύµατα µας όλο τον Ιούνιο, να εκτελούνται έργα στον κεντρικό δρόµο της εισόδου του νησιού, η δηµοτική αρχή σκέφτηκε να επιτρέψει µία πιο ενοχλητική κατασκευαστική προσπάθεια µέσα στο κέντρο του λιµανιού. Έτσι, την εβδοµάδα που πέρασε άρχισε να σκάβει επάνω στην προβλήτα του λιµανιού. Οι πολυάριθµοι τουρίστες που πηγαινοέρχονταν µε την ευκαιρία της διέλευσης κάποιου καραβιού έβλεπαν µε περιέργεια να σκάβουν δύο µηχανήµατα τον χώρο στον οποίο περπατούσαν µε τις βαλίτσες τους, ενώ ακόµα καλύτερα αντιλήφθηκαν το γεγονός οι επισκέπτες της Πάρου που περίµεναν στις σκιάδες µέχρι να έρθει το καράβι τους για να φύγουν. Συνεπικουρούντος και του ανέµου, «έτρωγαν» όλη την σκόνη από το σκάψιµο, χωρίς µάλιστα να µπορούν να κάνουν τίποτα, αφού δεν µπορούσαν να φύγουν και να εγκαταλείψουν τις βαλίτσες τους στο χώρο.

Και άλλα ωραία

 

Την ίδια στιγµή, στο θαλάσσιο χώρο του κόλπου τις Παροικιάς, βρίσκονταν διάσπαρτα φορτηγά πλοία που συνέθεταν µία εικόνα µικρογραφίας του Ασπρόπυργου που δεν φηµίζεται ως τουριστικός προοριςµός.

Οι σκαφάρες στην προβλήτα Αντιπάρου

Οι σκαφάρες στην προβλήτα Αντιπάρου

Επειδή είχαµε µία δουλειά την ίδια ηµέρα στην Αντίπαρο, βρεθήκαµε στο λιµάνι τις ακριβώς µία ώρα µετά. Η εικόνα που συναντήσαµε να επικρατεί ήταν τελείως διαφορετική. 20 γιοτ βρίσκονταν δεµένα τις τις άθλιες εγκαταστάσεις του εκεί λιµανιού. Όµως ποιος ενδιαφερόταν για τις εγκαταστάσεις; Οι πελάτες που πρέπει, προφανώς είχαν επισκεφτεί την χώρο, έστω και χωρίς εγκαταστάσεις.

Συμπέρασμα

Με τον παραπάνω τρόπο η δηµοτική αρχή Πάρου, σε πλήρη ασυνεννοησία µε τις υπόλοιπες αρχές του τόπου, συνεχίζει το «µεγάλο έργο» της εναντίον του παρόντος και του µέλλοντος της Πάρου. Και µάλιστα σε µία πολύ δύσκολη περίοδο.
Γειτονικά νησιά µας, από τα οποία δεν έχει ο τόπος µας να ζηλέψει τίποτε, διασώζονται από την κρίση, εξαιτίας ραγδαίας αύξησης του τουρισµού τους.

20130727-111904.jpg