Βίαιη παράδοση των αεροδρομίων στους «ιδιώτες» και όχι μόνο…

davanelosΆρθρο του Αντώνη Δαβανέλου από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» της 06|04|13

Με δύο τροπολογίες – φωτιά, ως προσθήκες,  στο Σχέδιο Νόµου του Υπ. Ανάπτυξης µε τον βαρύγδουπο, όσο και προκλητικό τίτλο, «Διαµόρφωση Φιλικού Αναπτυξιακού Περιβάλλοντος για Στρατηγικές και Ιδιωτικές Επενδύσεις», ο γνωστός ύποπτος από τα παλιά, υπουργός Κ. Χατζηδάκης, απευθύνει γενικό «προσκλητήριο παράδοσης» όλων (επιµένω, όλων) των αεροδροµίων της χώρας στους ιδιώτες, σε συνέχεια της προτιθέµενης παράδοσης βασικών τοµέων δηµόσια παρεχόµενων αγαθών, όπως η ενέργεια και το νερό.

Προκαλεί έτσι βίαιη αλλαγή του ιδιοκτησιακού αεροδροµιακού χάρτη της χώρας, αφού…

…επί της ουσίας αφαιρεί πλήρως από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), το δικαίωµα διοίκησης, διαχείρισης, λειτουργίας, επέκτασης, ανάπτυξης, συντήρησης και εκµετάλλευσης  των αερολιµένων, καθιστώντας την ένα αποστεωµένο οµοίωµα κρατικής αρχής χωρίς ρόλο, αντικείµενο και µέλλον.

Έχουν δει το φως της δηµοσιότητας οι επιχειρούµενοι σχεδιασµοί, οι οποίοι συνοψίζονται στην άµεση εκποίηση 22 περιφερειακών αεροδροµίων µε 6-7 από αυτά να συγκεντρώνουν το κύριο επενδυτικό ενδιαφέρον λόγω όγκου επιβατικής κίνησης. Η ουσία βρίσκεται όµως σε δύο επίπεδα: πρώτον, η παραχώρηση στο Ταµείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δηµοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) χωρίς κανένα αντάλλαγµα όλης της περιουσίας των αεροδροµίων και δεύτερον, η ο εξοβελισµός και η εκτόπιση της ΥΠΑ από το παιχνίδι.

Παράλληλα, δηµιουργείται µια Ανώνυµη Εταιρεία η ΑΕΔιΠΑ, η οποία θα διαχειρίζεται τα αεροδρόµια που δεν θα συγκεντρώσουν άµεσο επενδυτικό ενδιαφέρον και µε µόνο αρχικό κεφάλαιο 5.000.000 ευρώ (!) και η οποία πλέον θα χρηµατοδοτείται όχι από τον Κρατικό Προϋπολογισµό ή από έσοδα της ΥΠΑ όπως γινόταν µέχρι τώρα για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των αεροδροµίων, αλλά από: α) τέλη στα αεροδρόµια ευθύνης της β)τις όποιες εµπορικές εκµεταλλεύσεις σ΄ αυτά και γ) από έσοδο από τα αεροδρόµια που θα ιδιωτικοποιηθούν από το ΤΑΙΠΕΔ, και το οποίο έσοδο θα δίνεται, υποτίθεται, από τον ιδιώτη ή από τους επιβάτες!… Το ύψος του εν λόγω εσόδου θα καθορίζεται µε σχετική ΚΥΑ και το ρόλο εισπράκτορα θα κάνει η…. ΥΠΑ και θα το αποδίδει στην ΑΕΔιΠΑ….

Η ΥΠΑ, έχει την ακόλουθη τύχη: α) καταργούνται 11 Διευθύνσεις µε κορωνίδα την Διεύθυνση Αερολιµένων. Παράλληλα συγχωνεύονται πάρα πολλά Τµήµατα αφού αφαιρούνται αρµοδιότητες, χωρίς να ξέρει κανείς την τύχη ενός έµπειρου, εξειδικευµένου και επιστηµονικά καταρτισµένου προσωπικού. Διευθυντής Αερολιµένα πλέον θα είναι αυτός που ορίζει ο ιδιώτης στην περίπτωση των εκποιούµενων αεροδροµίων ή αυτός που θα οριστεί από την Ανώνυµη Εταιρεία Διαχείρισης Περιφερειακών Αεροδροµίων! β) Δηµιουργούνται δύο µόνον Διευθύνσεις, η Κανονιστική Δ/νση Αεροδροµίων και η Εποπτική Αρχή Αεροδροµίων µε αρµοδιότητες που δεν έχουν επιχειρησιακό χαρακτήρα και περιορίζονται στην Κεντρική Υπηρεσία της ΥΠΑ. Τόσο απλά!

Όσοι από τους αναγνώστες έχουν στοιχειώδη εµπειρία αεροπορικού έργου, µπορούν αµέσως να καταλάβουν τι προετοιµάζεται στο χώρο των αεροµεταφορών µέσα από τον νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς των (ελληνικών;) αερολιµένων, µε άµεση επίπτωση στον τουρισµό, στην εθνική οικονοµία, στον απλό ναύλο του επιβάτη, στη συνοχή της Περιφέρειας και της σύνδεσής της µε το Κέντρο, στην υπεράσπιση της περίφηµης Νησιωτικότητας, συµπεριλαµβανοµένου του κόστους των αεροδιακοµιδών, των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης αλλά και της εθνικής ασφάλειας…  Η εµπειρία του Διεθνούς Αερολιµένα Αθηνών (ΔΑΑ), είναι ενδεικτική, τόσο σε ότι αφορά στα απαγορευτικά κόστη χρήσης, όσο και στην τήρηση συµβατικών υποχρεώσεων προς το ελληνικό κράτος, µε αποτέλεσµα την κάθετη µείωση του πτητικού έργου και την διάθεση της γερµανικής HOCHTIEF για αποχώρηση.

Αρκεί να υπενθυµίσουµε σε ότι αφορά στην ΥΠΑ, ότι µε βάση µόνο τα στοιχεία του 2011, από τα εισπραχθέντα ποσά κάποιων εκατοντάδων εκατοµµυρίων από το τέλος υπέρπτησης του FIR Αθηνών και το τέλος εκσυγχρονισµού & ανάπτυξης αεροδροµίων, 55 εκατοµµύρια ευρώ δαπανήθηκαν για τις άγονες γραµµές (της Πάρου συµπεριλαµβανοµένης) και άλλα 55 εκατοµµύρια για τη συντήρηση των περιφερειακών αεροδροµίων της χώρας. Τα υπόλοιπα έσοδα της ΥΠΑ αιµοδοτούν κανονικά την «µαύρη τρύπα» του κρατικού προϋπολογισµού, χωρίς να τον επιβαρύνουν ούτε ένα ευρώ.

Να παραθέσω τέλος ότι όταν µιλάµε για την ΥΠΑ και το ουσιαστικό της «κλείσιµο»,  εννοούµε µια αµιγώς Δηµόσια Υπηρεσία µε χαρακτηριστικά Κρατικής Αρχής (Ν.714/70), η οποία εποπτεύει όλο το φάσµα των αεροµεταφορών στη χώρα και εκφράζει την ελληνική πολιτική στο διεθνές αεροπορικό γίγνεσθαι και που έχει αυτή τη στιγµή στην εποπτική ευθύνη και δικαιοδοσία της (ΠΔ 56/89), 39 κρατικά αεροδρόµια κατανεµηµένα σε 11 ηπειρωτικά και 28 νησιωτικά, 120 εγκεκριµένα ελικοδρόµια και πεδία προσγείωσης και 27 υδατοδρόµια!  Όλα αυτά λοιπόν, κάποιοι νοµίζουν ότι τα κληρονόµησαν µαζί µε το αµπέλι του παππού τους…. Αλλά το θέµα είναι ακόµη πιο σύνθετο ακόµη και για την Πάρο, γι αυτό και θα επανέλθω λίαν συντόµως….

Μέχρι τότε, ας συνεχίσουν κάποιοι το σκάψιµο…