Περιφερειακός Παροικιάς | Δωρεές με ξένη τσέπη

IMG_0230
Ρεπορτάζ από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» της 23|3|13

Η Δηµοτική αρχή του Χρ. Βλαχογιάννη έχουµε πει εκατοντάδες φορές ότι αποτελεί µε αποδείξεις το ζωντανό παράδειγµα του µεταπολιτευτικού φαινοµένου που µας οδήγησε στην κρίση. Άλλη µία απόδειξη των λόγων µας ήρθε να επιβεβαιωθεί τις τελευταίες ηµέρες. Προσέξτε την αλληλουχία των εξελίξεων:


Πρώτα το ψέμα

Στο τέλος Φεβρουαρίου δηµοσιοποιήθηκε από την δηµοτική αρχή ανακοίνωση µε την οποία µεγαλόφωνα και βαρύγδουπα ο επικεφαλής της Χρ. Βλαχογιάννης έλεγε: «Ξεκινά η πεζοδρόµηση του Περιφερειακού Παροικιάς». Η δηµοτική αρχή υπολόγιζε ότι όλοι όσοι θα παρακολουθήσουν την ανακοίνωση θα εστιάσουν στον τίτλο και δεν θα προσέξουν την λεπτοµέρεια. Η λεπτοµέρεια λοιπόν, ήταν ότι ο προϋπολογισµός του έργου µε το οποίο ανακοινωνόταν ένα τόσο µεγάλο εγχείρηµα, δηλαδή να πεζοδροµηθεί ο περιφερειακός Παροικιάς, αφορούσε µόνο σε 11.000 ευρώ.!!!

Για να οχυρωθεί ο Χρ. Βλαχογιάννης από την προφανή µπαλαφάρα της ανακοίνωσης, έβαλε την πολυσήµαντη λέξη «αρχικός» δίπλα από τη λέξη προϋπολογισµός, του έργου. Προσδοκούσαν να καλλιεργήσουν τη θετική άποψη στους πολίτες ότι…

…επιτέλους ο Περιφερειακός Παροικιάς θα αποκτήσει πεζοδρόµια για να γίνει βατός σε πεζούς που θέλουν να τον διασχίσουν. Πρόκειται για ένα χρόνιο αίτηµα κατοίκων της Παροικιάς που δεν έχουν πρόσβαση στο µεγαλύτερο δρόµο της πρωτεύουσας του νησιού.
Όµως ποιος πολίτης που θα έδινε προσοχή στα λεγόµενα µίας δηµοτικής αρχής θα πίστευε τις ανακοινώσεις της, αν διέκρινε ότι ένα από τα µεγαλύτερα έργα στην πρωτεύουσα του νησιού θα µπορούσε να είχε σχεδιαστεί να ξεκινήσει µε 11.000 ευρώ!!! 


Μετά η «κατασκευή»

Μετά από ελάχιστες ηµέρες ξεκίνησε το βαρύγδουπο «έργο» της πεζοδρόµησης του Περιφερειακού!!! Εµβρόντητοι και απορηµένοι οι δηµότες που έχουν περάσει τις τελευταίες ηµέρες από το σηµείο που γίνονται τα «πολύφερνα» έργα παρατηρούν ότι στην ουσία πρόκειται για κοροϊδία!!! Με δηµοτικά χρήµατα που κατασπαταλούνται, κατασκευάζεται ένα πεζοδρόµιο µε πλάτος ένα µόλις µέτρο στην αρχή του πιο πολυσύχναστου και του πλέον φαρδιού δρόµου της Πάρου. Εύλογα αναρωτιούνται όλοι, τι µέριµνα υπάρχει για τα παιδιά που θα περπατήσουν δια αυτού του πεζοδροµίου για να πάνε στο σχολείο. Άραγε, τι ασφάλεια τους δίνει ένα δηµοτικό έργο επί λεωφόρου που έχει πλάτος ένα µέτρο; Βεβαίως, πολλοί θα διερωτηθούν ποια είναι η ασφάλεια που έχουν µέχρι σήµερα τα παιδιά, που δεν υπάρχει καν πεζοδρόµιο; ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Εµείς δεν είµασταν υπέρ της κατάστασης που επικρατεί µέχρι σήµερα στον περιφερειακό. Όµως, δεν λύνεις ένα πρόβληµα, δηµιουργώντας ένα πολύ µεγαλύτερο πρόβληµα. Χωρίς πεζοδρόµιο το σηµείο που γίνονται τα έργα, δηµιουργούσε ένα «άτυπο» κενό δύο µέτρων για την χρήση από πεζούς. Με λάθος τρόπο µεν, αλλά λειτουργούσε! Τώρα, µε την κατασκευή του πεζοδροµίου, τα δύο µέτρα, περιορίζονται στο ένα, Διερωτώµεθα. πως θα περάσει µία µητέρα µε ένα καρότσι ή ένα άτοµο µε ειδικές ανάγκες ή δύο αρτιµελής πεζοί που θα θελήσουν ταυτόχρονα να περπατήσουν επί του κατασκευαζόµενου πεζοδροµίου από τις δύο αντίθετες κατευθύνσεις του;

Μετά και πάλι ψέμα

Ο δήµαρχος Χρ. Βλαχογιάννης, βλέποντας πως δεν αντιµετωπίζει αντιδράσεις για το «έκτρωµα» που κατασκευάζει, θέλησε να συνεχίσει την πλάκα µε την προπαγάνδα για το συγκεκριµένο «έργο», δηµοσιοποιώντας και δεύτερη ανακοίνωση µε φωτογραφίες από την «εξέλιξη του έργου». Δηλαδή, προσπάθησε να εµπεδώσει µε την επανάληψη, ότι πραγµατικά κάτι σπουδαίο έχει ξεκινήσει στον Περιφερειακό Παροικιάς.


Το κόλπο

Μπροστά στην ανάγκη να εµφανίσει δήθεν έργο η παρούσα δηµοτική αρχή, επιδιώκει παράλληλα να νοµιµοποιήσει κάτι καταστροφικό για την πρωτεύουσα. Πρόκειται για το µεγαλύτερο «ρουσφέτι» προσµετρήσιµο σε χρήµα που θα έχει γίνει ποτέ σε συγκεκριµένους ιδιοκτήτες από δηµοτική αρχή στην Πάρο. Άµα επιτευχθεί, θα αποβεί εις βάρος όλων των υπόλοιπων πολιτών του νησιού µε πολλαπλούς τρόπους (ανισότητα, πολεοδοµική υποβάθµιση, κατασπατάληση αξίας χρηµάτων του δηµοσίου κλπ).


Και εξηγούμαστε

Από την δεκαετία του 1970 ο περιφερειακός δρόµος έχει δεδοµένη γραφειοκρατική υποδοµή για το πως πρέπει να διαµορφωθεί, όποτε οποιαδήποτε δηµοτική αρχή αποφασίσει να παρέµβει σε αυτόν. Αυτό που δεν ξέρουν πολλοί κάτοικοι και δηµότες στην Πάρο είναι ότι το Ελληνικό Κράτος έχει από τότε αποζηµιώσει όλους τους ιδιοκτήτες ακινήτων επί του περιφερειακού δρόµου και έχει απαλλοτριώσει οριστικά λωρίδες γης και στις δύο πλευρές του. Δήµαρχος τότε, ήταν ο Θ. Μπιζάς που είχε συντελέσει για να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες µε το Κράτος δια της τότε Κοινότητας. Από τότε και µέχρι σήµερα, καµία δηµοτική αρχή προ του πολιτικού κόστους και µερικές φορές – λόγω έλλειψης συνολικού σχεδίου ανάπλασης και κεφαλαίων – δεν κατάφερε να κάνει διάνοιξη του περιφερειακού στα µέτρα απαλλοτρίωσης και στη συνέχεια ανάπλαση µε άνετα πεζοδρόµια και κανονικές θέσεις ολιγόλεπτης στάσης. Έτσι, έµενε ανέγγιχτος, άναρχος και αυθαίρετος ο σηµαντικότερος δρόµος της πόλης του νησιού µας.


Το σκάνδαλο

Καµία δηµοτική αρχή ωστόσο, δεν τόλµησε να κάνει και το εντελώς αντίθετο, αυτό δηλαδή που κάνει τώρα η δηµοτική αρχή Χρ. Βλαχογιάννη που βεβαίως, γνωρίζει από τα αρχεία του Δήµου για τις απαλλοτριώσεις του Κράτους. Δηλαδή, κανείς δεν τόλµησε να νοµιµοποιήσει τις απαλλοτριωµένες εκτάσεις ως εντός των ορίων των ιδιοκτητών που αποζηµιώθηκαν, µόνο και µόνο επειδή εκείνοι δεν έχουν µεταφέρει τα όρια των ακινήτων τους ή επειδή καµία δηµοτική αρχή δεν επέλεξε να φτιάξει έναν σωστό, πολυσύχναστο εµπορικό δρόµο σε ένα Κυκλαδίτικο νησί.
Σήµερα κατασπαταλούνται δηµοτικά χρήµατα για να κατασκευαστούν πεζοδρόµια ενός µέτρου επί του πρώτου περιφερειακού δρόµου του νησιού µας!!!

 

Το εμπόριο και τα ακίνητα

Ένας δρόµος που δεν µπορεί να περπατήσει κανείς µε ασφάλεια είναι µοιραίο να γίνει ένας δρόµος στον οποίο οι πελάτες θα είναι µόνο εκείνοι που θα καταφθάνουν µε αυτοκίνητο. Αυτό από µόνο του στερεί από εµπορική αξία στα ακίνητα, αλλά και στους έµπορους που τα ενοικιάζουν, ιδίως τώρα, σε συνθήκες κρίσης, όπου η µετακίνηση µε αυτοκίνητο έχει µειωθεί δραµατικά. Όµως ο περιφερειακός χωρίς την κανονική του διάνοιξη και ανάπλαση, µειώνει τις συνθήκες άνθισης του εµπορίου για ολόκληρη την πρωτεύουσα, αφού, αν ο ενδεχόµενος πελάτης/τουρίστας δεν αφήσει το αυτοκίνητο του για να περπατήσει την πρωτεύουσα, δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσουµε ευρύ κύκλο κατανάλωσης, δηλαδή, αυτό που επιτυγχάνουν οι αγορές που έχουν διαµορφώσει συνθήκες πιάτσας (περίπατος – αναψυχή – δώρο – σουβενίρ – καφές – φαγητό).


Συμπέρασμα

Η δηµοτική αρχή Χρ. Βλαχογιάννη µε «χαντρούλες» (δήθεν πεζοδρόµιο) και «ρουσφέτι» σε µερικούς κοντόφθαλµους πρώην ιδιοκτήτες µέτρων επί του περιφερειακού, επιθυµεί µε τις τσαπατσουλιές που έχει ξεκινήσει, να χαντακώσει οριστικά την πρωτεύουσα του νησιού, αφού κλείνει το µέλλον ενός κοµβικού «πολεοδοµικού εργαλείου» ανάπτυξης της Παροικιάς µας.
Το γεγονός και η µεθόδευση δεν µας εκπλήσσει καθόλου. Εσάς;
Κ. Ν. ΔΡΑΓΑΤΗΣ

diafimisi_entipa_mikro_teliko