Όχι στις λογικές της εκεχειρίας και της ανακωχής…

davanelos
Άρθρο του Αντώνη Δαβανέλου από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» της 9 Μαρτίου 2013
Στη συναντηση που έγινε στις 6 Μαρτίου στην Αίθουσα του Δηµοτικού Συµβουλίου Πάρου, µεταξύ εκπροσώπων του Συντονιστικού Φορέων  της Πάρου για την Υγεία και των εκπροσώπων της Επιτροπής Αγώνα για την Υγεία της Νάξου, διαπιστώθηκε µε ανάγλυφο τρόπο, τόσο η κοινή ταυτότητα των δραµατικών προβληµάτων στο επίπεδο της παροχής της Δηµόσιας Υγείας στα δύο νησιά, όσο και η κοινή πεποίθηση για την ανάγκη εξεύρεσης δυνατοτήτων συνέργειας, συντονισµού και ουσιαστικότερης εµπλοκής των τοπικών κοινωνιών στις αγωνιστικές διεκδικήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Ήταν οµολογουµένως…

…µια πολύ χρήσιµη, διαφωτιστική και ουσιαστική συνάντηση, στην οποία φωτίστηκαν και αρκετές πλευρές  που σχετίζονται και µε την δράση παγιωµένων οργανωµένων ιδιωτικών συµφερόντων οικονοµικού χαρακτήρα, τα οποία βρίσκουν πρόσφορο έδαφος να αναπτυχθούν, «πατώντας» ακριβώς πάνω στα κενά που αφήνει η συστηµατική και σκόπιµη κατεδάφιση του Εθνικού Συστήµατος Υγείας από τις ασκούµενες µνηµονιακές πολιτικές της κυβέρνησης. Υπ΄ αυτή την έννοια, αναδείχθηκε ακόµη περισσότερο ο αµιγώς πολιτικός χαρακτήρας του προβλήµατος της Υγείας, σε µια περίοδο µάλιστα που οι τοπικές κοινωνίες δοκιµάζονται σε όλα τα επίπεδα από τα διογκούµενα οικονοµικά αδιέξοδα που διαµορφώνουν οι εν λόγω ασκούµενες πολιτικές.

Ζητήµατα, µεταξύ των άλλων,  όπως αυτά που θίχτηκαν αναφορικά µε ενδεχόµενες συνέργειες µεταξύ των δύο νησιών στο επίπεδο των αεροδιακοµιδών µε άξονα τη χρήση του αεροσκάφους της Πάρου, είναι ασφαλώς θέµατα που θα πρέπει να εξεταστούν και να αποτελέσουν αντικείµενο προβληµατισµού και λήψης σχετικών αποφάσεων, έπειτα από ουσιαστικό διάλογο και προβληµατισµό, που θα πρέπει να γίνει στο Συντονιστικό Φορέων της Πάρου, άσχετα από τις όποιες άλλες πλευρές  έχει το ζήτηµα και αφορούν στην αυτοτελή λειτουργία του Βελεντζείου Ιδρύµατος αλλά και των όποιων άλλων διαδικαστικών-διοικητικών ή νοµοθετικών  προαπαιτούµενων  παραµέτρων προς την κατεύθυνση αυτή.

Θέλω να σταθώ εν συντοµία, διότι θα δοθεί η ευκαιρία να επανέλθω, σε ένα θέµα που θίχτηκε στη συγκεκριµένη συνάντηση και αφορά στην ιδιαίτερη προσοχή που θα πρέπει να δοθεί στις κινητοποιήσεις για την Υγεία, ενόψει της έναρξης της τουριστικής περιόδου και κυρίως στο εάν οι όποιες µορφές κλιµάκωσης του αγώνα επιλεγούν, µπορούν να λειτουργήσουν «δυσφηµιστικά» ή αποτρεπτικά για την έλευση τουριστών στην Πάρο ή την Νάξο.

Έχω την πεποίθηση ότι το ζήτηµα αυτό µπήκε µε καλόπιστο τρόπο και, ως ένα βαθµό, αντανακλά, ενδεχοµένως, µια πραγµατικότητα. Όµως, η εικόνα που έχει διαµορφωθεί στο το επίπεδο παροχής της δηµόσιας Υγείας, κυρίως στην Πάρο, είναι καταλυτική. Και ως εκ τούτου, εξόχως «δυσφηµιστική» από µόνη της. Είναι «ηλίου φαεινότερον» ότι ο αγώνας αυτός συνδέεται άµεσα και οργανικά µε το σύνολο του «τουριστικού πακέτου» των προσφερόµενων υπηρεσιών του νησιού. Όπως εύστοχα επισηµάνθηκε από άλλες πλευρές στην συνάντηση των δύο φορέων, σηµαντική µερίδα τουριστών που επιλέγει την Πάρο ή την Νάξο για διακοπές, ΚΑΙ θέλει ΚΑΙ – δυστυχώς – πολλές φορές γνωρίζει καλά το επίπεδο των υποδοµών Υγείας στα νησιά. Και είτε αναλαµβάνει το «ρίσκο», είτε αυτό το ρίσκο λειτουργεί αποτρεπτικά στην τελική επιλογή του.

Από την άλλη πλευρά, είναι προφανές ότι ο αγώνας για την Υγεία δεν δίνεται µόνο µέσα από το πρίσµα µιας στενής οικονοµικής αντίληψης που αφορά στο επιχειρηµατικό συµφέρον και στην τουριστική ανάπτυξη, αλλά είναι πάνω απ΄όλα αγώνας ζωής των κατοίκων των νησιών µας. Και αυτοί οι κάτοικοι µαζί µε τα παιδιά τους, ζουν όλες τις εποχές του χρόνου στην Πάρο και στην Νάξο. Εποµένως, η όποια µορφή κλιµάκωσης του αγώνα αυτού προκριθεί στο άµεσο µέλλον, θα αποφασιστεί συλλογικά από τις ίδιες τις τοπικές κοινωνίες και δεν µπορεί να υπακούει σε κριτήρια «αλά καρτ» κινητοποιήσεων, ούτε µπορεί να έχει χαρακτήρα «εποχικότητας», γιατί, εκτός των άλλων, αυτό θα προσφέρει ακούσια, «πολύτιµες» υπηρεσίες,  σε εκείνους που προσπαθούν µε κάθε τρόπο να αγοράσουν πολιτικό χρόνο, µέσα από υποσχέσεις χωρίς αντίκρισµα, επιµένοντας στην πεπατηµένη της πολιτικάντικης πελατειακής λογικής. Και µε τις πρόσφατες µεγάλες κινητοποιήσεις τους, οι παριανοί πολίτες, έδειξαν ότι εγκατέλειψαν οριστικά την ιδιότητα του πελάτη, αντικαθιστώντας την µε εκείνη του πολίτη