Ανατροπή και τουρισμός | Ο καιρός της αλήθειας

tourism

Άρθρο του Κώστα Ν. Δραγάτη από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» της 9 |03|13

Πολλές φορές ακούγεται από την τηλεόραση, αλλά και από ντόπιους, ότι η τάδε αγωνιστική κινητοποίηση ή δείνα αντίδραση θα έχει αντίκτυπο στον τουρισµό ή την τουριστική πελατεία. Τις περισσότερες φορές το επιχείρηµα του φόβου πλήγµατος στην τουριστική οικονοµία, εκφράζεται από εκείνους που απλώς αντιστρατεύονται κάθε αντίθετη άποψη στα µνηµόνια. Την τελευταία εβδοµάδα ζήσαµε…
diafimisi_entipa_mikro_teliko…στην Πάρο µία περίπτωση στην οποία αξίζει να εστιάσουµε.

 Το θέμα

Το κόµµα Χρυσή Αυγή λοιπόν, θέλησε να «εκδικηθεί» τους Παριανούς επειδή ένας άτυπος σύνδεσµος, το Συντονιστικό Φορέων, αποφάσισε να µην συναντήσει αντιπροσωπεία αυτού του κόµµατος στην Αθήνα κατά τις κινητοποιήσεις για την υγεία στις αρχές του προηγούµενου µήνα.

Ποιος εµπόδισε τους Παριανούς, µέλη της Χρυσής Αυγής, να επισκεφτούν τα γραφεία του κόµµατος τους και να ενηµερώσουν για τα ζητήµατα του Κέντρου Υγείας; Κανείς! Κρίνοντας από τα γεγονότα που ακολούθησαν, το «Συντονιστικό» δικαιώθηκε απολύτως στις αποφάσεις του. Διότι δεν µοιράζεσαι ένα πρόβληµα σου µε οποιονδήποτε. Γιατί, αν µοιραστείς το πρόβληµα σου µε οποιονδήποτε, µπορεί να προσθέσεις έναν σύµµαχο, αλλά θα δηµιουργήσεις άλλο πρόβληµα και ίσως να είναι µεγαλύτερο. Και εντέλει, στα αλήθεια: ποιο άλλο κόµµα θα δηµιουργούσε σύγκρουση σε έναν τόπο για να «εκδικηθεί» ένα φορέα του, ο οποίος δεν έχει καν νοµική κατοχύρωση; Αυτά τα κάνουν άλλου είδους «οργανώσεις» όχι τα κόµµατα. Δεν µπορεί κανείς λοιπόν, να νοµιµοποιεί κάποια οργάνωση σαν να είναι δηµοκρατική, όταν δεν είναι στην πράξη.

Πολλοί λοιπόν, είπαν ότι θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στον τουρισµό της Πάρου η αντιφασιστική εκδήλωση που πραγµατοποιήθηκε στο νησί µας, ως εκδήλωση διαµαρτυρίας ενάντια στη δράση της Χρυσής Αυγής. Θυµίζουµε ότι η εφηµερίδα µας ήταν αντίθετη στον τύπο της αντιφασιστικής αντίδρασης, αλλά όχι στην αναγκαιότητα αντίδρασης. Ωστόσο, στηρίξαµε την εκδήλωση γιατί σεβαστήκαµε τις αποφάσεις των περισσότερων. Επιστρέφουµε όµως σε αυτό που επισήµαναν κάποιοι, δηλαδή στον αρνητικό αντίκτυπο στον τουρισµό.

Αυτοί που έθεταν και τυχόν θέτουν ακόµα το ερώτηµα, θα πρέπει να απαντήσουν πρώτα σε ένα άλλο ερώτηµα: Τι πραγµατικό αντίκτυπο θα αντιµετώπιζε το νησί µας, αν δεν πραγµατοποιούνταν καθόλου αντιφασιστική αντίδραση; Και το λέµε αυτό, διότι σήµερα, µία εβδοµάδα µετά τα γεγονότα γνωρίζουµε όλες τις πτυχές των εξελίξεων γύρω από αυτό το θέµα.

Ένας «πόλεμος» στο παρασκήνιο

Για παράδειγµα, µας έκανε εντύπωση πως στην αντιφασιστική διαδήλωση βρέθηκε σύσσωµη η δυτικοευρωπαϊκή κοινότητα που ζει στην Πάρο εδώ και χρόνια. Μία κοινότητα που απαρτίζεται κυρίως από φιλήσυχους ανθρώπους που δεν συµµετέχουν σε πολιτικές εκδηλώσεις του τόπου, ούτε καν εκφράζονται για τις δηµοτικές εκλογές στις οποίες έχουν δικαίωµα ψήφου. Σήµερα γνωρίζουµε ότι τις ηµέρες που είχαν προηγηθεί από την έλευση των Χρυσαυγητών στο νησί µας υπήρχε στο διαδίκτυο µία κανονική µάχη επιχειρηµάτων. Κάτοικοι από πόλεις της Ευρώπης διάβαζαν στα µέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι στον τουριστικό προορισµό της Πάρου επρόκειτο να γίνει εκδήλωση της Χρυσής Αυγής. Καλώς ή κακώς στο εξωτερικό είναι παγιωµένη η άποψη ότι το συγκεκριµένο ελληνικό κόµµα είναι φιλοφασιστικό, φιλοναζιστικό.

Συνεπώς, τα µηνύµατα από το εξωτερικό έπεφταν βροχή προς τους ευρωπαίους που ζουν στην Πάρο, και ρωτούσαν τι θα κάνουν οι κάτοικοι του τουριστικού νησιού για να διατρανώσουν την αντίθεση τους στον φασισµό, στην ξενοφοβία. Αυτός ήταν ο λόγος που κινητοποίησε τους εκπροσώπους της ξένης κοινότητας στην Πάρο να συµµετέχουν ολόψυχα και µαζικά στην αντιφασιστική εκδήλωση.

Το ερώτηµα που τίθεται λοιπόν είναι το εξής: Συµφέρει οικονοµικά να κρυβόµαστε πίσω από το δάκτυλο µας και να µην κάνουµε τίποτε για όσα µας ενοχλούν; Μπορεί να υπάρχει τουρισµός µέσα σε µία διαλυµένη οικονοµία; Μπορεί να υπάρχει τουρισµός, χωρίς υποδοµές πρωτοβάθµιας υγείας σε τουριστικές περιοχές; Μπορεί να υπάρχει τουρισµός µέσα σε µία τραυµατισµένη δηµοκρατία, όταν όλοι οι πελάτες µας προέρχονται από χώρες στις οποίες οργανώσεις σαν τη Χρυσή Αυγή, όχι απλώς δεν είναι αποδεκτές, αλλά είναι απαγορευµένες από το νόµο;

Εµείς βεβαίως, δεν συµφωνούµε µε τις απαγορεύσεις. Είµαστε όµως υπέρ της αµείλικτης δικαιοσύνης της δηµοκρατίας. Για παράδειγµα, βουλευτές ή πολίτες µέλη κοµµάτων που µετέχουν σε επεισόδια βίας, µισαλλοδοξίας κλπ πρέπει να συλλαµβάνονται, να δικάζονται κατά προτεραιότητα δίκαια και να καταδικάζονται, αν πρέπει. Όχι να προστατεύονται από την βουλευτική ασυλία.

Εµείς ισχυριζόµαστε ότι η τουριστική οικονοµία για να λειτουργήσει προϋποθέτει δηµοκρατία και οµαλή οικονοµική ανάπτυξη. Αυτό δεν σηµαίνει ότι µέχρι να ανακτήσουµε αυτά τα χαρακτηριστικά στην χώρα µας δεν θα ανοίγουµε τις τουριστικές µας επιχειρήσεις. Ούτε όµως ότι δεν θα ανασαίνουµε πολιτικά, για να µην επιφέρουµε δήθεν πλήγµα στον τουρισµό. Πρέπει και το ένα να κάνουµε και το άλλο. Και θα διεκδικούµε τα δικαιώµατα µας και θα εργαζόµαστε.

ΚΩΣΤΑΣ Ν. ΔΡΑΓΑΤΗΣ