ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΛΙΜΕΝΙΚΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΑΡΟΥ – ΑΝΤΙΠΑΡΟΥ

 

censorship

κ. ΑΝΑΚΡΙΤΑ
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ τελευταία συνεδρίαση του δηµοτικού συµβουλίου Πάρου, νοιώθουµε την ανάγκη να διατυπώσουµε κάποια εύλογα ερωτήµατα που έχουν «εγκατασταθεί» εδώ και καιρό στη σκέψη των πολιτών και δηλητηριάζουν την Παριανή κοινωνία και µάλιστα, σε στιγµές οικονοµικής, ηθικής και τελικά, πολιτικής κρίσης.

Άλλωστε, όταν µιλάµε κατ’ αρχήν, για το σκάνδαλό του Δηµοτικού Λιµενικού Ταµείου, δεν είναι σαν να µιλάµε για µία µεγάλη ψηφίδα της κρίσης, που αφορά βεβαίως – γεωγραφικά – ένα µικρό µέρος της υπό την κρίση χώρας, την Ελλάδα µας;

Ελπίδα…

diafimisi_entipa_mikro_telikoΠιστεύουµε ακράδαντα ότι η µόνη «αργοπορηµένη» σανίδα σωτηρίας για να µην εκπέσει ακόµη και ο συµβολισµός της Δηµοκρατίας στη χώρα µας, είναι η παρέµβαση της δικαιοσύνης. Γι’ αυτό το λόγο, και µετά την υπενθύµιση προς τη διοίκηση του Δήµου Πάρου (Χρ. Βλαχογιάννη) σε πρόσφατη συνεδρίαση του Δηµοτικού Συµβουλίου, εκ µέρους της επικεφαλής της αντιπολίτευσης (Γρ. Πρωτολάτη), ότι ακόµη εκκρεµεί η διαλεύκανση του εν λόγω σκανδάλου στη δικαιοσύνη, κρίνουµε σκόπιµη µία πρόσθετη δηµοσιογραφική αναφορά στην υπόθεση.

Όπως είπε η επικεφαλής της αντιπολίτευσης, το σκάνδαλο βαραίνει τη θητεία της παρούσης δηµοτικής αρχής και συνεπώς, είναι χρέος να αναζητηθούν και να διαλευκανθούν οι ευθύνες, χωρίς να περιµένουµε µερικές δεκαετίες ακόµη να χειρίζονται τα δηµόσια πράγµατα της Πάρου, άνθρωποι που ενδεχοµένως (ελπίζουµε όχι) εµπλέκονται µε αυτό το σκάνδαλο κατά οποιονδήποτε τρόπο.


Παρακλήσεις

Εδώ και δύο τρεις µήνες λοιπόν, υπάρχει η βάσιµη πληροφορία ότι η δικαστική διερεύνηση του σκανδάλου του Δηµοτικού Λιµενικού Ταµείου Πάρου, έχει ξεκινήσει να ανακινείται από ανακριτή – εκπρόσωπο της δικαιοσύνης. Σε αυτόν απευθύνουµε σήµερα το λόγο µας, µεταφέροντας τα ερωτήµατα της κοινωνίας του νησιού µας, που συµπληρώνουν πέντε ολόκληρα χρόνια ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ. Τα διατυπώνουµε µε την έννοια της παράκλησης για διαλεύκανση και όχι µε την έννοια της οποιασδήποτε υπόδειξης.

Τα ερωτήματα:

1) Θα θέλαµε η έρευνα µε το πόρισµα της να δίνει µία απάντηση που να διευκολύνει την κρίση του δικαστηρίου και στη συνέχεια την κατανόηση από την κοινωνία, γιατί αυτή η υπόθεση, µετά τη διαδικασία της πρώτης έρευνας από το λιµεναρχείο Πάρου, «πάγωσε» για όσα σχεδόν χρόνια στην κυβέρνηση, ήταν το ΠΑΣΟΚ του µνηµονίου;
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν δικαίωµα να ερευνώνται ή όχι για τα δηµόσια πεπραγµένα τους όποτε τους βολεύει χρονικά; Μπορούν αυτά να συµβαίνουν την εποχή που ο δικαστής, ο υπάλληλος, ο εµποράκος, κινδυνεύουν να συληφθούν για οφειλή 300 ευρώ;

2) Υπάρχει ένας υπάλληλος του Δήµου Πάρου για τον οποίο λέγεται ότι παραποίησε εκατοντάδες φορές υπογραφές για αποφάσεις που αναγράφουν ποσά πολλών χιλιάδων ευρώ. Αυτός ο άνθρωπος, µέχρι και πριν λίγες ηµέρες εργαζόταν κανονικά στο Δήµο Πάρου, υπό τον ίδιο δήµαρχο που είχε στείλει την υπόθεση – κατόπιν εγγράφου καταγγελίας άλλου υπαλλήλου – στον Εισαγγελέα.
Περιµένουµε να απαντηθεί το ερώτηµα, για ποιο λόγο παρέµενε αµετακίνητος και «εµπιστεύσηµος» αυτός ο υπάλληλος τα τελευταία χρόνια. Και το ρωτάµε, διότι ο νυν δήµαρχος είναι µέλος του συνδυασµού που έχει την ευθύνη διοίκησης του Δήµου καθόλη τη διάρκεια που φέρεται να «γεννήθηκε» το σκάνδαλο.

3) Αν υποθέσουµε ότι η έρευνα εστιάζει µε κόπο για να ανακαλύψει ποιος ήταν ο λόγος που ένας έµπειρος και εγγράµµατος υπάλληλος, προς το τέλος της καριέρας του, ρισκάρει να διαπράξει επανειληµµένα το πιο προφανές τεράστιο «παράπτωµα», τότε δεν πρέπει ισαξίως να ερευνηθεί ποιος άλλος ωφελείτο από την µακρά διάπραξη αυτού του παραπτώµατος;
Άραγε, να υπήρχε κάποιου είδους συµψηφισµός;

4) Κατά τα χρόνια που φέρεται να συντελέστηκε το σκάνδαλο του ΔΛΤ, συµπίπτει να είναι τα µόνα χρόνια που έχουν εκταµιευθεί χρήµατα από τον εν λόγω οργανισµό για αρκετά και σηµαντικά κατασκευαστικά έργα. Το περίεργο είναι ότι ποτέ άλλοτε µέχρι σήµερα, δεν έχει κατορθώσει κανείς να επενδύσει τα πολλά χρήµατα αυτού του οργανισµού πουθενά σε έργο υποδοµής, εκτός από κάτι αυτονόητες συντηρήσεις.

Κινδυνεύει να συµπεράνει κανείς εκ του µακρόθεν, ότι χωρίς σκάνδαλο, δεν µπορούν να εκταµιευθούν χρήµατα για έργα έκτοτε.
Άραγε η έρευνα, δεν θα έπρεπε να καταδείξει ότι αυτό ήταν µία σύµπτωση;

5) Το είδος των έργων εκείνης της εποχής που «µαγειρευόταν» το σκάνδαλο (εάν φυσικά υπάρχει), περιέχει διάφορες κατασκευαστικές και άλλες αρκετά δαπανηρές εργασίες. Θα µπορούσε κανείς από την έρευνα των σχετικών προκηρύξεων, των αντίστοιχων συµβάσεων να καταλάβει ότι για να γίνουν, χρειαζόταν µπετό, χρειαζόταν πέτρα και άλλα υλικά και εργασίες.
Άραγε, από πού να αγοράστηκαν αυτά τα υλικά;
Άραγε, µετριόταν η παραλαβή τους σε κάθε φάση των έργων; Υπάρχουν τα σχετικά στοιχεία µε µετρήσεις, παραλαβές κλπ;
Άραγε, έχουν παρουσιαστεί τεχνικά προβλήµατα µέχρι σήµερα;

Άραγε, να άξιζε η διερεύνηση των κινήσεων των λογαριασµών όλων των εµπλεκόµενων και των συγγενών τους για εκείνη την εποχή;

6) Άραγε, γιατί δεν έχουν ξαναγίνει από τότε παρόµοιου είδους έργα από το Δηµοτικό Λιµενικό Ταµείο; Άραγε, δικαιούνταν ο συγκεκριµένος οργανισµός να κάνει και να πληρώσει τέτοιου είδους έργα;
Αν ναι, έχε καλώς. Αν όχι, ποιος τα ζήτησε και ποιος όρισε τις προδιαγραφές τους από την πλευρά της πολιτικής βούλησης; Δηλαδή, ποιος είχε το πολιτικό όραµα του τύπου: «θέλω να φτιαχτεί αυτό το έργο, να είναι έτσι και να πιάνει από εδώ µέχρι εκεί».

7) Για την ώρα, βάζουµε και ένα τελευταίο ερώτηµα: γίνονταν συνεδριάσεις διοικητικών συµβουλίων και παράγονταν 100 αποφάσεις το πεντάµηνο.
Άραγε, κανένας δεν σκέφτηκε γιατί δεν υπογράφει την τελική υλοποίηση των τόσων αποφάσεων που είχε πάρει;
Τέτοια, ζητήµατα θέλουµε να µας απαντήσει η έρευνα και άλλα για τα οποία επιφυλασσόµαστε, δεδοµένου ότι εµείς, αφενός είµαστε οι πρώτοι και οι µόνοι που αναδείξαµε το θέµα και αφετέρου είµαστε οι µόνοι που έκτοτε ερευνούµε δηµοσιογραφικά το θέµα.
Ίσως ο αδυσώπητος «πόλεµος» που δεχόµαστε σε όλα τα επίπεδα για να µην υπάρχουµε, να οφείλεται και σε αυτό. Θα δείξει.

ΚΩΣΤΑΣ Ν. ΔΡΑΓΑΤΗΣ