Το στικάκι, οι ξαδέρφες και η βίλλα Αμαλία…

 

davanelosΆρθρο του Άντωνη Δαβανέλου από την εφημερίδα Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου της 12|01|13
… με καθυστέρηση λόγω μεταφοράς των γραφείων μας

Λιστες και στικάκια πάνε κι έρχονται, ξαδέλφες οµνύουν στην τιµιότητα και ακεραιότητα του εξαδέλφου, υπουργοί και κυβερνητικοί βουλευτές διαρρηγνύουν τα ιµάτιά τους στο όνοµα της Κάθαρσης, δηµοσιολογούντες και δηµοσιογράφοι έχουν φορέσει ήδη την τήβεννο των µελών του Ειδικού Δικαστηρίου κατ΄ εντολήν πάντοτε των ιδιοκτητών τους    καναλαρχών – εργολάβων δηµοσίων έργων, «εξαπατηµένοι» σύζυγοι ανακαλύπτουν «κρυφούς» λογαριασµούς για ώρα ανάγκης από συζύγους, φοροφυγάδες τρέχουν να µαζέψουν τη χρήσιµη «χαρτούρα» για να αποδείξουν ότι όλα είναι νόµιµα, διώκτες του οικονοµικού εγκλήµατος καταγγέλλουν ότι δεν µπορούν να κάνουν τη δουλειά τους και εισαγγελείς και δικαστές βρίσκονται, µε πετσοκοµµένους τους µισθούς, ένα στάδιο πριν από την νευρική κατάπτωση….

Εν τω µεταξύ, στο Λιχτενστάιν, στο Μονακό, στην Ανδόρα στο Βέλγιο, στην Ελβετία, όπως και στα νησιά Τζέρσι και Γκέρνζι της Μάγχης ή στα νησιά Κέϊµαν και Μπαρµπάντος της Καραϊβικής, επικρατούν καταπληκτικές καιρικές συνθήκες για όλα τα γούστα αλλά και χαρακτηριστική ηρεµία, για όσους «επενδυτές» θα ήθελαν να αποθέσουν τους καρπούς του µόχθου τους µε αίσθηµα ασφάλειας και µακριά από τα «δηµόσια βλέµµατα». Άλλωστε, το προφίλ αυτών των «επενδυτικών» δραστηριοτήτων, στηριζόταν πάντοτε στη διακριτικότητα, στη σεµνότητα και στους χαµηλούς τόνους….

Το 2013, βρίσκει τον ελληνικό βαλκανικό νότο µέσα σε µια οικονοµική δίνη πραγµατική καταβόθρα, χωρίς ίχνος προοπτικής και µε τρία, µεταξύ πολλών άλλων, οικονοµικά µεγέθη, να δίνουν τον τόνο του αδιεξόδου και της εξαθλίωσης: ενάµισι σχεδόν εκατοµµύριο ανέργους, τριάµισι εκατοµµύρια πολίτες στο όριο της φτώχειας και έναν στους δύο νέους, άνεργο.

Το ηµεδαπές σύστηµα διαπλοκής και διαφθοράς, παραδίδει «γην και ύδωρ» στην άρχουσα οικονοµική και πολιτική γερµανική ελίτ, µέσω της τρόικας εσωτερικού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, ασκώντας µια πολιτική που, ενώ βυθίζει ακόµη περισσότερο στην ύφεση την οικονοµία και στη φτωχοποίηση τα λαϊκά στρώµατα, επιχειρεί µε κάθε τρόπο να «πουλήσει» επικοινωνιακά αυτές τις επιλογές, ως µονόδροµο διεξόδου στο όνοµα της Ανάπτυξης και της οικονοµικής ανάκαµψης. Βασικός επιδιωκόµενος στόχος, η µείωση των λαϊκών αντιστάσεων. Για την εξυπηρέτηση αυτού του στόχου, αξιοποιούνται αυτή την περίοδο δύο παράλληλες µεθοδεύσεις αποπροσανατολισµού και µεταφοράς της πολιτικής ατζέντας από τις συνέπειες των µνηµονιακών πολιτικών, µε την επίκληση της «επιστροφής» της Νοµιµότητας: τιµωρία των ενόχων στο όνοµα της  «Διαφάνειας» και της «πολιτικής εξυγίανσης» και ωµή καταστολή κάθε είδους αντίδρασης στο όνοµα της Τάξης.

Στο πρώτο επίπεδο, βρίσκεται σε εξέλιξη µια επιχείρηση «βιτρινάτης» και καθόλα υποκριτικής διαχείρισης της περίφηµης λίστας Λαγκάρντ, µε την πρόταση της κυβερνητικής πλειοψηφίας για σύσταση εξεταστικής επιτροπής που θα εµπλέκει µόνο τον Γ. Παπακωνσταντίνου και αφήνοντας απέξω τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, ώστε να µην τεθεί θέµα άµεσης κατάρρευσης της κυβερνητικής κοινοπραξίας. Παράλληλα, δεν γίνεται καθόλου λόγος για τα όσα θα έπρεπε να έχει κάνει µέχρι τώρα µια κυβέρνηση που γνωρίζει ότι κυκλοφορούν άπειρες «λίστες Λαγκάρντ» σε άπειρα υποκαταστήµατα τραπεζών διαφόρων φορολογικών παραδείσων ανά τον κόσµο και οι οποίες, σύµφωνα µε ήπιες εκτιµήσεις αναλυτών, περιέχουν εκατοντάδες δισεκατοµµύρια µαύρου χρήµατος ελλήνων καταθετών, όπως και η «λίστα Λιχτενστάιν» που επί 14 µήνες µένει ανέπαφη…

Σε δεύτερο επίπεδο, χρησιµοποιείται κάθε παρεχόµενο πρόσχηµα για να σκηνοθετηθεί η επιχείρηση προστασίας της «έννοµης τάξης» από τους κρατικούς και παρακρατικούς µηχανισµούς, εφευρίσκοντας συµβολικούς τόπους τυπικής «παραβατικότητας» και αποκλίσεων από τους κατεστηµένους τρόπους κοινωνικής οργάνωσης και συµπεριφοράς, όπως η κάθε βίλλα Αµαλία, µε παράλληλο στόχο την ταυτοποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς µε τον ένα πόλο της προπαγανδιζόµενης «θεωρίας των άκρων».

Είναι σαφής και εξόφθαλµα ορατή η προσπάθεια της ηγεσίας της ΝΔ για ανασύσταση του λεγόµενου χώρου της «κεντροδεξιάς», που, µέσω του διεµβολισµού ιδεολογικά συγγενών χώρων και των κεντρόφυγων τάσεων σειράς νεοφιλελεύθερων στελεχών του ΠΑΣΟΚ, να θέλει να φαντάζει ως ο κατεξοχήν χώρος «πολιτικής οµαλότητας και νοµιµότητας», έναντι του ΣΥΡΙΖΑ και του ριζοσπαστικού του προγράµµατος για την υπεράσπιση των λαϊκών κατακτήσεων, την ανάκτηση της εθνικής κυριαρχίας και της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Σ΄αυτή της την προσπάθεια, δεν διστάζει να χρησιµοποιεί ως εκτελεστικό βραχίονα την ίδια τη Χρυσή Αυγή. Γι αυτό και είναι µια προσπάθεια που φλερτάρει συνεχώς µε τα όρια της δηµοκρατικής εκτροπής. Αυτός είναι και ο λόγος που το 2013 θα πρέπει να είναι χρονιά πολιτικής ανατροπής από τον ίδιο τον λαϊκό παράγοντα.