Ο ρόλος της αντιπολίτευσης

 

ipokrisia_metro

Άρθρο του Κ. Δραγάτη από την εφημερίδα Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου της 24|11|12

Ο ρόλος της εφημερίδας

Φίλος από τα παλιά, παρεξηγήθηκε και ίσως να τρόµαξε που η εφηµερίδα µας δεν δίστασε να γράψει στο προηγούµενο φύλλο της, τους πολιτικούς προβληµατισµούς της για τη στάση δηµοτικού συµβούλου ο οποίος εκπροσωπεί την παράταξη της µειοψηφίας του δηµοτικού συµβουλίου Πάρου «Πάρος ΑΞΙΑ», στο διοικητικό συµβούλιο της ΔΕΥΑΠ Πάρου.

Βλέπετε οι δηµοτικές εκλογές για το Δήµου Πάρου έγιναν εδώ και δύο χρόνια, αλλά είχαν ένταση και προφανώς, δεν έχουν ξεχαστεί ως γεγονός από την µνήµη κάποιων. Ποιοι όµως όφειλαν να µην ξεχάσουν τα διακυβεύµατα των τελευταίων…
diafimisi_entipa_mikro_1
…δηµοτικών εκλογών;

Εκείνοι που κατόρθωσαν µε άνωθεν αντιδράσεις, µε ανοίκειες υπουργικές παρεµβάσεις να υφαρπάξουν το εκλογικό αποτέλεσµα για να κρατήσουν το καθεστώς τους ζωντανό; Ασφαλώς και όχι. Αυτοί, όταν κατοχύρωσαν τεχνηέντως την ντροπιαστική «νίκη» τους, δικαιωµατικά ξέχασαν και συνέχισαν το «ταξίδι» τους στα ωφελήµατα από την ενασχόληση µε τα κοινά της Πάρου, δηλαδή µε το καλό του εαυτού τους οι περισσότεροι ή µε το να αποτελούν «γλάστρες» των πρώτων οι υπόλοιποι.

Εκείνοι οι οποίοι όφειλαν να µην ξεχάσουν τι συνέβη στις τελευταίες εκλογές, είναι η επικεφαλής και οι δηµοτικοί σύµβουλοι της σηµερινής µείζονος µειοψηφίας. Πρώτα από όλα, γιατί το 2010 µπήκαν στο µεγάλο κόπο να εναντιωθούν µε κόστος χρόνου και χρηµάτων µε πολύ ισχυρά συµφέροντα που δυστυχώς, έχουν εγκατασταθεί στο νησί µας. Επίσης, γιατί έκαναν ένα πολύ δυνατό πολιτικό αγώνα ενάντια σε τρεις ηγεσίες τοπικών πολιτικών παρατάξεων και όχι απλώς, ενάντια στην τότε και νυν δηµοτική αρχή. Το πλέον εξοργιστικό είναι ότι, παρόλα αυτά, και πάλι θα είχαν κερδηθεί οι εκλογές, αν δεν είχαν χρησιµοποιηθεί αθέµιτα µέσα και ανθρώπινη βλακεία.

Αντί λοιπόν, εκείνα όλα τα απίστευτα και πρωτόγνωρα σε πανελλαδικό επίπεδο που ζήσαµε στην Πάρο κατά τις τελευταίες δηµοτικές εκλογές, να αποτελέσουν αφορµή να θυµόνται το καθήκον τους οι «χαµένοι» της σηµερινής αντιπολίτευσης, για να γίνουν ακόµα καλύτεροι οι ίδιοι, τόσο ως σύνολο, όσο και ως άτοµα, προκειµένου να δυναµώσουν και να γίνουν αποτελεσµατικοί και ανίκητοι για το καλό του νησιού µας, κατέληξαν να παρακολουθούν τις εξελίξεις.

Την ώραπου και στην Πάρο καθηµερινά προστίθενται άτοµα στα συσσίτια, την ώραπου και στην Πάρο τα καταστήµατα εµπορίου κλείνουν το ένα µετά το άλλο, την ώρα που µετά τις 7 το απόγευµα, τις 6 από τις 7 ηµέρες της εβδοµάδας δεν κυκλοφορεί κανένας άνθρωπος στο δρόµο, λες και έχουµε κατοχή,την ώρα που καταρρέει το δηµόσιο σύστηµα υπηρεσιών και καταργούνται ή αποδυναµώνονται οι εντόπιες µονάδες του…

Την ώρα που γίνονται όλα τα παραπάνω, η παρά ελάχιστους ψήφους δηµοτική αρχή «Πάρος ΑΞΙΑ» του τόπου δεν υπάρχει πουθενά, εκτός από τις τρεις τέσσερεις συνεδριάσεις του δηµοτικού συµβουλίου ανά µήνα. Σε αυτές δε συνεδριάσεις παρουσιάζεται ανοργάνωτη, διεκδικητική µόνο σε λεπτοµέρειες, χωρίς να καταθέτει ρηξικέλευθες προτάσεις, χωρίς να ελέγχει τεκµηριωµένα, χωρίς εν τέλει να εκπροσωπεί τους χιλιάδες πολίτες του νησιού που δεν αποδέχονται και δεν εκτιµούν την παρακµή που ζούµε εδώ στην Πάρο τα τελευταία χρόνια από τις πολιτικές που ακολουθεί η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ των µνηµονίων και οι αντίστοιχες του καθεστώτος της τοπικής δηµοτικής αρχής Χρ. Βλαχογιάννη.

Το χρέος

Η εφηµερίδα µας συνεχίζει την αντιπολιτευτική της πορεία µε συνέπεια, αφού η τακτική συρρίκνωσης, της µειωµένης δυνατότητας, της υποχώρησης, της ήσσονος προσπάθειας που ακολουθεί η παρούσα δηµοτική αρχή Βλαχογιάννη συνεχίζεται επί τα χείρω στην τετραετία που ζούµε, την ίδια στιγµή που η µεγάλη πλειοψηφία των πολιτών του νησιού δοκιµάζονται στις ζωές τους µε επίπονες στερήσεις και καταθλιπτικές επιπτώσεις. Το χειρότερο όµως είναι ότι αυτή η δηµοτική αρχή είναι πολύ καλή στο να περνά πολύ καλά την εποχή της κρίσης διασκεδάζοντας τα ωφελήµατα από τη διαχείριση της εξουσίας.

Και ενώ συµβαίνουν όλα τα παραπάνω, η αντιπολίτευση «κοιτά τα τρένα να περνούν» αφήνοντας αβοήθητους τους πολίτες να οργανώνουν από το µηδέν προσπάθειες αντίδρασης ή αφήνοντας λαµόγια να το παίζουν τώρα «αντιµνηµονιακοί» για να προσεταιριστούν το αίσθηµα αδικίας της κοινωνίας. Το σπουδαιότερο όµως είναι ότι δεν δηµιουργείται και εποµένως δεν οργανώνεται µία τοπική πολιτική πρόταση ανασυγκρότησης που θα µπορούσε να βοηθήσει αποφασιστικά τους πολίτες της Πάρου, την οικονοµία και την λειτουργία της κοινωνίας του νησιού µας για να αντέξει την κρίση που έχει εισχωρήσει δραµατικά στα σπίτια και τα µαγαζιά του τόπου µας.

Εµείς και πολλοί πολίτες δεν περιµένουµε τίποτε από την δηµοτική αρχή του Χρ. Βλαχογιάννη. Δεν την ψηφίσαµε και κάποιοι άλλοι που το έκαναν, σήµερα το έχουν µετανιώσει. Εµείς περιµένουµε δράση και αντιπροτάσεις από εκείνες τις δυνάµεις που έχουν να πουν κάτι άλλο, εκείνες τις δυνάµεις που µπορούν να οδηγήσουν το νησί σε µία πορεία ακµής και ανάπτυξης. Θέλουµε να µας εκπροσωπήσουν, να µπουν µπροστά, να βρίσκονται παντού, να ηγηθούν, να οργανώσουν τις προσπάθειες των πολιτών. Η εφηµερίδα αυτή έχει µεγάλη ιστορία στα νησιά µας. Δεν «παντρεύεται» τις πολιτικές δυνάµεις που υποστηρίζει κάθε φορά. Μεταφέρει τις απαιτήσεις των πολιτών στο χαρτί. Η εφηµερίδα µας έχει µεγαλύτερες απαιτήσεις από εκείνους που υποστηρίζει, παρά από εκείνους στους οποίους αντιπαρατίθεται. Αυτό έκανε πάντα και αυτό θα συνεχίσει να κάνει και τώρα.

Καλή η φιλία, αλλά φιλτάτη η αλήθεια και υποχρέωση η προσπάθεια για το καλό του τόπου, την οποία έχουµε υποστηρίξει µε συνέπεια, πίστη και προσωπικό κόστος σε χρόνο και σε χρήµα. Εµείς δεν πουλήσαµε ποτέ τα κείµενα µας σε κανέναν πολιτικό, δεν κρύψαµε ποτέ τα ψέµατα τους, έχουµε πάρει µε απόλυτα διαφανείς διαδικασίες και έχουµε δουλέψει µε το παραπάνω κάθε ευρώ από δουλείες που κάναµε σε οποιονδήποτε.

Γι’ αυτό και µπορούµε να γράφουµε ό,τι βλέπουµε και ό,τι αντιλαµβανόµαστε ελεύθερα. Αντί λοιπόν οι φίλοι της αντιπολίτευσης να απορούν, ας ανασυνταχθούν και ας αναλάβουν τις ευθύνες τους, γιατί προς το παρόν είναι ανύπαρκτοι πολιτικά. Ανύπαρκτοι στα καθηµερινά προβλήµατα της κοινωνίας του νησιού. Ας µην παρεξηγούνται από τα γραφόµενα µας και ας κοιτάξουν να εργαστούν γι’ αυτό που εκλέχθηκαν, για εκείνα που υπόσχονταν προεκλογικά.

Κώστας Ν. Δραγάτης