Δυστύχημα στη Πάρο | Ο Θάνατος της Μιχαέλας

apoplanisi

Επιστολή – Ρεπορτάζ από την εφημερίδα Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου της 24|11|12

Κοντευει ένας µήνας που έχασε τη ζωή της η Μιχαέλα Τσιοπόνα σε τροχαίο δυστύχηµα στη Πάρο. Μια νέα γυναίκα από τη Ρουµανία που ζούσε στη Πάρο, µαζί µε ό,τι πολυτιµώτερο είχε στον κόσµο, τη δεκάχρονη κόρη της Νικολέτα. Γι΄αυτήν δούλευε σκληρά κι αγωνιζόταν µόνη της να τα βγάλει πέρα µε το πενιχρό µισθό της καθαρίστριας, αφού ο πατέρας της Νικολέτας στη Ρουµανία αδιαφορούσε και δεν είχε στείλει ποτέ τη διατροφή γι αυτήν, όπως είχε διατάξει το Ρουµανικό δικαστήριο που έβγαλε το διαζύγιο.

Η Νικολέτα που, όταν…

diafimisi_entipa_mikro_1…ήλθε στην Ελλάδα πριν πέντε χρόνια, δεν ήξερε ούτε µια λέξη Ελληνικά, πήγαινε τώρα στην Πέµπτη τάξη του δηµοτικού σχολείου Μάρπησσας και ήταν µια από τις καλλίτερες µαθήτριες στη τάξη…

Εκείνο το µοιραίο απόγευµα της 22 Οκτωβρίου 2012, η Νικολέτα γύρισε από το µπάσκετ στο σπίτι της αλλά η µητέρα της έλλειπε. Την περίµενε µάταια έξω από την κλειστή πόρτα µέχρι που άρχισε να νυχτώνει. Αφού απελπίστηκε, έφυγε για να την αναζητήσει στη δουλειά της, στο σούπερ µάρκετ της Μάρπησσας. Όταν έφθασε την υποδέχθηκαν οι άλλοι εργαζόµενοι που µόλις είχαν µάθει το τραγικό νέο.. Δεν της το ανεκοίνωσαν, αλλά η ζωή της Νικολέτας είχε ήδη πια αλλάξει δραµατικά… Είχε χάσει τη µητέρα της.. Οι µέρες που ακολούθησαν ήταν γεµάτες πόνο για τη Νικολέτα, ένα πόνο που θα σφραγίσει τη ζωή της για πάντα.. Μόνο ο χρόνος, ο µεγάλος γιατρός, θα µπορεί να τον απαλύνει στα χρόνια που θαρθούν..

Ολοι όσοι γνώρισαν τη Μιχαέλα, οι φίλοι της και οι συνάδελφοί της στο σούπερ µάρκετ, πόνεσαν για τον ξαφνικό και τόσο πρόωρο θάνατό της. Ηταν ένας άνθρωπος µε σπάνια ψυχικά χαρίσµατα. Αγαπητή σε όλους, µε ευγένεια ψυχής, εργατική και έντιµη. Είχε εργασθεί και κάποιο διάστηµα στο σπίτι µου στον Δριό φροντίζοντας την υπερήλικη µητέρα µου µε στοργή και αφοσίωση..

Στα πράγµατά της βρέθηκαν κάποιες αποδείξεις του Πανελλήνιου Αντικαρκινικού Εράνου.. Είχε δώσει λίγα ευρώ στον έρανο από το υστέρηµά της…
Ας είναι ελαφρό το χώµα που την σκέπασε κάπου στη Ρουµανία, στο τόπο που γεννήθηκε…

Εκ µέρους της µικρής Νικολέτας αισθάνοµαι την ανάγκη να ευχαριστήσω όλους όσους της συµπαραστάθηκαν µε κάθε τρόπο στις δύσκολες αυτές ώρες… Και ιδιαίτερα τη Μαρία Πουλίου, τη Μπέττυ Σοµπόνη Καπαρού, την Liz North, τη διευθύντρια και τους δασκάλους του δηµοτικού σχολείου Μάρπησσας, τους συναδέλφους της µητέρας της στο σούπερ µάρκετ Carrefour Μάρπησσας και ιδίως, τον εργοδότη της Κώστα Αλιπράντη για την γενναιοδωρία του. Και τέλος, την Μεταφορική Αργουδέλη που µετέφερε δωρεάν τα πράγµατα της στο νέο σπίτι της στην Κόνιτσα Ιωαννίνων όπου θα ζει µε τη θεία της.

Πάρος 19/11/2012
Αλέξανδρος Σ. Τριτσιµπίδας