Ο Αρχίλοχος στη Βικτωριανή Εποχή δια της μεγάλης οθόνης

«Η Μηχανή της Χαράς»

Η Κινηματογραφική λέσχη του Αρχιλόχου σας καλεί να δονηθούμε παρέα! Αυτή την Παρασκευή 30|11 στις 20:45 στην καθιερωμένη κινηματογραφική προβολή. Λίγα λόγια για το έργο:

 

Είναι μια ταινία προικισμένη από τη σύλληψη της και μόνο. Τοποθετημένη στη βικτωριανή Αγγλία, υπόσχεται την ατμόσφαιρα μιας εποχής με προσεγμένα σκηνικά και καλοβαλμένες δεσποινίδες που παίζουν πιάνο. Βασισμένη στην αληθινή ιστορία της εφεύρεσης του δονητή, δηλώνει εξ αρχής ότι θα μας διηγηθεί μια μάλλον προκλητική ιστορία. Εκτός όμως από καλά γονίδια η ταινία έχει και τη σωστή ανατροφή. Με μητέρα μια ευαίσθητη και οξυδερκή σκηνοθέτρια (Tanya Wexler) και παραμάνες τρεις γυναίκες παραγωγούς (Sarah Curtis, Judy Cairo, Tracey Becker) η Μηχανή της Χαράς είναι μια εμπνευσμένη ρομαντική κομεντί εποχής με πρωτότυπο θέμα και κριτική ματιά.

Στα πρότυπα των Katharine Hepburn και Cary Grant, το φιλμ παρακολουθεί ένα θυελλώδες ρομάντζο που χτίζεται μεθοδικά, ατάκα την ατάκα, ανάμεσα στους ετερώνυμους που παραδοσιακά έλκονται ρόλους των Hugh Dancy και Maggie Gyllenhaal. Όμως το σενάριο δεν εξαντλείται στο σπιρτόζικο φλερτ, όπως άλλωστε ούτε σε φλογερά σεξουαλικά υπονοούμενα. Πρόκειται φυσικά για τη σπαρταριστή ιστορία του δονητή, για ουρές ανικανοποίητων γυναικών που έβρισκαν χαρά στα χέρια ενός γιατρού, για την παράλογη σεμνοτυφία που αποσιωπούσε το θέμα του γυναικείου οργασμού στο όνομα της επιστήμης. Η ιστορία όμως δεν είναι αστεία ή γαργαλιστική, μόνο επειδή από μια υποκριτική εποχή ξεπήδησε το πιο πετυχημένο sex toy του κόσμου.

Η ταινία είναι απολαυστική, γιατί τη διακρίνει η σωστή δόση πονηριάς και παραβατικότητας εκεί που πρέπει, χωρίς να χάνει από ευαισθησία και κομψότητα εκεί που χρειάζεται. Η ζωντάνια κι ο αυθορμητισμός της σουφραζέτας πρωταγωνίστριας, οι αλλεπάλληλοι γυναικείοι οργασμοί μπροστά στα μάτια του συγκρατημένου πρωταγωνιστή και η διάθεση να αποτυπωθεί μια κατά τα άλλα σκληρή πραγματικότητα (η υστερία ήταν η πιο διαδεδομένη διάγνωση για τις βικτωριανές γυναίκες) μέσα από το πρίσμα του βρετανικού χιούμορ συνθέτουν μια ταινία απελευθερωτικά αστεία μέσα στον ασφυχτικό κορσέ της εποχής της. Άλλωστε ήταν στο αποκορύφωμα της βικτωριανής Αγγλίας που κορυφώθηκε ο γυναικείος οργασμός.