10 χρόνια Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο Πάρου – Αντιπάρου | Άρθρο του Κ. Κοτσώνη

Άρθρο από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» της 13|10|12

Μία χαµένη δεκαετία

Το Ταµείο ξεκίνησε την πορεία του στην Πάρο, ως ΔΝΠΔΔ, µε την σύσταση του πρώτου Διοικητικού Συµβουλίου του το 2003 από την νεοεκλεγείσα Δηµοτική Αρχή της παράταξης «Ενότητα για το Μέλλον» τον Οκτώβριο 2002. Το Νοµαρχιακό Λιµενικό Ταµείο Κυκλάδων στην Σύρο, που καταργήθηκε, προίκισε το Ταµείο στο ξεκίνηµα του µε  850.000 ευρώ, που αναλογούσαν στην Πάρο – Αντίπαρο και µε άλλες ακόµη 130.000 ευρώ που του όφειλε από την ετήσια προγραµµατική σύµβαση καθαριότητας, αλλά είναι άγνωστο αν τελικά το ποσό αυτό εισπράχτηκε.
Η νέα δηµοτική αρχή…

…στην συνέχεια συνέταξε, ως όφειλε, τον Οργανισµό Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ), τον επικύρωσε µε απόφαση του Δηµοτικού Συµβουλίου, εγκρίθηκε από την Περιφέρεια, δηµοσιεύτηκε στο ΦΕΚ και… εκεί παραµένει δέκα ολόκληρα χρόνια µέχρι σήµερα! Ο ΟΕΥ προέβλεπε 11 οργανικές θέσεις εργασίας για την κάλυψη των υπηρεσιών τεχνικής, οικονοµικής και γραµµατειακής υποστήριξης για την εύρυθµη, αξιόπιστη και αυτόνοµη λειτουργία του Ταµείου σύµφωνα µε τις επιταγές του Νόµου. Γραφεία νοικιάστηκαν στο κέντρο της Παροικιάς και εξοπλίστηκαν µε τα στοιχειώδη δύο, τρία γραφεία, αρχειοθήκες, το τραπέζι συνεδριάσεων του 9µελούς Δ.Σ  και µε τις αντίστοιχες καρέκλες. Η Δηµοτική Αρχή διόρισε το πρώτο Διοικητικό Συµβούλιο αποκλειστικά από επίλεκτους φίλους της παράταξής της χωρίς καµία όµως σχέση και γνώση µε το αντικείµενο του Ταµείου. Περιφρόνησαν το δηµοκρατικό αίτηµα εκπροσώπησης της αξιωµατικής µειοψηφίας για συµµετοχή και έκφραση γνώµης έστω ενός δηµοτικού συµβούλου της στο ΔΣ και περιέλαβαν µόνο την Κοινοτάρχη Αντιπάρου, φίλη αντιπάλου πολιτικού κόµµατος, αναγκαστικά για την εγκυρότητα της σύνθεσης του ΔΣ που πρόβλεπε ρητά ο ΚΔΚ.

Στη συνέχεια η δηµοτική αρχή βολεύτηκε κάνοντας χρήση σχετικού άρθρου του Κώδικα, µεταβατικής πρόβλεψης, για την άµεση λειτουργία των νεοσύστατων Ταµείων µέχρι την στελέχωση τους εντός εύλογου χρονικού διαστήµατος λόγω της χρονοβόρας διαδικασίας ΑΣΕΠ κλπ. Έτσι ξεκίνησε η λειτουργία του Ταµείου µε τις υπάρχουσες στο Δήµο υπηρεσίες τεχνική, οικονοµική, νοµική και γραµµατειακή  υποστήριξη. Από τότε η Δηµοτική εξουσία κράτησε σφιχτά στην αγκαλιά της την λειτουργία του Ταµείου, που ο Νόµος επιτάσσει να είναι αυτόνοµο, όπως ακριβώς άλλωστε οι ίδιοι είχαν ψηφίσει για την ανεξάρτητη και σύννοµη λειτουργία του και ισχύει σε όλα τα Λιµενικά Ταµεία από χρόνια. Έτσι ουσιαστικά σφράγισαν αεροστεγώς την λειτουργία και τις δράσεις του Ταµείου εντός του χώρου των γραφείων και των διαδρόµων, µε ό,τι αυτό συνεπάγεται, του Μεγάρου της Αγίας Άννας για δέκα ολόκληρα χρόνια µέχρι σήµερα και συνεχίζει απτόητη! Χωρίς το πλαίσιο που ο νόµος ορίζει για την αυτόνοµη και επαρκή λειτουργία των Λιµενικών Ταµείων. Χωρίς την στοιχειώδη διαφάνεια και έλεγχο των λειτουργιών, των δράσεων  και των παραλείψεων. Επέβαλαν δηλαδή τον γνωστό συνωµοτικό χρυσό κανόνα της σιωπής: Όσο λιγότεροι οι «εµπλεκόµενοι» τόσο ασφαλέστερα κάνουµε την «δουλειά» µας. Να σηµειωθεί εδώ ότι, η πρόβλεψη του νόµου για την εµπλοκή του Δήµου στη λειτουργία του Ταµείου, ουσιαστικά περιορίζεται µόνο στην έγκριση των Προϋπολογισµών, των Τεχνικών έργων, των Απολογισµών και αποδοχής δωρεών.

Μια σωστή δηλαδή και δηµοκρατική πρόβλεψη γιατί ο Προϋπολογισµός και τα έργα στο σύνολο τους πρέπει να αποτυπώνουν την πολιτική φιλοσοφία των εκλεγµένων δηµοτικών παρατάξεων και των αποφάσεων της πλειοψηφίας του Δηµοτικού Συµβουλίου για την κοινωνική, οικονοµική και αναπτυξιακή κατεύθυνση των δράσεων του Ταµείου.

Όµως η δηµοτική αρχή επιδεικτικά αγνόησε αυτή την επιταγή του νόµου για την επάνδρωση του Ταµείου και µε δύο λόγια σε ένα πολυτελές φυλλάδιο για το απολογισµό των έργων το 2005 δήλωσε απερίφραστα το άλλοθι της: Δεν στελεχώσαµε το Ταµείο για λόγους οικονοµίας! Μετά από δέκα χρόνια πρέπει να προσθέσουµε: ,της αδιαφάνειας και της αναξιοκρατίας! Το πρόσφορο δηλαδή έδαφος ανάπτυξης της Παραβατικότητας. Το αποτέλεσµα αυτής της «οικονοµίας κλίµακας» ήταν να στερηθεί, το Ταµείο, µεταξύ άλλων, του σοβαρότατου πλεονεκτήµατος, την δυνατότητα δηλαδή της πιστοποίησής του για συµµετοχή σε Ευρωπαϊκά Προγράµµατα χρηµατοδότησης λόγω ακριβώς της µη σύστασης των προβλεποµένων από τον νόµο υπηρεσιών του. Μεταξύ αυτών των άλλων, πρέπει επίσης να αναφερθεί η απαράδεκτη διαχρονική δηµοσιονοµική κατάσταση του Ταµείου. Από τη µια έργα κατασκευών, συντήρησης υποδοµών που υπάρχουν, καθαριότητας και περιβάλλοντος των χερσαίων ζωνών λιµένων και καταφυγίων ευθύνης και αρµοδιότητας του Ταµείου περιµένουν χρόνια την πραγµάτωση τους,  από την άλλη µερικά εκατοµµύρια ευρώ λιµνάζουν στις τράπεζες και εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ παραµένουν ανείσπρακτα για πρόστιµα παραβάσεων ΚΟΚ. Οφειλές επίσης δεκάδων χιλιάδων ευρώ για τέλη χρήσης κοινόχρηστων χώρων ευθύνης του Ταµείου και οφειλές τελών ελλιµενισµού και απαιτήσεις του Ταµείου για ζηµιές σε εγκαταστάσεις λιµένων από πλοία, παραµένουν αβεβαίωτες, χωρίς τις αντίστοιχες πράξεις καταλογισµού και δεν αποτυπώνονται ως απαιτήσεις στους απολογισµούς χρήσεων.

Σηµαντική, τέλος, είναι η απώλεια προσόδου τόκων από την παράλειψη, για πολλά χρόνια, της τοποθέτησης των σωρευµένων εκατοµµυρίων ευρώ του Ταµείου σε έντοκο τραπεζικό λογαριασµό µέχρι τον Ιούλιο 2010 οπότε µετά από έντονη παρέµβαση µέλους του Δ.Σ του Ταµείου, σε δύο κατά σειρά προέδρους του, αποκαταστάθηκε η στοιχειώδης αυτή επιµέλεια διαχείρισης του δηµόσιου χρήµατος .

Αρκετά όµως µέχρις εδώ, για να µην κουράσουµε τον αναγνώστη και θα επανέλθουµε την επόµενη εβδοµάδα.

 ΚΙΜΩΝ Μ. ΚΟΤΣΩΝΗΣ