Στη Βουλή από το ΣΥΡΙΖΑ το θέμα των ΕΟΖ

 


Σε συνέχεια της «πονηρής» συζήτησης που είχε δρομολογηθεί για το Περιφερειακό Συμβούλιο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου την 1η Σεπτεμβρίου, αλλά και των προετοιμασιών που υπάρχουν πληροφορίες ότι κάνει το υπουργείο ανάπτυξης για το θέμα των ΕΟΖ (Ειδικές Οικονομικές Ζώνες), βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατάθεσαν σχετική ερώτηση στην Βουλή.
Την ερώτηση υπογράφουν τα στελέχη του κόμματος που είναι υπεύθυνα για την οικονομική πολιτική, αλλά και βουλευτές του κόμματος που εκλέγονται σε περιοχές που είναι υποψήφιες για ΕΟΖ κατά πληροφορίες. Μεταξύ αυτών, την ερώτηση προς τον αρμόδιο υπουργό της κυβέρνησης υπογράφει ο Ν. Συρμαλένιος βουλευτής Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ.

Με την ερώτηση αυτή το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης προσπαθεί να κάνει το υπουργείο να αποκαλύψει τα σχέδια του. Υπάρχουν φόβοι ότι η θεσμοθέτηση των ΕΟΖ είναι υπεσχημένη ως αντάλλαγμα στους δανειστές μας. Θεωρείται βέβαιο ότι η συγκυβέρνηση θα θελήσει να επιβάλει στους πολίτες των τοπικών κοινωνιών τις μνημονιακές πολιτικές, χωρίς να αφήσει χρονικό περιθώριο για δημοκρατικές διαδικασίες, φοβούμενη τις αντιδράσεις.

Ακολουθεί το σχετικό κείμενο, το οποίο είναι αναλυτικό και προσφέρει ενημέρωση για το θέμα:  

Ο κ. Ν. Συρμαλένιος

Προς: τον Υπουργό Ανάπτυξης και Υποδομών
              κ. Κ. Χατζηδάκη            

 Θέμα: Η δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών στην ελληνική επικράτεια ολοκληρώνει την «κινεζοποιήση» της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας

Με πρόσφατες δηλώσεις του, ο Υπουργός Ανάπτυξης κ. Χατζηδάκης ανέφερε πως η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει να δημιουργήσει Ειδικές Οικονομικές Ζώνες (ΕΟΖ) στην ελληνική επικράτεια. Σκόπος της κυβέρνησης, σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Υπουργού είναι δοθεί «ώθηση στη βάση της πραγματικής οικονομίας, αφενός σε σχέση με τις επενδύσεις διαμορφώνοτας ένα ειδικό καθεστώς προσέλκυσης τους, αφετέρου και σε σχέση με τις εξαγωγές».

Η πρακτική της υιοθέτησης αυτού του υποτιθέμενου «αναπτυξιακού εργαλείου» μέχρι σήμερα συναντάται σε αναπτυσσόμενες χώρες του τρίτου κόσμου (Μπακγλαντές, Φιλιππίνες, Μαυρίκιος, Σρι Λάνκα, Καμπότζη, Κόστα Ρίκα κτλ) καθώς και σε χώρες πιο αναπτυγμένες όπως η Κίνα, το πρότυπο ανάπτυξης της οποίας σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με την Ελλάδα, αφού βασίζεται στα τεράστια αποθέματα εργατικού δυναμικού, με έτσι κι αλλιώς εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς και ανυπαρξία νομοθετικής προστασίας της εργασίας. Στην Ευρώπη οι ΕΟΖ συναντώνται μόνο στην Πολωνία, και θεωρούνται αποτέλεσμα μιας βίαιης μετάβασης της χώρας στο σύστημα της αγοράς, που προκάλεσε ακραία δυσμενείς κοινωνικές επιπτώσεις.

Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι οι ΕΟΖ αποτελούν για τους επενδυτές εργασιακό, φορολογικό, δασμολογικό και διοικητικό «παράδεισο», ενω για τους εργαζόμενους εργασιακή και κοινωνική «κόλαση». Επιπλέον, η διεθνής εμπειρία αμφισβητεί τις θετικές επιπτώσεις στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι εξαιτίας του γεγονότος ότι οι περισσότερες παραγωγικές μονάδες που εγκαθίστανται σε ΕΟΖ χρησιμοποιούν εισαγόμενο κεφαλαιουχικό εξοπλισμό και πρώτες ύλες, οι εισαγωγές που απαιτούνται σε πολλές περιπτώσεις υπερτερούν των εξαγωγών. Από την άλλη, είναι πολλές οι περιπτώσεις που οι θέσεις απασχόλησης που δημιουργούνται στην ουσία αποτελούν μεταφορά θέσεων απασχόλησης εντός της χώρας, όπου επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνταν στο παρελθόν μετεγκαθίστανται εντός ΕΟΖ, με αποτέλεσμα το καθαρό αποτέλεσμα για την απασχόληση μερικές φορές να είναι και αρνητικό!

Αυτό που δεν αμφισβειτείται από κανέναν είναι ότι όπου εγκαταστήθηκαν ΕΟΖ οι μισθοί κατακρημνίστηκαν και οι οποιεσδήποτε εργασιακές σχέσεις διαλύθηκαν. Η επιβολή εργασιακού μεσαίωνα, η υποβάθμιση της ασφάλειας και της υγιεινής στους εργασιακούς χώρους, η απαγόρευση του συνδικαλισμού και οι απλήρωτες υπερωρίες αποτελούν τα επακόλουθα σε όλες απαρεκλίτως τις ΕΟΖ που έχουν εγκατασταθεί παγκοσμίως.

Ο σχεδιασμός Ειδικών Οικονομικών Ζωνών εντός της ελληνικής επικράτειας στην ουσία δεν πρόκειται να αποτελέσει έναν αναπτυξιακό μοχλό για την ελληνική οικονομία, αλλά ένα ακόμη βήμα για τη φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας. Πρόκειται για ένα καθοριστικό βήμα στην πλήρως αποτυχημένη πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης, η οποία όχι μόνο δεν έχει επιτύχει να δώσει έναυσμα στην αναπτυξιακή διαδικασία, αλλά αντιθέτως έχει επιταχύνει δραματικά τους ρυθμούς της ύφεσης και το δημοσιονομικό εκτροχιασμό. Πρόκειται για ακόμη ένα δώρο στους πιστωτές μας οι οποίοι αφού έχουν εξασφαλίσει τα συμφέροντα των τραπεζών τους, θέλουν να εξασφαλίζουν και τα συμφέροντα του βιομηχανικού τους κεφαλαίου, μετατρέποντας την Ελλάδα σε πάρκο αναψυχής.

Με βάση τα παραπάνω
Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

Έχει σκοπό η Κυβέρνηση να προχωρήσει στο σχεδιασμό ΕΟΖ εντός της ελληνικής επικράτειας, εγκαθιστώντας ένα καθεστώς φορολογικού, δασμολογικού και διοικητικού «παραδείσου» για τους επενδυτές, που ταυτόχρονα θα είναι και εργασιακή «κόλαση»; Αν ναι σε ποιες συγκεκριμένα περιφέρειες της χώρας σχεδιάζεται κάτι τέτοιο; Υπάρχει σχέδιο για θεματικές – κλαδικές ΕΟΖ και σε ποιους κλάδους; Ποιες θα είναι οι παραχωρήσεις που θα συνοδεύουν τις ΕΟΖ προς τους επενδυτές; Έχετε μελετήσει, από τη διεθνή εμπειρία, τις αρνητικές συνέπειες που μπορούν να προκαλέσουν οι ΕΟΖ στην οικονομία και την κοινωνία ή απλώς λαμβάνεται υπόψη ένα αισιόδοξο σενάριο;

Με δεδομένη την αποτυχημένη εμπειρία από τις μειώσεις των φορολογικών συντελεστών των κερδών των Ανώνυμων Επιχειρήσεων στη δημιουργία ανάπτυξης και απασχόλησης, ποιες θα είναι οι επιπτώσεις δημιουργίας ΕΟΖ στα φορολογικά έσοδα; Με δεδομένο ότι πουθενά στον κόσμο οι ΕΟΖ δεν έχουν εγκατασταθεί χωρίς να σαρωθεί το μισθολογικό κόστος και να καταστρατηγηθούν εργασιακά δικαιώματα, ποιες είναι οι ευνοϊκές ρυθμίσεις προς τους επενδυτές σε σχέση με τα εργασιακά στις οποίες θα προχωρήσετε για κάνετε πιο ελκυστικές τις επενδύσεις; Πώς θα αντιμετωπίσει η Κυβέρνηση το ενδεχόμενο μετεγκατάστασης επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται εντός της Ελλάδας αλλά εκτός ΕΟΖ, στις περιοχές όπου θα συγκροτηθούν ΕΟΖ;

Το άρθρο 28 της Συνθήκης της Λισαβόνας – την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ έχει απορρίψει ως μία προσπάθεια θεσμοθέτησης του νεοφιλελευθερισμού στην Ευρώπη, αλλά η Κυβέρνηση τη θεωρεί πυξίδα για την πολιτική της – θεωρεί τη δημιουργία ΕΟΖ ως αιτία για τη στρέβλωση του ανταγωνισμού. Πως σκοπεύει να απαντήσει στο συγκεκριμένο ζήτημα η ελληνική κυβέρνηση, η οποία ευθυγραμμίζεται με τις εν λόγω πολιτικές; Σκοπεύει να διαπραγματευτεί, τη στιγμή μάλιστα που συστηματικά αρνείται τη διαπραγμάτευση με τους εταίρους για ζητήματα που αφορούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού;

Με δεδομενο ότι ορισμένοι εταίροι προτείνουν την αξιοποίηση του ΕΣΠΑ για δικές τους επενδύσεις σε ΕΟΖ, ποια είναι η θέση της Κυβέρνησης; Με δεδομένες τις δηλώσεις του κ. Μάρτιν Σουλτζ στις 2/9, ο οποίος τόνισε ότι η «δημιουργία ΕΟΖ προϋποθέτει να δεχτεί το ελληνικό κράτος τον ενεργητικό ρόλο των Ευρωπαίων αξιωματούχων στην επικράτεια των ΕΟΖ, ποια είναι η θέση της Κυβέρνησης; Συμφωνεί με την πρόταση του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβούλίου; Και αν όχι γιατί δεν έχει αντιδράσει μέχρι στιγμής σε μία τέτοια ιδιαίτερα προκλητική τοποθέτηση;

Οι ερωτώντες Βουλευτές
Σταθάκης Γιώργος, Τσακαλώτος Ευκλείδης, Γάκης Δημήτριος, Ζεϊμπέκ Χουσεϊν, Καραγιαννίδης Χρήστος, Καραγιουσούφ Αϊχάν, Κριτσωτάκης Μιχάλης, Πετράκος Θανάσης, Συρμαλένιος Νίκος.