ΖΗΤΩ ΤΟ 1979 ΕΥΤΥΧΕΣ ΕΤΟΣ στην Ακτοπλοΐα

 

Ρεπορτάζ από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» της 10 Μαρτίου 2012

Υποµονή καλέ, έρχεται το ΠΑΣΟΚ και µετά η ΝΔ να µας σώσουν!
Θυµηθείτε: θαλασσοδάνεια, «Δηµητρούλα», Σφηνιάς, ΣΑΜΙΝΑ
Επειδή ξεχνάµε, όλα θα τα ξαναπεράσουµε, χειρότερα;

ΓΑϊΔΟΥΡΙΑ 1: Τον Ιανουάριο που µας πέρασε…

…οι εταιρείες και φορείς που µεσολαβούν για να ταξιδεύουµε ανακοίνωσαν ότι κάθε Σάββατο πρωί δεν θα έχει πλοίο από την Πάρο για Πειραιά. Έτσι, επειδή γούσταραν, χωρίς καµία προειδοποίηση. Θυµάµαι εκείνο το πρωί στην προβλήτα είχαν µείνει καµιά πενηνταριά Παριανοί και άλλοι να κοιτάζονται µεταξύ τους απορηµένοι. Δεν ήξεραν ποιανού αναίδεια είχε µεσολαβήσει για να τους κοστίσει δικαιώµατα όπως ένα διήµερο διακοπών στην Αθήνα, ένα χαµένο ραντεβού µε τον γιατρό τους, την αγκαλιά του παιδιού τους που βλέπουν µόνο τα Σαββατοκύριακα και άλλα ανούσια για «απάνθρωπους ταλιροφωνιάδες». Έτσι φώναζαν αυτοί που είχαν ξεµείνει στην προβλήτα.
Και όλο βαθαίνει 

ΓΑϊΔΟΥΡΙΑ 2: Με τον ίδιο σκληρό τρόπο, την προηγούµενη εβδοµάδα και συγκεκριµένα την 1η Μαρτίου, 100 περίπου άνθρωποι περίµεναν στο λιµάνι της Σύρου µε 8 µποφόρ βοριά. Είχαν στα χέρια τους εισιτήρια που έγραφαν ρητά και κατηγορηµατικά: «Ώρα αναχώρησης 21:30». Τελικά, επιβιβάστηκαν στις 23:00 και έφτασαν στην Πάρο µετά τα µεσάνυκτα.

Το δροµολόγιο ήταν διανησιωτικό και συνεπώς όλοι οι επιβάτες αυτού του καραβιού εκείνο το βράδυ έφτασαν στα νησιά τους, όχι την ώρα που είχαν προγραµµατίσει µε βάση τις δεδοµένες ώρες δροµολογίων, αλλά έφτασαν στη γυναίκα και τα παιδιά τους την ώρα που γούσταραν οι εταιρείες και οι φορείς που εµπλέκονται µε τα ταξίδια µας. Την επόµενη ηµέρα έγινε γνωστό ότι οι εταιρείες και οι φορείς αποφάσισαν, έτσι επειδή γούσταραν, να ενηµερώσουν τα πρακτορεία (και όχι τους ταξιδιώτες) ότι τα δροµολόγια από εδώ και µπρος θα εκτελούνται µε καθυστερήσεις, µε σκοπό να κάνουν οικονοµία καυσίµου. Η επίσηµη αιτιολογία είναι ότι έχουν ανέβει οι τιµές του πετρελαίου και συνεπώς, µε χαµηλότερες ταχύτητες, προσδοκούν να καλύψουν ένα µέρος του κόστους.

ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ 3: Το πρώτο Σάββατο µετά την 1η Μαρτίου, δηλαδή στις 3 Μαρτίου, οι πολίτες των νησιών µας πληροφορήθηκαν τελευταίοι ότι από εκείνη την ηµέρα και για κάθε Σάββατο δεν θα υπάρχει κανένα δροµολόγιο για Πειραιά. Επίσης, πληροφορήθηκαν ότι και κάθε Κυριακή θα υπάρχει µόνο ένα δροµολόγιο (αντί πρωί – βράδυ). Έτσι, επειδή γούσταραν κάποιοι άλλοι, χωρίς να τους ρωτήσουν.


Και αυξήσεις

ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ 4: Σαν να µην έφταναν όλα τα παραπάνω, οι εταιρείες και φορείς που εµπλέκονται στις µεταφορές µας αποφάσισαν να αυξήσουν τα αντίτιµα για την µεταφορά µας. Έτσι από την 1η Απριλίου τα τιµολόγια λέγεται ότι θα διαµορφωθούν ως εξής:

1) Οικονοµική θέση: από 30,50 ευρώ σε 32,50 ευρώ
2) Αριθµηµένες: από 35 ευρώ σε 37,50 ευρώ
3) Σαλόνι 1ης: από 42 ευρώ σε 45,50 ευρώ
4) Ι.Χ µικρό: από 77 ευρώ σε 81,50 ευρώ
5) Μέχρι 4 µ. (χωρίς κρεβάτι): από 94,50 ευρώ σε 100,50 ευρώ
6) Μηχανή: από 21,50 ευρώ σε 22,50 ευρώ

Στα παραπάνω πρέπει να προσθέσουµε ότι αλλάζουν οι τιµές προς τα πάνω και για τα φορτηγά και νταλίκες και για τα ασυνόδευτα δέµατα. Επίσης, µειώνονται οι προµήθειες που λαµβάνουν οι συµπολίτες µας τοπικοί επιχειρηµατίες των νησιών που έχουν τα πρακτορεία εισιτηρίων, χωρίς να µειώνονται οι απαιτούµενες υπηρεσίες που προσφέρουν στις ακτοπλοϊκές εταιρείες. Ακόµα, υπάρχουν ακτοπλοϊκές εταιρείες (ταχύπλοα) που δεν έχουν δηλώσει δροµολόγια των πλοίων τους στις γραµµές δηµοσίου συµφέροντος που κατέχουν. Αυτό έπρεπε να το είχαν κάνει από τις 31/1/12 δηλώνοντας τα δροµολόγια για ολόκληρη τη χρονιά που διανύουµε, έτσι, που να µπορούν οι τουρίστες να οργανώσουν τα ταξίδια τους. Μόνο µία από αυτές τις εταιρείες δήλωσε την προηγούµενη εβδοµάδα κάποια ελάχιστα δροµολόγια για το Πάσχα.

Τοπικές υποκλίσεις
Άνευ αντικρίσµατος

Το καλοκαίρι που µας πέρασε ο δήµαρχος Πάρου Χρ. Βλαχογιάννης και οι συνεργάτες του της δηµοτικής αρχής δέχθηκαν –χωρίς να πούνε «τσικ»– το αίτηµα συγκεκριµένης εταιρείας να «ξηλωθεί» µέρος της κεντρικής πλατείας Αγίου Νικολάου και να ανασκευαστεί όπως υπέδειξαν «κάποιοι». Δόθηκαν κάποιες δεκάδες χιλιάδες ευρώ από τα ταµεία του Δήµου σε γνωστό εργολάβο, χωρίς να µας εξηγήσει κανείς ποιος µελετητής (ειδικευµένος µηχανικός, πολεοδόµος) είχε επιβεβαιώσει ότι οι συγκεκριµένες εργασίες είναι απαραίτητες να γίνουν στην στεριά, επειδή το θέλησε µία εταιρεία της θάλασσας, υποτίθεται, για τις ανάγκες κυκλοφορίας των οχηµάτων.

Η αποδοχή του αιτήµατος «αµάσητου» ήταν ούτως ή άλλως µειωτική, αν όχι προσβλητική για εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης για τους παρακάτω λόγους:

α) Αν όντως προϋπήρχε πρόβληµα µε την οµαλή κυκλοφορία οχηµάτων γύρω από την πλατεία, θα έπρεπε ο Δήµος να το έχει επιλύσει πρώτα για τους πολίτες του και όχι κατόπιν υπόδειξης µίας εταιρείας.
β) Αν πάλι δεν το είχαν προσέξει οι υπεύθυνοι του Δήµου το πρόβληµα, µέχρι να γίνει η υπόδειξη της εταιρείας, θα έπρεπε να ανατεθεί µελέτη για να γίνει τεκµηριωµένη και σωστή δουλειά, ώστε να µην πηγαίνουν στο τζάµπα τα χρήµατα των πολιτών.
γ) Οι εργασίες πραγµατοποιήθηκαν επειδή θα ερχόταν ένα καινούριο πλοίο της εταιρείας στη γραµµή. Όµως η εξαγγελία της άφιξης του πλοίου είχε γίνει δηµόσια (παρά του ότι αναβλήθηκε αρκετές φορές) από την αρχή της περσινής χρονιάς. Συνεπώς η εταιρεία και ο Δήµος Πάρου, είχαν το χειµώνα και την Άνοιξη του 2011 να προετοιµάσουν τις εργασίες, αν ήταν απαραίτητες. Όµως, τελικά ο Δήµος επέλεξε να εκτελέσει εργασίες το δεύτερο δεκαπενθήµερο του Ιουλίου του 2011. Μέσα στο κέντρο της τουριστικής σεζόν. Καµία ευαισθησία δεν υπήρξε για τα καταστήµατα γύρω από το λιµάνι που προσπαθούσαν εκείνη την περίοδο να βγάλουν το µεροκάµατο. Οι υπεύθυνοι του Δήµου σκέφτηκαν µόνο «κατά τας υποδείξεις κάποιων» και γέµισαν σκόνη το πιο κεντρικό σηµείο της Πάρου εν τω µέσω της σεζόν.
Το νέο πλοίο τελικά δεν φάνηκε ούτε καν τον Αύγουστο.

Το Φθινόπωρο ο Δήµος Πάρου 2011 σπατάλησε και πάλι µερικές χιλιάδες ευρώ για να κάνει άλλη ανακατασκευή (πάλι καθ’ υπόδειξη, πάλι χωρίς µελέτη) λίγο πριν µπει στη γραµµή το πολυπόθητο νέο πλοίο. Τελικά, το πλοίο µπήκε στην γραµµή για δύο – τρεις µήνες και αποσύρθηκε. Αυτή τη στιγµή βρίσκεται εκτός γραµµής, χωρίς να γνωρίζουµε πότε θα µπει και για πόσο θα µπει.

Με λίγα λόγια, ο Δήµος έκανε δεκάδες υποκλίσεις, σπατάλησε χρήµατα, δεν διαπραγµατεύτηκε κανένα αντάλλαγµα και δεν κέρδισε τίποτε. Σε αυτό το φαινόµενο συµπεριφοράς, ο Δήµος Πάρου είναι µοναδική περίπτωση σε ολόκληρο το Αιγαίο.

Όµως για να είµαστε εντάξει, οφείλουµε να πούµε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των εκπροσώπων του α’ και β’ βαθµού τοπικής αυτοδιοίκησης Κυκλάδων και Περιφέρειας, καθώς και οι βουλευτές των κοµµάτων (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ) παρατηρούν την αποδόµηση των ακτοπλοϊκών συνδέσεων στα νησιά µας, χωρίς να βγάζουν άχνα. Μόνο από ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ προς το παρόν έχουν ακουσθεί διαµαρτυρίες. Από τα φαινόµενα αποδόµησης των νησιώτικων συγκοινωνιών και τις συµπεριφορές αδιαφορίας για τους κατοίκους, τους ταξιδιώτες και τους νησιώτες επιχειρηµατίες τουρισµού και εµπορίου εκ µέρους εταιρειών και φορέων που εµπλέκονται στο µεταφορικό έργο, υπονοµεύεται ανοικτά η επικείµενη τουριστική σεζόν.

Ειδικά για νησιά όπως η Πάρος που δεν διαθέτουν εναλλακτικές δυνατότητες µεταφοράς (αεροπλάνο, κρουαζιέρα) η τακτική που ακολουθείται αναµένεται ότι θα οδηγήσει σε δραµατική πτώση (σε σχέση µε άλλες χρονιές) την τουριστική κίνηση την προσεχή σεζόν. Οι υπεύθυνοι οδηγούν σε επιπλέον (από την γνωστή κρίση) οικονοµική καταστροφή τον τοπικό πληθυσµό. Με αυτήν την έννοια, θα έπρεπε να προετοιµαστούν επαγγελµατικοί φορείς των νησιών από τώρα για την διερεύνηση νοµικής θωράκισης των µελών τους και την αντίστοιχη διερεύνηση δηµιουργίας νοµικού υποβάθρου για την υποβολή αξιώσεων αποζηµίωσης από εκείνους τους ιδιωτικούς οι δηµόσιους φορείς οι οποίοι εξαιτίας λαθών ή σκόπιµων παραλείψεων στην διαχείριση του συγκοινωνιακού έργου, θα στοιχίσουν στην τοπική οικονοµία.


Τα «ρέστα»

ΓΑΪΔΟΥΡΙΑ 5: Από «κύκλους» που έχουν τη δυνατότητα να µεταφέρουν στις τοπικές κοινωνίες τα λόγια που θέλουν οι εταιρείες να µεταφερθούν, λέγεται τις τελευταίες ηµέρες το εξής απίθανο: «…να µην µιλάτε και πολύ και να ευχαριστείτε το θεό και για τα δροµολόγια που έχετε. Μπαίνουµε µέσα. Τα πράγµατα θα γίνουν χειρότερα». 
Οι απαντήσεις είναι πολύ απλές:

1) Τα οικονοµικά των ακτοπλοϊκών εταιρειών µας ενδιαφέρουν για να τα παρακολουθούµε, µόνο για το καλό µας. Για να ξέρουµε τι θα κάνουµε. Δεν µας ενδιαφέρουν για να «κλαίµε». Άλλωστε δεν µοιραζόµασταν τα προηγούµενα χρόνια την ίδια «χαρά», όταν οι ιδιοκτήτες τους έπαιρναν τεράστια µερίσµατα κερδών, τεράστιους δανεισµούς, τεράστιες αυξήσεις ναύλων. Τώρα, ζητούν οι νησιώτες να πληρώσουν την κρίση τους, τα ελλείµµατα τους και τις ζηµιές τους. Και όχι µόνο αυτό, µε την συµπεριφορά τους καταστρέφουν και την τουριστική επιχειρηµατικότητα και τις τοπικές οικονοµίες.
2) Οι νησιώτες θα πρέπει να κινηθούµε σε πολλά επίπεδα για να αντιµετωπίσουµε τον ναυτικό αποκλεισµό στον οποίο µας οδηγούν συγκεκριµένες εταιρείες και οι πολιτικοί (τοπικοί και υπερτοπικοί) του µνηµονίου.

α) Θα πρέπει να ζητήσουµε άµεσα την µε νόµο καθιέρωση αποθεµατικού ταµείου ακτοπλοΐας. Θα έπρεπε σε χώρες όπως η Ελλάδα να µην επιτρέπεται να κατέχει κανείς ακτοπλοϊκές εταιρείες, αν δεν διαθέτει ρευστό σε δεσµευµένους λογαριασµούς που να ενεργοποιείται σε περίπτωση που η εταιρεία φαλιρίζει ή στην περίπτωση που οι διεθνείς συνθήκες απαιτούν την επιδότηση του εισιτηρίου για ένα ασφαλές χρονικό διάστηµα (εµπόλεµες περιόδους, πετρελαϊκή κρίση). Αυτό το κεφάλαιο θα έπρεπε να ενισχύεται από µέρους των κερδών των εταιρειών κάθε χρόνο, ώστε ο επενδυτής ακτοπλόος να παίρνει πίσω τα αρχικώς δεσµευµένο εγγυητικό κεφάλαιο του.

β) Θα πρέπει να απελευθερωθεί απολύτως το δικαίωµα µεταφορικές και εµπορικές εταιρείες µε έδρα τα νησιά µας να ναυλώνουν ή να αποκτούν οχηµαταγωγά πλοία σε συνεργασία µε την αυτοδιοίκηση και το Κράτος, όταν δεν εξασφαλίζεται φθηνό και ανεµπόδιστο µεταφορικό ισοδύναµο µε τις ηπειρωτικές περιοχές της χώρας, εξαιτίας της πολιτικής των ειδικευµένων εταιρειών που κατέχουν την εκµετάλλευση των γραµµών. Αυτή η δυνατότητα πρέπει να παρέχεται αυτόµατα και µε ταχύτατες διαδικασίες fast track. Το ίδιο πρέπει να ισχύσει για το Κράτος και για την αυτοδιοίκηση α’ και β’ βαθµού όσο αφορά την δυνατότητα ανάπτυξης διανησιωτικών συγκοινωνιών, αλλά και ακτοπλοΐκών σε έκτακτες περιόδους.

γ) Καµία απόφαση για παράταση ωραρίου δροµολογίων ή περικοπή δροµολογίων πλοίων δεν µπορεί να λαµβάνεται χωρίς τη συµµετοχή στην απόφαση των τοπικών νησιωτικών οικονοµιών και εκπροσώπων των νησιώτικων κοινωνιών (Εµπορικοί και Τουριστικοί φορείς, Δήµοι ή Περιφέρειες, όχι µε µόνιµους εκπροσώπους, αλλά κληρωτούς κάθε φορά). Σε περίπτωση ασυµφωνίας να παρεµβαίνει διαιτησία µε αποφάσεις για συγκεκριµένη χρονική περίοδο. Άµεση σύνδεση της τιµής του εισιτηρίου µε την συχνότητα των δροµολογίων από την εταιρεία και τις παρεχόµενες υπηρεσίες. Δηλαδή να επιτρέπεται η αύξηση των τιµών των εισιτηρίων (µέχρις ορίου σε σχέση µε εσωκλεισµένες στην τιµή επιπλέον υπηρεσίες) για εκείνες τις εταιρείες που προσφέρουν πλήρη κάλυψη των δροµολογίων. Επιβολή µείωσης της τιµής του εισιτηρίου της οικονοµικής θέσης σε εκείνες τις εταιρείες που θα αποφασίζουν περικοπή των δροµολογίων.

δ) Άµεση αδειοδότηση και λειτουργία όλων των µέσων τουριστικής µεταφοράς που δεν απαιτούν µεγάλες ή µόνιµες υποδοµές (κρουαζιερόπλοια, ιστιοπλοϊκά, θαλαµηγούς, κρούιζερ, υδροπλάνα).
Οι τελευταίες είναι ελάχιστες από τις προτάσεις που πρέπει να εξεταστούν, προκειµένου να υλοποιηθεί κάποτε το µεταφορικό ισοδύναµο και η νησιωτικότητα, χωρίς αποκλειστικότητες και εξαρτήσεις.

Κ. Ν. Δραγάτης