Αθωώθηκαν «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» | σε δικαστήριο στη Σύρο

Ρεπορτάζ από την εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» της 10 Μαρτίου 2012

Την Πέµπτη 1 Μαρτίου ο δήµαρχος Πάρου Χρήστος Βλαχογιάννης, ο πρόεδρος του Δηµοτικού Λιµενικού Ταµείου Πάρου & Αντιπάρου Στ. Γαβαλάς (και π. αντιδήµαρχος), ο σύµβουλος του δηµάρχου Πάρου Γ. Κουζούµης και ο νοµικός σύµβουλος του Δήµου Κ. Φιφλής επιδίωξαν ενώπιον του δικαστηρίου Σύρου να δικάσουν και να καταδικάσουν τον ιδιοκτήτη και εκδότη της εφηµερίδας «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» Κ. Δραγάτη. Με αφορµή ένα µόνο δηµοσίευµα που είχε γίνει πριν τις δηµοτικές εκλογές του 2010 προσκόµισαν όλα τα πρωτοσέλιδα από τότε µέχρι σήµερα τα οποία αναφέρονται σε λάθη και παραλείψεις της διοίκησης Χρ. Βλαχαγιάννη και τα οποία η εφηµερίδα µας – ως έχει την υποχρέωση – έχει αναδείξει. Ο ίδιος ο δήµαρχος Χρ. Βλαχογιάννης στην κατάθεση του είπε…


…για τον λόγο ενόχλησης του που προφανώς τον έκανε να οδηγήσει την εφηµερίδα στο δικαστήριο: «Κάθε Σάββατο περιµένουµε τι θα γράψει η εφηµερίδα του κ. Δραγάτη».

Στην απολογία του ο Κ. Δραγάτης είπε:

«Δεν κατανοώ γιατί πρέπει να απολογηθώ επειδή ασκώ το Συνταγµατικό καθήκον µου, να ελέγχω και να ασκώ κριτική σε µία διοίκηση που συστηµατικά έχουµε πιάσει να λέει πολιτικά ψεύδη και να µην ασκεί τα καθήκοντα της έτσι, ώστε να κερδίζει ο τόπος µας. Κατανοώ γιατί ενοχλούνται από την κριτική της εφηµερίδας µας. Γιατί δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Αλλά δεν κατανοώ γιατί πρέπει να καταδικαστώ γι’ αυτό το θέατρο του παραλόγου».
Η απόφαση κόλαφος

Στο ίδιο µήκος κύµατος µε τον δήµαρχο κινήθηκαν οι καταθέσεις των µαρτύρων υπεράσπισής των κατηγοριών του, δηλαδή των Στ. Γαβαλά και Γ. Κουζούµη. Σηµειωτέον ότι ο δηµοσιογράφος Κ. Δραγάτης εµφανίστηκε στο δικαστήριο µόνος, χωρίς κανέναν µάρτυρα υπεράσπισης. Μόνο σύµµαχο στην πλευρά του είχε τον νοµικό συµπαραστάτη του δικηγόρο Σύρου Κ. Δοκιµάκη ο οποίος κατά τη διαδικασία ανάγκασε µε τα επιχειρήµατά του τόσο τον δήµαρχο Πάρου Χρ. Βλαχογιάννη όσο και τους µάρτυρές του να παραδεχτούν ότι τίποτε συκοφαντικό δεν περιλαµβάνεται στα κείµενα της εφηµερίδας που υπήρχαν στο κατηγορητήριο για να ελεγχθούν από το δικαστήριο, τόσο για τον ίδιο όσο και για τα υπόλοιπα πρόσωπα της διοίκησης του Δήµου.

Η νοµική επάρκεια και η τεχνική του Κ. Δοκιµάκη δεν άφησε κανένα περιθώριο να ακουστεί τίποτε άλλο στην αίθουσα για τη συγκεκριµένη υπόθεση στο επίπεδο κάτω της έδρας των δικαστών. Ο Εισαγγελέας εισηγήθηκε στο δικαστήριο την απαλλαγή της εφηµερίδας και του εκδότη Κ. Δραγάτη από τις κατηγορίες. Το δικαστήριο ανακοίνωσε επίσης αθωωτική απόφαση.


Επισηµάνσεις

Επισηµαίνουµε ότι σπανιότατα το δικαστήριο της Σύρου αθωώνει από το επίπεδο του Πρωτοδικείου για όλες τις κατηγορίες µέσο ενηµέρωσης που έχει ασκήσει κριτική κατά αξιωµατούχων. Συνήθως, στο Εφετείο καταπίπτουν εντελώς οι όποιες κατηγορίες σε υποθέσεις που το δηµοσιογραφικό κείµενο είναι τεκµηριωµένο. Υπάρχει η αίσθηση, δυστυχώς, µεταξύ κάποιων δικαστών ότι οι τοπικοί δηµοσιογράφοι είναι πρόσωπα όπως γνωστοί αστέρες της τηλεόρασης που µεταξύ τρυφηλής ζωής, διαπλοκής, πούρων και γκοµενών, επιτίθενται αναίτια κατά προσώπων που κατέχουν αξιώµατα όπως δηµάρχων, νοµαρχών και γιατί όχι, δικαστών.

Πολλές φορές λοιπόν, θεωρούν ότι είναι θεµιτό να ξεφεύγουν από το πλαίσιο των νόµων και των νοµολογιών για να τιµωρήσουν προληπτικά τους δηµοσιογράφους ή έστω να τους ταλαιπωρήσουν – βασανίσουν µε διπλά δικαστήρια/διπλά έξοδα µέχρι να βρουν το πασιφανές δίκαιο τους. Έτσι, αδιαφορούν: τόσο γι’ αυτή καθαυτή την ουσία της δικαιοσύνης κινούµενοι µε βάση τις προσωπικές απόψεις τους για τον ρόλο του τύπου και τον τρόπο έκφρασής του, όσο και για το γεγονός ότι η νοµοθεσία που υφίσταται για τα ΜΜΕ έχει συγγραφεί µε βάση τα πανελλαδικά µέσα και τις οικονοµικές δυνατότητες τους να πληρώνουν δικηγόρους και πρόστιµα.

Επίσης, υπάρχει η αίσθηση σε ελάχιστους – ευτυχώς – δικαστές ότι οι τοπικοί δηµοσιογράφοι είναι άξεστοι επαρχιώτες που δεν ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους το ίδιο καλά µε εκείνους των Αθηναϊκών µέσων ενηµέρωσης. Χωρίς να λέµε ότι δεν υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις (γνωστές και µη εξαιρετέες), η «οριζόντια» εκτίµηση ότι όλοι στην επαρχεία είµαστε αγράµµατοι περί τα δηµοσιογραφικά, είναι παντελώς αστήρικτη και ανιστόρητη.

Σηµειώνουµε ότι µέχρι πριν λίγα χρόνια όλες οι εφηµερίδες ήταν τοπικές και µόνο κατ’ ευφηµισµό έγιναν πανελλαδικές τα τελευταία είκοσι – τριάντα χρόνια ορισµένες εφηµερίδες της Αθήνας. Εµείς γνωρίζουµε ότι και πάλι, όταν οι Αθηναϊκές εφηµερίδες θέλουν να αναφερθούν σε θέµατα της επαρχίας είτε αντιγράφουν τα ρεπορτάζ των τοπικών εφηµερίδων µας, είτε ρωτούν τους τοπικούς δηµοσιογράφους σαν τους τυφλοπόντικες. Επίσης, οι σοβαρές τοπικές εφηµερίδες και γενικότερα τα τοπικά ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια διαθέτουν στελέχη µε τις ίδιες ακριβώς σπουδές και εµπειρίες µε εκείνες των αντίστοιχων Αθηναϊκών.

Και για να τελειώνουμε: Ο καλός δηµοσιογράφος σε τοπικό µέσο ενηµέρωσης, µε τον καλό δηµοσιογράφο σε Αθηναϊκό µέσο, δεν συγκρίνονται. Ο πρώτος είναι πολύ καλύτερος, εξ ανάγκης. Γιατί δεν διαθέτει ούτε το εργασιακό περιβάλλον, ούτε τις βοήθειες, ούτε την κατανοµή αρµοδιοτήτων, ούτε τα µέσα για την άσκηση του επαγγέλµατος, όπως τα διαθέτει ο συντάκτης της Αθήνας. Ακόµα και τώρα, που στην Αθήνα οι δηµοσιογράφοι έχουν σε µεγάλο ποσοστό υποβιβαστεί εξαιτίας της οικονοµικής κρίσης.

Ο τοπικός δηµοσιογράφος, εκτός από συντάκτης, είναι τεχνικός εικόνας, ήχου, φωτογράφος, µοντέρ, διορθωτής, αθλητικογράφος, αρθρογράφος, πολιτικός συντάκτης, ριράιτερ, και στο τέλος της ηµέρας σκουπίζει και σφουγγαρίζει µόνος του το γραφείο του. Και σίγουρα, πληρώνει από την τσέπη του δικηγόρους και έξοδα δικαστηρίων. Ο κακός δηµοσιογράφος, είναι κακός παντού.