ΧΡΗΣΤΟ ΧΑΣΑΜΕ 1

Αθωώθηκαν «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» σε δικαστήριο στην Σύρο

Την Πέμπτη 1 Μαρτίου ο δήμαρχος Πάρου Χρήστος Βλαχογιάννης, ο πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Πάρου & Αντιπάρου Στ. Γαβαλάς (και π. αντιδήμαρχος), ο σύμβουλος του δημάρχου Πάρου Γ. Κουζούμης και ο νομικός σύμβουλος του Δήμου Κ. Φιφλής επιδίωξαν ενώπιον του δικαστηρίου Σύρου να δικάσουν και να καταδικάσουν τον ιδιοκτήτη και εκδότη της εφημερίδας «Τα Νέα Πάρου – Αντιπάρου» Κ. Δραγάτη.

Με αφορμή ένα μόνο δημοσίευμα που είχε γίνει πριν τις δημοτικές εκλογές του 2010 προσκόμισαν όλα τα πρωτοσέλιδα από τότε μέχρι σήμερα τα οποία αναφέρονται σε λάθη και παραλείψεις της διοίκησης Χρ. Βλαχαγιάννη και τα οποία η εφημερίδα μας – ως έχει την υποχρέωση – έχει αναδείξει.
Ο ίδιος ο δήμαρχος Χρ. Βλαχογιάννης στην κατάθεση του είπε για τον λόγο ενόχλησης του που προφανώς τον οδήγησε να οδηγήσει την εφημερίδα στο δικαστήριο: «Κάθε Σάββατο περιμένουμε τι θα γράψει η εφημερίδα του κ. Δραγάτη».

Στην απολογία του ο Κ. Δραγάτης είπε:

«Δεν κατανοώ γιατί πρέπει να απολογηθώ επειδή ασκώ το Συνταγματικό καθήκον μου, να ελέγχω και να ασκώ κριτική σε μία διοίκηση που συστηματικά έχουμε πιάσει να λέει πολιτικά ψεύδη και να μην ασκεί τα καθήκοντα της έτσι, ώστε να κερδίζει ο τόπος μας. Κατανοώ γιατί ενοχλούνται από την κριτική της εφημερίδας μας. Γιατί δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Αλλά δεν κατανοώ γιατί πρέπει να καταδικαστώ γι’ αυτό το θέατρο του παραλόγου».

Η απόφαση κόλαφος

Στο ίδιο μήκος κύματος με τον δήμαρχο κινήθηκαν οι καταθέσεις των μαρτύρων υπεράσπισής των κατηγοριών του, δηλαδή των Στ. Γαβαλά και Γ. Κουζούμη. Σημειωτέον ότι ο δημοσιογράφος Κ. Δραγάτης εμφανίστηκε στο δικαστήριο μόνος, χωρίς κανέναν μάρτυρα υπεράσπισης.

Ο δικηγόρος Σύρου Κ. Δοκιμάκης

Ο δικηγόρος Σύρου κ. Κ. Δοκιμάκης

Μόνο σύμμαχο στην πλευρά του είχε τον νομικό συμπαραστάτη του δικηγόρο Σύρου Κ. Δοκιμάκη ο οποίος κατά τη διαδικασία ανάγκασε με τα επιχειρήματά του τόσο τον δήμαρχο Πάρου Χρ. Βλαχογιάννη όσο και τους μάρτυρές του να παραδεχτούν ότι τίποτε συκοφαντικό δεν περιλαμβάνεται στα κείμενα της εφημερίδας που υπήρχαν στο κατηγορητήριο για να ελεγχθούν από το δικαστήριο, τόσο για τον ίδιο όσο και για τα υπόλοιπα πρόσωπα της διοίκησης του Δήμου.
Η νομική επάρκεια και η τεχνική του Κ. Δοκιμάκη δεν άφησε κανένα περιθώριο να ακουστεί τίποτε άλλο στην αίθουσα για τη συγκεκριμένη υπόθεση στο επίπεδο κάτω της έδρας των δικαστών.


Ο Εισαγγελέας εισηγήθηκε στο δικαστήριο την απαλλαγή της εφημερίδας και του εκδότη Κ. Δραγάτη από τις κατηγορίες. Το δικαστήριο ανακοίνωσε επίσης αθωωτική απόφαση.

Επισημάνσεις

Επισημαίνουμε ότι σπανιότατα το δικαστήριο της Σύρου αθωώνει από το επίπεδο του Πρωτοδικείου για όλες τις κατηγορίες μέσο ενημέρωσης που έχει ασκήσει κριτική κατά αξιωματούχων. Συνήθως, στο Εφετείο καταπίπτουν εντελώς οι όποιες κατηγορίες σε υποθέσεις που το δημοσιογραφικό κείμενο είναι τεκμηριωμένο.

Υπάρχει η αίσθηση, δυστυχώς, μεταξύ κάποιων δικαστών ότι οι τοπικοί δημοσιογράφοι είναι πρόσωπα όπως γνωστοί αστέρες της τηλεόρασης που μεταξύ τρυφηλής ζωής, διαπλοκής, πούρων και γκομενών, επιτίθενται αναίτια κατά προσώπων που κατέχουν αξιώματα όπως δημάρχων, νομαρχών και γιατί όχι, δικαστών.
Πολλές φορές λοιπόν, θεωρούν ότι είναι θεμιτό να ξεφεύγουν από το πλαίσιο των νόμων και των νομολογιών για να τιμωρήσουν προληπτικά τους δημοσιογράφους ή έστω να τους ταλαιπωρήσουν – βασανίσουν με διπλά δικαστήρια/διπλά έξοδα μέχρι να βρουν το πασιφανές δίκαιο τους.
Έτσι, αδιαφορούν: τόσο γι’ αυτή καθαυτή την ουσία της δικαιοσύνης κινούμενοι με βάση τις προσωπικές απόψεις τους για τον ρόλο του τύπου και τον τρόπο έκφρασής του, όσο και για το γεγονός ότι η νομοθεσία που υφίσταται για τα ΜΜΕ έχει συγγραφεί με βάση τα πανελλαδικά μέσα και τις οικονομικές δυνατότητες τους να πληρώνουν δικηγόρους και πρόστιμα.

Επίσης, υπάρχει η αίσθηση σε ελάχιστους – ευτυχώς – δικαστές ότι οι τοπικοί δημοσιογράφοι είναι άξεστοι επαρχιώτες που δεν ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους το ίδιο καλά με εκείνους των Αθηναϊκών μέσων ενημέρωσης.
Χωρίς να λέμε ότι δεν υπάρχουν και τέτοιες περιπτώσεις, η «οριζόντια» εκτίμηση ότι όλοι στην επαρχεία είμαστε αγράμματοι περί τα δημοσιογραφικά, είναι παντελώς αστήρικτη και ανιστόρητη.

Σημειώνουμε ότι μέχρι πριν λίγα χρόνια όλες οι εφημερίδες ήταν τοπικές και μόνο κατ’ ευφημισμό έγιναν πανελλαδικές τα τελευταία είκοσι – τριάντα χρόνια ορισμένες εφημερίδες της Αθήνας. Εμείς γνωρίζουμε ότι και πάλι, όταν οι Αθηναϊκές εφημερίδες θέλουν να αναφερθούν σε θέματα της επαρχίας είτε αντιγράφουν τα ρεπορτάζ των τοπικών εφημερίδων μας, είτε ρωτούν τους τοπικούς δημοσιογράφους σαν τους τυφλοπόντικες. Επίσης, οι σοβαρές τοπικές εφημερίδες και γενικότερα τα τοπικά ΜΜΕ τα τελευταία χρόνια διαθέτουν στελέχη με τις ίδιες ακριβώς σπουδές και εμπειρίες με εκείνες των αντίστοιχων Αθηναϊκών.

Και για να τελειώνουμε: Ο καλός δημοσιογράφος σε τοπικό μέσο ενημέρωσης, με τον καλό δημοσιογράφο σε Αθηναϊκό μέσο, δεν συγκρίνονται. Ο πρώτος είναι πολύ καλύτερος, εξ ανάγκης. Γιατί δεν διαθέτει ούτε το εργασιακό περιβάλλον, ούτε τις βοήθειες, ούτε την κατανομή αρμοδιοτήτων, ούτε τα μέσα για την άσκηση του επαγγέλματος, όπως τα διαθέτει ο συντάκτης της Αθήνας. Ακόμα και τώρα, που στην Αθήνα οι δημοσιογράφοι έχουν σε μεγάλο ποσοστό υποβιβαστεί εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.
Ο τοπικός δημοσιογράφος, εκτός από συντάκτης, είναι τεχνικός εικόνας, ήχου, φωτογράφος, μοντέρ, διορθωτής, αθλητικογράφος, αρθρογράφος, πολιτικός συντάκτης, ριράιτερ, και στο τέλος της ημέρας σκουπίζει και σφουγγαρίζει μόνος του το γραφείο του. Και σίγουρα, πληρώνει από την τσέπη του δικηγόρους και έξοδα δικαστηρίων.

Ο κακός δημοσιογράφος, είναι κακός παντού.