Υπερωρίες μνημονίου τα παπαγαλάκια στην TV | «Διαπραγμάτευση»

Μα καλά, ο μπαμπάς σας, δεν σας τις «έβρεξε» ποτέ;
Πιπέρι, δεν είχατε στο σπίτι;
Η μαμά δεν είχε μία κουτάλα… ούτε;

«Ρέστα» θα δίνουν τα παπαγαλάκια των κεντρικών μέσων μαζικής διαστρέβλωσης και μονομέρειας στα βραδινά τηλεοπτικά δελτία μέχρι να ψηφιστεί το μνημόνιο 2 όσο αφορά το δήθεν δίλλημα που έχουν μπροστά τους για να αποφασίσουν οι πολιτικοί εκπρόσωποι των κομμάτων που στηρίζουν την διορισμένη μη κυβέρνηση Λ. Παπαδήμου και οι βουλευτές των αντίστοιχων κομμάτων τις επόμενες ημέρες στην Βουλή.
Το ένα μνημονιακό κανάλι ξεπέρασε το άλλο για να πείσει ότι…

…τα δυσβάστακτα μέτρα (το παραδέχονται και οι ίδιοι οι σχολιαστές/παρουσιαστές  στους μεταξύ τους σικέ διαλόγους για να τους συμπαθήσουμε) είναι «ένα γλυκό χάδι» μπροστά σε αυτά που θα φέρει ένα «όχι» στην παντοτινή εξαθλίωση, την πείνα και την υποδούλωση που μας προτείνουν τα αφεντικά τους στο εσωτερικό και το εξωτερικό.
Η υστερική, αυτή τη φορά, προσπάθεια τους να πείσουν τον κόσμο ή να τον τρομοκρατήσουν, αν μη τι άλλο πιστοποιεί ότι αυτοί και τα αφεντικά τους έχουν πολύ περισσότερα να χάσουν από τους απλούς, κανονικούς πολίτες, αν τυχόν και δεν περάσει το νέο μνημόνιο, το PSI και η (δήθεν δανειακή) σύμβαση υποδούλωσης.
Εμείς, οι κανονικοί άνθρωποι, ούτως ή άλλως, τραβάμε ήδη Γολγοθά. Ο «βρεγμένος την βροχή δεν την φοβάται» λοιπόν. Αυτοί που θα σταθούν, αν χάσουν την προστασία των αφεντικών τους;

«Διαπραγμάτευση»

Μας φοβίζουν με την καταστροφή, την πείνα, την εξαθλίωση, την έλλειψη τροφών και καυσίμων, τις ακρίδες, τον περονόσπορο, την λειψυδρία, την σύφιλη την βλεννόρροια, τις 10 πληγές του Φαραώ… που θα ενσκήψουν επάνω μας, αν δεν δεχθούμε την ανούσια (ως προς το οικονομικό αποτέλεσμα) και εξευτελιστική (ως προς τις διατυπώσεις και την εφαρμογή) νέα σύμβαση υποτέλειας που προσχηματικά διαπραγματεύεται ετούτος ο θίασος – κυβέρνηση….

Αλήθεια, αυτοί που τα ξέρουν αυτά; Πότε τα έζησαν; Ποια είναι τα ιστορικά δεδομένα που έχουμε σχετικά με τα αποτελέσματα των μνημονίων και των στάσεων πληρωμών;
Βεβαίως, η στάση πληρωμών σε καμία περίπτωση δεν συγκρίνεται με το καθεστώς των μνημονίων. Καμία χώρα δεν βγήκε από την κρίση της μέσω των μνημονίων. Αντίθετα, υπάρχουν αρκετές χώρες που εξήλθαν από την κρίση τους με την στάση πληρωμών. Όσο πιο οργανωμένα το έκαναν, τόσο πιο ήρεμα εξήλθαν από την κρίση τους.

Από την άλλη μεριά όμως, έχει λογική τα αυτοξεφτιλιζόμενα μέσα προβοκάτσιας να αναφέρονται στο ότι θα πάθουμε όλα τα παραπάνω, την ίδια στιγμή που προσπαθούν να μας πείσουν ότι δήθεν «διαπραγματεύονται» οι πολιτικοί που έχουν ψηφίσει τα προηγούμενα μνημόνια και που είναι έτοιμοι (εκ των προτέρων) να ψηφίσουν και το νέο;

Εμείς λέμε ότι δεν έχει καμία λογική. Διότι η λέξη «διαπραγμάτευση» εμπεριέχει το νόημα της αμφιταλαντευόμενης έκβασης μίας υπόθεσης. Συνεπώς, βασική προϋπόθεση για να πιστέψει κάποιος, ότι κάποιος άλλος κάνει διαπραγμάτευση, είναι ο πρώτος να δει ότι ο δεύτερος, δηλαδή ο διαπραγματευόμενος, έχει λάβει προληπτικά μέτρα για τουλάχιστον δύο πιθανές εκβάσεις της διαπραγμάτευσης.
Εμείς λοιπόν ρωτάμε: που στην Ελλάδα η παρούσα διορισμένη μη κυβέρνηση έχει λάβει μέτρα για να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο η συγκεκριμένη «διαπραγμάτευση» να μην πετύχει;
Ξέρει κανένα από τα παπαγαλάκια, να έχει γίνει καμία απογραφή τι αποθέματα τροφών και καυσίμων υπάρχουν;
Ξέρει κανένα από τα παπαγαλάκια, να έχει διαπραγματευτεί εναλλακτικά σχέδια για προμήθειες  βασικών ειδών από τρίτες χώρες του εξωτερικού;
Ξέρει κανένα από τα παπαγαλάκια, να έχει σταλεί κάποια εγκύκλιος στα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα ή τους δήμους για να λειτουργούν σε μία λογική έκτακτης ανάγκης για κάποιες ημέρες;

Λοιπόν, ας αφήσουμε τα αστεία. Πρόκειται για ένα θίασο που δραματοποιεί την τραγωδία της παράδοσης του Κράτους, της επικράτειας και της ψυχής του έθνους. Αυτό που δεν γνωρίζουμε ακόμα, είναι πόσοι θα συμμετάσχουν στην παράσταση, έως την Κυριακή.


Το έργο το έχουμε ξαναδεί

Πριν από δύο – τρεις δεκαετίες η τότε κυβέρνηση αποφάσισε να επιβάλει την χρήση των καταλυτικών οχημάτων με σκοπό την αντιμετώπιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο λεκανοπέδιο Αττικής. Επιδότησε τις εισαγωγικές εταιρείες αυτοκινήτων και κατασπατάλησε πολλά εκατομμύρια για να «ταΐσει» το σχετικό κύκλωμα.
Την ίδια χρονιά στο Παρίσι, η εκεί κυβέρνηση προχωρούσε στο μέτρο της απόσυρσης των καταλυτικών οχημάτων, αφού καταμετρούνταν μεγάλες ζημιές από την κυκλοφορία τους. Διότι αποδείχθηκε ότι η χρήση τέτοιων οχημάτων επέφερε αντικατάσταση των επιζήμιων ρύπων, αλλά όχι εξάλειψη ή έστω μείωση όλων των ρύπων.

Όταν κάποιοι ρώτησαν, γιατί δεν πάμε κατευθείαν στο μέτρο του «καθαρού κινητήρα» στο οποίο πηγαίνουν αυτές οι χώρες που ήδη έχουν δοκιμάσει με αποτυχία το μέτρο του καταλύτη πριν από εμάς, η απάντηση ήταν αφοπλιστική: διότι η διεθνής βιομηχανία οχημάτων, οι εισαγωγείς – αντιπρόσωποι τους στην Ελλάδα, ακόμα και τα συνεργεία αυτοκινήτων, οι γραφειοκράτες και οι πολιτικοί πρέπει να οικονομήσουν σε δύο – τρεις κύκλους, μέχρι να πάνε στο σύστημα των «καθαρών κινητήρων» από το οποίο επίσης θα οικονομήσουν, όταν εφαρμοστεί!!!

Αυτό συμβαίνει και με την υπόθεση του προβλήματος του επαχθούς χρέους της χώρας μας. Παρά του ότι όλοι όσοι είναι υπεύθυνοι γνωρίζουν, ξέρουν ότι «έξοδος» χωρίς στάση πληρωμών και επανεκκίνηση της οικονομίας ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ,
εντούτοις, εφαρμόζουν όλα τα στάδια της διάλυσης της χώρας, μέχρι αυτή να επιτευχθεί, γιατί απλούστατα: ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ (στην Ελλάδα και το εξωτερικό) βγάζει κέρδη μετρήσιμα σε χρήμα από αυτή την διαδικασία, σε κάθε φάση της.

Επίσης, όλοι οι εκπρόσωποι του συστήματος, γνωρίζουν ότι στάση πληρωμών και επανεκκίνηση, χωρίς εκδίωξη (και μάλιστα βίαιη) του πολιτικού κατεστημένου που οδήγησε στην κρίση, δεν υπάρχει. Γι’ αυτό προσπαθούν ή να διασωθούν ως διαχειριστές της κατοχής της χώρας ή να κάνουν την τελευταία «μπάζα» πριν τους καταπιεί η ιστορία.

Κ. Δραγάτης