Παρεμβάσεις ΕΣΕΕ για τρία σημαντικά θέματα του εμπορίου

 

 

1) Επανέρχεται η ΕΣΕΕ στο αίτημά της για αναστολή του αυτοφώρου σε  μικροοφειλέτες του Δημοσίου

Με δελτίο τύπου η ΕΣΕΕ δημοσιοποίησε ότι με νέα επιστολή της προς το Υπουργείο Οικονομικών επανέρχεται στο αίτημά της για αναστολή του άρθρου 3 του Ν. 3943/2011 που προβλέπει αυτόφωρο και ποινές φυλάκισης από την 1η Αυγούστου 2011 σε όσους δεν καταβάλουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο άνω των 5.000 ευρώ.
Πιο συγκεκριμένα αναφέρει:

 

 «Σύμφωνα με νέα εγκύκλιο του Υπουργείου Οικονομικών, δίνεται μία «τελευταία» ευκαιρία ρύθμισης βεβαιωμένων οφειλών προς το Δημόσιο έως 30 Σεπτεμβρίου 2010, σε 36 δόσεις.  Για όσους δεν ανταποκριθούν, θα αρχίσει από την προσεχή Δευτέρα 1η Αυγούστου, να ισχύει το αμφιλεγόμενο μέτρο του αυτοφώρου και ποινές φυλάκισης, που θα αφορούν ακόμη και τους
μικροοφειλέτες που χρωστούν στην Εφορία πάνω από 5.000 ευρώ.

Όπως είναι βέβαια γνωστό, η συντριπτική πλειονότητα των οφειλετών (υπολογίζονται σε 892.000) χρωστά ποσά που δεν ξεπερνούν τις 3.000 ευρώ και συνολικά τα 4,1 δις ευρώ.  Αντίθετα, 14.700 οφειλέτες
οφείλουν συνολικά 37 δις ευρώ. Με αφορμή τη συγκεκριμένη εγκύκλιο, επανερχόμαστε στα αιτήματα που πρόσφατα έχουμε υποβάλλει προς το Υπουργείο Οικονομικών και ζητούμε να επανεξετάσετε την πλήρη ποινικοποίηση οφειλών, οι οποίες δεν προέρχονται από δυστροπία αλλά είναι απότοκο της οικονομικής κρίσης και της έντονης ύφεσης στην αγορά.

Είναι υπερβολικό και άδικο, μικροοφειλέτες οι οποίοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να περισώσουν τις επιχειρήσεις τους και τις θέσεις εργασίας σε αυτές, απομυζώντας μέρα με την μέρα τις προσωπικές τους
πλέον οικονομίες και τους κόπους μιας ζωής, υποβαθμίζοντας συνεχώς και συστηματικά το επίπεδο ζωής των ίδιων και των οικογενειών τους, να κινδυνεύουν από πάνω να πάνε και φυλακή.  Το κυριότερο, ούτε το κράτος θα εισπράξει, ούτε οι επιχειρήσεις θα επιβιώσουν.  Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να δοθεί χώρος και χρόνος στον μικρομεσαίο Έλληνα επιχειρηματία να αναπνεύσει και να ανακάμψει, χωρίς να κλείσει την επιχείρησή του.  Προφανώς, αυτό δεν θα γίνει αν βρεθεί ξαφνικά αντιμέτωπος και με χειροπέδες, σαν εγκληματίας του κοινού ποινικού δικαίου, ενώπιον του αυτοφώρου δικαστηρίου.

Θεωρούμε ότι το κράτος έχει πολύ μεγαλύτερες ελπίδες να εισπράξει τα απαιτούμενα ποσά από τους μεγαλοοφειλέτες, οι οποίοι δεν έχουν τέτοια προβλήματα επιβίωσης.  Εναντίον αυτών πρέπει να στραφεί η Πολιτεία και τα κατασταλτικά της μέτρα και όχι κατά των αυτοαπασχολούμενων και μικρομεσαίων επιχειρηματιών, που βρίσκονται σε δεινή θέση.  Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα γεμίσουν οι φυλακές με απλούς, καλόπιστους καθημερινούς ανθρώπους, που κατέληξαν εκεί αθέλητα, χωρίς φυσικά να πάψει να ισχύει το «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος».  Την ίδια στιγμή, οι πραγματικοί ένοχοι για το κατάντημα του κράτους και της οικονομίας θα απολαμβάνουν την ελευθερία και τον πλούτο τους «εις υγείαν των κορόιδων».

Επαναλαμβάνουμε ότι, οι επιχειρήσεις δεν καταβάλουν τις οφειλές τους όχι γιατί δεν θέλουν αλλά γιατί δεν μπορούν.  Πρέπει να δείξετε έμπρακτη κατανόηση και υπομονή απέναντι στην μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, ώστε να ανακάμψει για να καταβάλει κανονικά τις οφειλές της.  Ζητούμε πλήρη αναστολή των καταδιωκτικών μέτρων κατά των μικροοφειλετών έως τουλάχιστον το τέλος του χρόνου.  Σε αντίθετη περίπτωση θα πρέπει από τώρα να προετοιμάζεστε για τις έντονες κοινωνικές εντάσεις που θα προκαλέσετε χωρίς αποτέλεσμα και την πλήρη διάρρηξη όχι μόνο του επιχειρηματικού αλλά γενικότερα του κοινωνικού ιστού της ελληνικής κοινωνίας».


2) Θετική η ΕΣΕΕ στο σχέδιο Νόμου για την προ – πρωχευτική διαδικασία και την ρύθμιση των εμπορικών μισθωμάτων

Στην πρόσφατη  ακρόαση των Κοινωνικών Φορέων από την Διαρκή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου, αναφορικά με το σχέδιο νόμου για την θεσμική ρύθμιση της προ-πτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης επιχειρήσεων, η ΕΣΕΕ εξέφρασε συνοπτικά τις κυριότερες θέσεις της, ενώ δήλωσε  ικανοποιημένη  με την αποδοχή της πρότασής της για την δημιουργία επιτροπών διακανονισμού των εμπορικών μισθώσεων.

Σε σχετική επιστολή της ΕΣΕΕ στον Αναπληρωτή Υπουργό Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας κ. Σωκράτη Ξυνίδη διατυπώθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις, ώστε να ληφθούν υπόψη κατά την δεύτερη ανάγνωση και να συμπεριληφθούν στο σχέδιο νόμου πριν την ψήφισή του. Τα κυριότερα σημεία της εισήγησης είναι τα ακόλουθα:

  • Η ΕΣΕΕ είναι πάντοτε υπέρ της δεύτερης ευκαιρίας αλλά αυτή πρέπει να ισχύει για όλους.  Έως τώρα, η υπαγωγή στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα γινόταν κυρίως από τις μεγάλες επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα όλες οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις που συνεργάζονταν μαζί τους να αντιμετωπίζουν πλέον προβλήματα επιβίωσης.  Ζητήσαμε να τεθεί εντός της προ-πτωχευτικής διαδικασίας εξυγίανσης (άρθρα 99 και επόμενα πτωχευτικού κώδικα, όπως περιέχονται στο άρθρο 12 ν/σχ),  η αποτύπωση και χαρτογράφηση των συγκεκριμένων μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, που συνηθέστερα αποτελούν προμηθευτές των μεγαλύτερων και υπαγόμενων στην προ-πτωχευτική διαδικασία, ώστε να τύχουν ευμενέστερης μεταχείρισης ως πιστωτές και να μην οδηγηθούν στην αναστολή των εργασιών τους. Εκτιμάται ότι 1 στους 4 προμηθευτές των εταιρειών που υπάγονται στο άρθρο 99, κλείνουν.
  • Οι μικροί και μεσαίοι έμποροι δεν μπορούσαν μέχρι σήμερα να υπαχθούν οι ίδιοι στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα, λόγω του απαιτούμενου υψηλού παραβόλου (5.000 €).  Με το σχέδιο νόμου (άρθρο 100 παρ. 5 πτωχευτικού κώδικα, όπως περιέχεται στο άρθρο 12 ν/σχ) προβλέπεται μείωση του παραβόλου για τις ατομικές επιχειρήσεις στα 3.000 € αλλά για τις εταιρείες (όπως οι προσωπικές ΟΕ, ΕΕ) παραμένει στα 5.000 €.  Ακόμη και με τη μείωση για τις ατομικές επιχειρήσεις, το παράβολο εξακολουθεί να είναι σε υψηλά επίπεδα, εμποδίζοντας τις ΜΜΕ να προσφύγουν στο συγκεκριμένο μηχανισμό δεύτερης ευκαιρίας.
  • Υποστηρίζουμε την δημιουργία της ενιαίας ανεξάρτητης αρχής για τις Δημόσιες Συμβάσεις (άρθρο 1 και επόμενα ν/σχ) και ελπίζουμε να συνεισφέρει σημαντικά στην απλοποίηση, τήρηση και ερμηνεία των πολλών – και πολλές φορές αλληλεπικαλυπτόμενων – διαφορετικών πλαισίων που διέπουν τις σχετικές συμβάσεις.
  • Σε ό,τι αφορά τις Επιτροπές Διακανονισμού των εμπορικών μισθώσεων (άρθρο 15 ν/σχ) θεωρούμε ότι η συγκεκριμενη διάταξη είναι μια δικαίωση των προτάσεών μας, αλλά με τον προβλεπόμενο μηχανισμό ανάδειξης του εκπροσώπου των μισθωτών στην σύνθεση των Επιτροπών θα επέλθει κυκεώνας, καθώς είναι αδύνατο να μπορέσουν να συνεννοηθούν όλοι οι επαγγελματικοί και επιστημονικοί φορείς της περιφερειακής ενότητας και να υποδείξουν κοινό εκπρόσωπο. Ενέχει λοιπόν ο κίνδυνος, να καταλήξουμε να διορίζει ο Αντιπεριφερειάρχης τον εκπρόσωπο, με αποτέλεσμα  ο επιχειρηματικός κόσμος να μην εχει ουσιαστική εκπροσώπηση στις Επιτροπές.  Προτείναμε λοιπόν και πάλι να μετέχει από την πλευρά των ενοικιαστών,
    εκπρόσωπος της ΕΣΕΕ ή της ΓΣΕΒΕΕ, οργανώσεων που είναι ζυμωμένες με τα προβλήματα των επιχειρήσεων που μισθώνουν τους χώρους της επαγγελματικής τους δραστηριότητας και έχουν την ανάλογη εμπειρία.  Ο εκπρόσωπος αυτός θα πρέπει να είναι υποχρεωτικά μέλος του τοπικού Επιμελητηρίου.

Υποστηρίζουμε την ένταξη στην αρμοδιότητα των Επιτροπών Διακανονισμού των μισθώσεων ακινήτων που ανήκουν σε ΝΠΔΔ (κληροδοτήματα, ιδρύματα κλπ.) και την εξαίρεση του συμβιβασμού που θα επιτευχθεί από την έγκριση άλλων αρχών ή φορέων.  Η συγκεκριμένη διάταξη αποτελούσε πάγιο αίτημα της ΕΣΕΕ από την έναρξη σχεδόν της κρίσης, οπότε και παρουσιάστηκαν τα πρώτα προβλήματα τα οποία δυστυχώς κατέληξαν σε χιλιάδες «λουκέτα».

3) Δηλώσεις Προέδρου ΕΣΕΕ κ. Βασίλη Κορκίδη:

«Επιφυλακτικά αντιμετωπίζει το ελληνικό εμπόριο τα άγνωστα σημεία της νέας συμφωνίας  και ανησυχεί για την διάρκεια της διαδικασίας ανταλλαγής του χρέους.
Μετά από μια εβδομάδα δηλώσεων και αναλύσεων η συμφωνία των Βρυξελλών για την προστασία και διάσωση της ελληνικής οικονομίας θεωρήθηκε από τους περισσοτέρους Ευρωπαίους και Έλληνες ειδικούς, ως ικανοποιητική. Οι αισιόδοξες ανακοινώσεις και οι θετικές δηλώσεις των αρχηγών κρατών της Ευρωζώνης μετά την σύνοδο κορυφής, φαίνεται πως εκτόνωσαν το φοβικό κλίμα και ξόρκισαν το «φάντασμα» της καθημερινής μας αγωνίας για ενδεχόμενη πτώχευση.

H συμφωνημένη αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, την οποία για τόσο καιρό απέρριπταν οι δανειστές μας, φαίνεται ότι αποφασίστηκε να υλοποιηθεί από τους Ευρωπαίους
Εταίρους μας, έστω και εάν δεν εξηγείται ακριβώς τι προβλέπει, ούτε πόσο θα κοστίσει το νέο σχέδιο. Η ανταλλαγή  των ομολόγων θα ειναι εθελοντική, αλλά θα είναι οι κάτοχοι των ομολόγων που θα επιλέξουν τελικά τον τρόπο. Η επιμήκυνση της αποπληρωμής, η μείωση του επιτοκίου δανεισμού, η επαναγορά ομολόγων, η εξασφάλιση κεφαλαιακής επάρκειας του τραπεζικού συστήματος και η
μικρή διαγραφή του χρέους σίγουρα χρεώνονται στα υπέρ της συμφωνίας.

Παραταύτα, η ελληνική αγορά συνεχίζει να δυσπιστεί για τα αποτελέσματα της συμφωνίας και να ανησυχεί για τις μελλοντικές εξελίξεις, αφού η νέα δανειακή σύμβαση προϋποθέτει,
αφενός μεν την αυστηρή εφαρμογή των μέτρων του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου και αφετέρου δε τη σύνταξη ενός νέου Μνημονίου με επιπλέον απαιτήσεις εμπράγματων εγγυήσεων που κατατάσσονται στα  αρνητικά σημεία
της συμφωνίας.

Ο επιχειρηματικός κόσμος φαίνεται να αντιμετωπίζει επιφυλακτικά τόσο τα υπέρ όσο και τα κατά της συμφωνίας και θεωρεί ότι είναι πολύ νωρίς για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα, αφού συνεχίζονται  οι διαβουλεύσεις για τα 16 σημεία του νέου πακέτου διάσωσης, ενώ θα χρειαστεί επιπλέον χρόνος για να διευκρινιστούν επιμέρους θέματα, τεχνικά σημεία και λεπτομέρειες της διαδικασίας ανταλλαγής του ελληνικού χρέους.

Το αναπάντητο ερώτημα για την αγορά, το εμπόριο και τις επιχειρήσεις αφορά στο μέγεθος των επιπτώσεων κατά την διάρκεια της φάσης της «επιλεκτικής» ή «περιορισμένης» χρεοκοπίας. Ο όρος «selective default» μπορεί να χρησιμοποιείται από τους οίκους αξιολόγησης ως βαθμίδα αξιολόγησης, όμως ουσιαστικά είναι μια κρίσιμη μεταβατική περίοδος, σε «νεκρό» χρηματοπιστωτικό χρόνο. Κατά την διάρκεια ενός χρονικού εύρους που δεν προσδιορίζεται, η Ελλάδα θα πρέπει να τακτοποιήσει τις δανειακές υποχρεώσεις με τους πιστωτές της και να ανταλλάξει τα ομόλογά της με τους ιδιώτες ομολογιούχους, για να επανέλθει αμέσως μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας σε καλύτερη βαθμίδα αξιολόγησης – υψηλοτέρα, δηλαδή, του Ca και του CCC όπου βρίσκεται σήμερα η πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας.

Ακόμα και εάν επιτύχουμε το καλύτερο δυνατό σενάριο ως προς την χρονική περίοδο και την διάρκεια του εγχειρήματος, που εκτιμάται ότι θα διαρκέσει τουλάχιστον 15 με 20 ήμερες εντός του Αυγούστου, ο οποίος είναι ο πλέον κατάλληλος μήνας λόγω των  περιορισμένων συναλλαγών, αφού τα περισσότερα εργοστάσια σε Ελλάδα και Ευρώπη είναι κλειστά, δεν παύει να υπάρχει έντονη ανησυχία
η οποία δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερη πίεση στην αγορά. Ο κίνδυνος αδυναμίας διατραπεζικής εξόφλησης των τιμολογίων από πελάτες και προμηθευτές του εξωτερικού, ακόμα και με μετρητά, είναι ορατός. Επίσης, υποστηρίζεται απο τραπεζικούς κύκλους ότι οι εγγυητικές των ελληνικών τραπεζών δεν θα γίνονται αποδεκτές, δημιουργώντας «άγνωστες» καταστάσεις στην αγορά και πρωτόγνωρες τραπεζικές συνθήκες για τις εμπορικές συναλλαγές των επιχειρήσεων. Ακόμα και η χρήση πιστωτικών καρτών ελληνικών τραπεζών στο εξωτερικό, ενδέχεται  προσωρινά να ανασταλεί.

Ίσως η συμφωνία διάσωσης της χώρας μας να μην είναι αυτή που θα θέλαμε, από πλευράς ανταλλαγμάτων, είναι όμως γεγονός ότι ανακούφισε την Ευρώπη και έδωσε μια ανάσα στην χώρα μας. Ουσιαστικά, η Ευρώπη ανέλαβε για μια δεκαετία την αποπληρωμή του χρέους μας, φυσικά με το αζημίωτο, ενώ η Ελλάδα δεσμεύτηκε να μειώσει τα ελλείμματα και να ανακτήσει την  αξιοπιστία της.
Ως προς το σκέλος της ανάπτυξης, το οποίο είναι το σημαντικότερο για την επιβίωση της ελληνικής αγοράς, θεωρούμε ότι τόσο η στρατηγική, όσο και η ειδική ομάδα τεχνικής βοήθειας για την διάθεση των κοινοτικών κονδυλιών  και των πόρων της ΕΤΕΠ, πρέπει όχι μόνο να συμπεριλάβουν, αλλά να ξεκινήσουν να σχεδιάζουν τις παρεμβάσεις τους αξιοποιώντας τη δυναμική της Μμε ελληνικής επιχειρηματικότητας.

Τέλος, μέχρι την ολοκλήρωση των διεργασιών και την τελική διαμόρφωση του νέου πακέτου στήριξης, σίγουρα δεν μπορούμε να πανηγυρίζουμε με τα διαφαινόμενα νέα σκληρά μέτρα, που είναι βέβαιο ότι θα κληθούμε να υποστούμε για άλλη μία φορά, αλλά τουλάχιστον μπορούμε πλέον να ελπίζουμε.