ΚΑΛΑΝΤΑ ΦΩΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟ ΧΟΝ και παράσταση

 


Πιστά στο έθιμο, αλλά και στις συνήθειες του συλλόγου, μέλη του ΧΟΝ και φέτος γύρισαν όλη τη Νάουσα την παραμονή των Φώτων για να τραγουδήσουν από σπίτι σε σπίτι τα παραδοσιακά κάλαντα του τόπου. Τα σπίτια υποδέχτηκαν με χαρά την παρέα και οι ευχές και τα κεράσματα ήταν άφθονα. Και του χρόνου!

«ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ»

Ο ΧΟΝ θα υποδεχτεί το 2011 με την παράσταση της Θεατρικής Παιδικής Συντροφιάς «Αγαπημένο μου ημερολόγιο». Οι παραστάσεις θα δοθούν στην αίθουσα του ΑΜΕΣ «ΝΗΡΕΑΣ» στις 21 & 22 Ιανουαρίου, στις 7.30 μ.μ. Τα εισιτήρια κοστίζουν 5 και 3 ευρώ (παιδικό). Στις παραστάσεις θα γίνει και η κοπή της πρωτοχρονιάτικη πίτας .
Σχετικά με το έργο, ο εμψυχωτής της ομάδας Π. Σπύρου αναφέρει:

 

 

 

«Καιροί δύσκολοι, ο καθένας στην δική του πραγματικότητα, ο διπλανός μας έχει γίνει «ξένος», δεν είναι πια «ο δικός μας άνθρωπος». Τι μας οδήγησε εκεί; Πού θα μας βγάλει το τέλος αυτής της ιστορίας; Κανείς δε ξέρει, το βέβαιο είναι ότι τα παιδιά δε φταίνε. Είναι κρίμα να μη μάθουν να εμπιστεύονται το διπλανό τους γιατί εμείς γίναμε καχύποπτοι. Είναι λυπηρό να μη βοηθούν το φίλο τους γιατί εμείς πάψαμε να βοηθούμε. Είναι ενοχλητικό να μη τους συγκινεί ο πόνος του διπλανού γιατί εμείς γίναμε σκληροί. Είναι άδικο να διαχωρίζουν τους ανθρώπους επειδή εμείς γίναμε ρατσιστές.»

Λίγα λόγια για το έργο
«Είναι παιδιά, έχουν τα ίδια θέλω, έχουν τις ίδιες ανάγκες, έχουν όνειρα. Όμως η μοίρα, η τύχη, ποιος ξέρει τι άλλο, τους καθορίζει μία διαφορετική πορεία ζωής. Μία πορεία που τους σημαδεύει, τους πλάθει και τους αναγκάζει να βαδίσουν σε συγκεκριμένα μονοπάτια.
Αν ήξερε  το κάθε παιδί πώς θα μπορούσε να διαβεί από το ένα μονοπάτι  στο άλλο, θα το έκανε. Μα δε ζει μόνο του, ζει μέσα στην κοινωνία. Μια κοινωνία που χτίζει τα ντουβάρια δίπλα από τα μονοπάτια των παιδιών της, έτσι ώστε κανένα να μην μπορεί να ξεφύγει από την προκαθορισμένη πορεία…
‘Ήρωες μα και παιδιά, ο χρόνος και οι μήνες του και το ταξίδι των παιδιών μέσα σε αυτόν είναι η υπόθεση του έργου. Διαφορετικές διαδρομές, με ομοιότητες και διαφορές, με στιγμές χαράς, λύπης και συγκίνησης. Σε ένα κοινωνικό έργο για παιδιά, που δε θα μπορούσε να έχει άλλο τίτλο από αυτόν: Αγαπημένο μου ημερολόγιο…«