Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Τα Νέα Πάρου -Αντιπάρου» το Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010:
Είμαι Παριανός
Δεν είμαι κουτοπαριανός
Δεν είμαι ραγιάς
Βρισκόμαστε λίγες εβδομάδες πριν τις εκλογές για την ανάδειξη νέας δημοτικής αρχής στον τόπο μας. Το διακύβευμα αυτών των εκλογών είναι εξαιρετικά κρίσιμο. Θα εκλέξουμε δήμαρχο και δημοτικούς συμβούλους οι οποίοι θα διοικούν τον μεγαλύτερο οργανισμό που υπάρχει στο νησί. Τον μεγαλύτερο φορέα, ο οποίος δύναται να διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο σε αποφασιστικής σημασίας τομείς της ζωής των Παριανών για τα επόμενα 4 χρόνια.
Το διακύβευμα αυτή τη φορά είναι πολύ σημαντικότερο από τις προηγούμενες εκλογές των τελευταίων 30 ετών. Η νέα δημοτική αρχή θα διοικήσει τον Δήμο Πάρου κατά την διάρκεια των πιο σκληρών ετών της οικονομικής κρίσης. Θα λειτουργεί τον μεγαλύτερο φορέα που είναι δυνατόν να συμβάλει καθοριστικά στην ανάπτυξη του τόπου, ενώ οι επιχειρήσεις του νησιού θα έχουν μειούμενο τζίρο από τον τουρισμό, ενώ τα εμπορικά καταστήματα θα έχουν λιγότερη δουλειά, ενώ οι κοινωνικές δαπάνες για την παιδεία και την υγεία θα μειώνονται δραστικά, ενώ οι οικοδομικές εργασίες θα είναι πολύ λιγότερες από όσες λίγες υπάρχουν σήμερα.
Μία δημοτική αρχή με ικανότητα και αποφασιστικότητα είναι δυνατόν να αποτελέσει μία πολύ σημαντική δύναμη προστασίας, στήριξης και ασφάλειας για τους πολίτες που θα πιέζονται την προσεχή περίοδο. Στον αντίποδα μία δημοτική αρχή αναποτελεσματική, διστακτική όχι μόνο δεν θα μπορέσει να βοηθήσει τους Παριανούς να ανταπεξέλθουν, αλλά θα διαδραματίσει ρόλο αρνητικό προς την αντίθετη κατεύθυνση. Θα «σπρώχνει» δια της αδράνειάς της όλους τους Παριανούς βαθύτερα στην κρίση.
Στην προκειμένη περίπτωση ισχύει ότι με τις ξερολιθιές στους αγρούς της Πάρου. Όπου δεν υπάρχει ξερολιθιά (Δήμος), το πρόβλημα δεν είναι απλά ότι δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα όρια των χωραφιών μας. Το πρόβλημα είναι ότι το χωράφι καταστρέφεται και μαζί και τα δέντρα του, τα σπαρτά του ή τα αμπέλια του. Γιατί το χώμα το παίρνει ο γκρεμός από τις βροχές. Και αν δεν γίνει αυτό, τα ζώα του γείτονα μπαίνουν μέσα στο χωράφι και τρώνε τα πάντα!
Τα στοιχεία
Η απερχόμενη δημοτική αρχή υπό τον κ. Χρ. Βλαχογιάννη έχει δώσει επαρκή δείγματα γραφής ήδη τρεισήμισι χρόνια για το αν μπορεί να αντεπεξέλθει σε αυτό το πλέγμα προβλημάτων. Δυστυχώς, απέτυχε. Δεν ισχυριζόμαστε ότι δεν ήθελε να πετύχει, αλλά το αποτέλεσμα έχει καταγραφεί, απέτυχε. Έχει μεγάλη σημασία να τονίσουμε ότι απέτυχε σε μία περίοδο που τα προβλήματα στην χώρα και στην Πάρο ήταν πολύ λιγότερα. Πρέπει να θυμίσουμε ότι ο κ. Βλαχογιάννης παρέλαβε ένα Δήμο στην καλύτερη δυνατή κατάσταση των τελευταίων ετών. Ένα Δήμο που είχε παράξει σημαντικό έργο την προηγούμενη τετραετία 2003 – 2006. Έναν Δήμο χωρίς χρέη, με ελάχιστο έλλειμμα, χωρίς συμβασιούχους, δηλαδή τα προβλήματα που ταλανίζουν την συντριπτική πλειοψηφία των Δήμων της χώρας. Ο κ. Βλαχογιάννης είναι ο πρώτος δήμαρχος των τελευταίων ετών ο οποίος δεν είχε καθόλου αντιπολίτευση στο δημοτικό συμβούλιο. Ούτε καν ελεγκτική. Οι αντιπαλότητες στο εσωτερικό της τοπικής της ΝΔ οδήγησαν τους δημοτικούς συμβούλους της μειοψηφίας σε πολιτικό αλληλοσπαραγμό και κάποιους από αυτούς στο να αναζητήσουν θέσεις και αξιώματα από μία αδύναμη πολιτικά δημοτική αρχή, που ήταν έτοιμη να τα δώσει για να μην πιεστεί (βλέπε Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο).
Παρά τις ιδανικές αυτές συνθήκες, η απερχόμενη δημοτική αρχή υπό τον κ. Βλαχογιάννη παρήγαγε ελάχιστο έργο για τον τόπο τα τελευταία χρόνια. Στάθηκε ανίκανη να αξιοποιήσει τα 3 εκ. ευρώ κεφάλαιο του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου, δεν προσπάθησε να επιλύσει τα μεγάλα προβλήματα της Παροικιάς, της πρωτεύουσας του νησιού, εγκατέλειψε στην αναρχία και την ασυδοσία την Νάουσα και τα χωριά υποχωρώντας στην πίεση του οποιουδήποτε.
Η δημοτική αρχή του κ. Βλαχογιάννη εισέπραξε δημοτικούς φόρους μόνο από τους πολλούς που είχαν την καλή θέληση να πληρώσουν αφήνοντας «άλλους» να χρωστούν, ενώ έκανε μικρομπαλώματα (και κάνει ακόμα) μόνο σε εκείνους από τους οποίους πίστευε ότι μπορεί να προσδοκά ψήφους. Αυτή την εποχή εκτελείται ένα όργιο πρόχειρων, ρουσφετολογικών, προεκλογικών μικροέργων που θυμίζει άλλες εποχές και που ευτελίζουν αν όχι ξεφτιλίζουν το καλό πρόσωπο του Δήμου που είχε αρχίσει να θεμελιώνεται το 2002. Επίσης, κατασπαταλά τους πόρους του Δήμου, αφού θα χρειαστούν νέες παρεμβάσεις για να διορθωθούν οι προχειρότητες.
Όμως η σημαρινή δημοτική αρχή στάθηκε ανίκανη να αξιοποιήσει και το προσωπικό του Δήμου, αφού επέλεξε να μεταχειρίζεται κάποιους ελάχιστους υπαλλήλους προνομιακά και την συντριπτική πλειοψηφία αυτών τυπικά, αν όχι άδικα. Το αποτέλεσμα είναι να μην μπορεί κανείς να εξυπηρετηθεί σωστά πηγαίνοντας στον Δήμο, να ψάχνει να βρει τους υπαλλήλους με τους οποίους πρέπει να μιλήσει και άλλα παρόμοια που είναι ανεπίτρεπτα.
Όπου υπάρχει διστακτικότητα και αναποτελεσματικότητα, έλλειψη σχεδίου, η έλλειψη ελέγχου, μοιραία εισχωρεί και ο καιροσκοπισμός, η ιδιοτέλεια, η κακοδιαχείριση, ακόμα και η διαφθορά. Ακόμα και η ανοχή σε αυτά τα φαινόμενα αποτελεί καταδικαστέα και απορριπτέα πολιτική συμπεριφορά. Πόσο μάλλον, σε μία εποχή που ψάχνουμε χρήματα για να φτιάξουμε ένα νέο παιδικό σταθμό για να μπορούν να αφήσουν τα παιδιά τους οι μάνες και να πάνε να δουλέψουν, σε μία εποχή που ψάχνουμε χρήματα για να φτιάξουμε ένα γήπεδο στη Νάουσα για να μην γυρνάνε άσκοπα στους δρόμους τα παιδιά του χωριού, ψάχνουμε χρήματα για να φτιάξουμε ένα έργο προκειμένου να βοηθήσουμε τους επαγγελματίες του τουρισμού να αξιοποιήσουν σωστά το τουριστικό μας κεφάλαιο.
Και δυστυχώς, είδαμε και αυτά τα φαινόμενα στην μικρή μας Πάρο τα τελευταία χρόνια να «σκάνε» το ένα πίσω από το άλλο. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένας δρόμος που στρώθηκε και να μην ξαναανοίχτηκε για επιδιορθώσεις, δεν υπάρχει ράμπα που να μην φτιάχτηκε ή μπετό που να έπεσε το οποίο να μην κόστισε ο «κούκος αηδόνι» σε σχέση με τις τιμές που θα έπαιρνε ένας ιδιώτης… Όμως φτάσαμε να έχουμε και το φαινόμενο τουλάχιστον ανοχής στις περιπτώσεις κακοδιαχείρισης ή λαθροχειρίας των δημοτικών χρημάτων σε δύο σχολεία. Των χρημάτων που έπρεπε να πηγαίνουν για τις ανάγκες των παιδιών μας. Από αυτές τις υποθέσεις, μόνο η μία πήγε στον Εισαγγελέα και αυτό έγινε ύστερα από τις αλλεπάλληλες διαμαρτυρίες των γονέων και τα επίμονα δημοσιεύματα της εφημερίδας μας.
Δεν υποστηρίζουμε ότι ο κ. Χρ. Βλαχογιάννης, ο κ. Στ. Γαβαλάς, οκ. Στ. Φραγκούλης. Ο κ. Αντ. Αρκάς, η κ. Α. Κάγκανη, ο κ. Γ. Λουκής, οι οποίοι αποτελούν την κορυφή της σημερινής δημοτικής αρχής ήθελαν να συμβούν όλα αυτά.
Είμαστε όμως σίγουροι για το αποτέλεσμα: άφησαν να συμβούν όλα αυτά, ανέχθηκαν να συμβούν όλα αυτά, δεν κατάλαβαν ότι συνέβαιναν όλα αυτά, υποχρεώθηκαν για λόγους πολιτικού κόστους να κάνουν τα στραβά μάτια για όλα αυτά.
Ό,τι και να έγινε πάντως, όλα αυτά έγιναν.
Η υποκρισία
Η κάθε Παριανή, ο κάθε Παριανός θα ήταν δυνατόν να δουν με άλλο μάτι τα πράγματα ή ακόμα και να συγχωρήσουν όλα τα παραπάνω. Δεκτό! Όμως αυτό που δεν είναι εύκολο να συγχωρήσει κανείς στους καιρούς που περνάμε, είναι την υποκρισία. Οι απλοί πολίτες, τώρα, που σε κάθε άκρη της χώρας πληρώνουν σκληρά, πάλι αυτοί, τις συμπεριφορές των μικρών ή μεγάλων «παραγόντων» είτε στην κεντρική είτε στην τοπική πολιτική σκηνή, έχουν καταλάβει τι έφταιξε και φτάσαμε σε αυτή την κατάσταση.
Σήμερα οι πολίτες πληρώνουν, η χώρα ματώνει, βρισκόμαστε υπό την κηδεμονία ξένων δυνάμεων και για όλα αυτά φταίνε: τα ψέματα και η υποκρισία.
Ο κ. Χρ. Βλαχογιάννης αποφάσισε να εμφανίζεται ως υπηρεσιακός δήμαρχος τα τελευταία τρία χρόνια. Έλεγε παντού ότι ανέλαβε ένα βάρος εξαιτίας της απόφασης του εκλεγμένου δημάρχου Γ. Ραγκούση να μεταπηδήσει στην κεντρική πολιτική σκηνή. Έλεγε ότι θα προσπαθήσει να κρατήσει τα πράγματα στον Δήμο μέχρι τις εκλογές και εμφανιζόταν να αδημονεί να φτάσει η ώρα που θα παραδώσει την θέση του σε εκλεγμένο δήμαρχο. Αφέθηκε να εννοηθεί τότε, ότι ανέλαβε να ηγηθεί αυτός του συνδυασμού, γιατί ο Στ. Παυλάκης δεν είχε καλές σχέσεις με τον Γ. Ραγκούση και συνεπώς, δεν υπήρχε στο πρόσωπο του η εμπιστοσύνη για την διαχείριση των υποθέσεων του Δήμου, μέχρι τις σημερινές εκλογές.
Σήμερα, αποκαλύπτεται η αλήθεια:
Από την αρχή υπήρχε ο σχεδιασμός να παραμείνει στη θέση του δημάρχου ο Χρ. Βλαχογιάννης. Χρησιμοποίησε το «κουστούμι» του δήθεν υπηρεσιακού δημάρχου για να μην υπόκειται στην κριτική. Πείσθηκε η Πάρος να τον αντιμετωπίζει σαν το «κακόμοιρο, το καλό παιδί, που ναι μεν δεν έχει δυνατότητες να είναι δήμαρχος, αλλά έπρεπε να φέρει σε πέρας μία έκτακτη κατάσταση, γι’ αυτό ας τον αφήσουμε να κάνει ό, τι μπορεί, μέχρι να φύγει».
Με αυτό το τέχνασμα, έφτασε στο απυρόβλητο μέχρι τον Φεβρουάριο του 2010 και τότε μέσα σε ένα βράδυ αυτοχρίσθηκε ικανός, υποψήφιος δήμαρχος.
Πόσο κόστισε στην Πάρο
το τέχνασμα;
Η Πάρος έχασε τρεισήμισι χρόνια δημοτικού έργου. Πήγε πίσω σε μία πολύ κρίσιμη εποχή. Η οικονομία της Πάρου θα μπορούσε να αναπνέει πιο άνετα, αν υπήρχαν έργα σε εξέλιξη, αν τα τελειωμένα έργα διευκόλυναν το εμπόριο και τις τουριστικές επιχειρήσεις.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα ελλείμματα μεταξύ δημοτικών φόρων – εσόδων και υπηρεσιών που προσφέρει ο Δήμος έχουν διογκωθεί αλματωδώς και ο κ. Χρ. Βλαχογιάννης ήδη ψιθύριζε πριν την έναρξη της προεκλογικής περιόδου για δανεισμό, με πρόφαση αναπτυξιακά έργα. Έχουν δαπανηθεί εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε άσκοπες και πρόχειρες παρεμβάσεις με ανεξέλεγκτο κόστος, ενώ έχουν μοιραστεί εξίσου σημαντικά ποσά σε εκδηλώσεις και φιέστες. Θα μπορούσε κανείς να μιλά για ατέλειωτες ώρες για παρόμοια θέματα που έχουν συμβεί και συμβαίνουν στον Δήμο…
Το σπουδαιότερο όλων όμως είναι ότι αυτές οι υποθέσεις συνδέονται άμεσα με την οικονομία του τόπου και πάρα πολλά λεφτά που χάθηκαν για πάντα για την Πάρο μας. Σε εποχές μεγάλης οικονομικής κρίσης. Τελικά, εκτός από την γενικότερη κρίση, οι πολίτες στην Πάρο στερούνται οικονομικών πόρων και ευκαιριών που δικαιούνται, επειδή η συγκεκριμένη, απερχόμενη δημοτική αρχή δεν μπόρεσε να συνεχίσει ένα αναπτυξιακό σχέδιο για τον τόπο μας.
Και τώρα…
…ενώ δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το τι έγινε τα τελευταία τρία χρόνια στον τόπο μας και ποιος ευθύνεται γι’ αυτό…
…ενώ δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το ποιες είναι οι δυνατότητες του κ. Βλαχογιάννη και των υπολοίπων που προαναφέραμε…
…αναζητούνται δεκανίκια για να πεισθούν οι Παριανοί πολίτες για τα ακριβώς αντίθετα.
Ήδη, 20 ημέρες πριν τις δημοτικές εκλογές ο συνδυασμός του κ. Βλαχογιάννη δεν κάνει πια αγώνα για να πείσει για την ικανότητα του επικεφαλής σε σύγκριση με τους υπόλοιπους υποψήφιους δήμαρχους που διεκδικούν την ψήφο των Παριανών πολιτών.
Ο αγώνας που γίνεται είναι να πεισθούν να ψηφίσουν οι Παριανοί τον συνδυασμό του κ. Βλαχογιάννη, γιατί είναι – λένε – από πίσω του ο συμπολίτης τ. δήμαρχος και νυν υπουργός κ. Γιάννης Ραγκούσης.
ΞΕΚΑΘΑΡΕΣ ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ ΓΙΑ Γ. ΡΑΓΚΟΥΣΗ
Στην προσπάθεια μας να αναλύσουμε αυτή την «επιχείρηση» των μελών του συνδυασμού του Χρ. Βλαχογιάννη, θα αναφερθούμε παρακάτω με διπλό τρόπο: α) αρχικά θα καταγράψουμε τις διαπιστώσεις που παράγονται αυτομάτως από την πολιτική πρακτική τους και β) θα μπούμε και στην «καρδιά» του θέματος.
ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ:
1) Είναι βέβαιο ότι τα ίδια τα μέλη του συνδυασμού Βλαχογιάννη, με το να λειτουργούν με το επιχείρημα «από πίσω είναι ο Ραγκούσης», είναι σαν να δηλώνουν από μόνοι τους ένα ολόκληρο μήνα πριν τις εκλογές πως έχουν πεισθεί ότι δεν μπορεί ο υποψήφιος δήμαρχος του συνδυασμού να αντεπεξέλθει στην σύγκριση με τους υποψήφιους των άλλων συνδυασμών.
2) Είναι μεγάλο λάθος, τραγικό, και τελικά συνιστά υποτίμηση των κατοίκων του νησιού να αποτελέσει το διακύβευμα των εκλογών για την Πάρο, όχι το ποιος υποψήφιος έχει μεγαλύτερα εχέγγυα για να πετύχει στην θητεία του, αλλά το ποιος υποψήφιος έχει κάποιον φίλο υψηλά ιστάμενο.
3) Η επιμονή να προβάλλεται αυτό το επιχείρημα για να πεισθούν οι ψηφοφόροι, υποτιμά ευθέως τον κ. Βλαχογιάννη εκ των έσω. Είναι σαν να γνωρίζουμε ότι στις 8 Νοεμβρίου δεν θα έχουμε δήμαρχο Πάρου, αλλά υποδιευθυντή Πάρου. Είναι σαν να δεχόμαστε ότι θα επιλέξουμε κάποιον που για να εκλεγεί και να διοικήσει, τού είναι απαραίτητο να στηρίζεται στις δυνατότητες κάποιου άλλου. Κάποιον που στις 8 Νοεμβρίου δεν θα μπορεί να επιλύσει μόνος τα προβλήματα των πολιτών, κάποιον που δεν θα μπορεί να σχεδιάσει από μόνος του την προοπτική του νησιού και να την υλοποιήσει.
Η λογική που συμφέρει τους πολίτες της Πάρου, δεν είναι να διαλέξουμε όποιον να είναι για δήμαρχο, γιατί έχουμε στην Κυβέρνηση τον Ραγκούση.
Η λογική που συμφέρει, είναι να έχουμε τον καλύτερο ή την καλύτερη που υπάρχει για δήμαρχο, ώστε να μπορεί να προετοιμάζει στην Πάρο τις υποθέσεις και τα μεγάλα έργα, για τα οποία θα ζητάμε από τον Γ. Ραγκούση (και τον κάθε άλλον Παριανό ή φίλο της Πάρου) να βοηθά, όσο θα βρίσκεται τα επόμενα χρόνια σε καίριες θέσεις.
4) Η ίδια η ζωή όμως αποφασίζει γι’ αυτά τα ζητήματα, πριν από αυτούς που επιθυμούν να είναι πρωταγωνιστές της. Τον τελευταίο χρόνο ο κ. Βλαχογιάννης είναι δήμαρχος Πάρου και ο κ Ραγκούσης είναι υπουργός της Κυβέρνησης.
ΕΡΩΤΗΣΗ: Εκτός από εκείνα που ο ίδιος ο Υπουργός μας έχει υποσχεθεί και που είναι εκείνα για τα οποία ο ίδιος είχε εργαστεί ως δήμαρχος ώστε να είναι σε αξιοποιήσιμη κατάσταση, ποια είναι στα αλήθεια εκείνα που ετοίμασε ο κ. Βλαχογιάννης για να προωθήσει προς τον υπουργό για αξιοποίηση;
Τι έχει γίνει επί της Πάρου μέχρι σήμερα το οποίο σχεδίασε ο Χρ. Βλαχογιάννης και το οποίο υλοποίησε με την βοήθεια Γ. Ραγκούση;
Η απάντηση είναι απλή: Τίποτα…
Τώρα, προεκλογικά, με έναν πολιτικάντικο τρόπο που σ’ αυτή την χώρα τον πληρώνουμε πανάκριβα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έρχεται ο κ. Βλαχογιάννης να πει ότι θα εντάξουμε αυτήν ή την άλλη μελέτη στο ΕΣΠΑ, θα κατασκευάσει η ΕΓΝΑΤΙΑ Α.Ε το πολιτιστικό κέντρο (που ήταν έτοιμη η μελέτη του εδώ και τρία – τέσσερα χρόνια από τον Γ. Ραγκούση), το αεροδρόμιο, το εμπορικό λιμάνι και ποιος ξέρει τι άλλο…
Τα έργα που πραγματικά θα υλοποιηθούν είναι ελάχιστα και είναι έτοιμα από άλλους τα προηγούμενα χρόνια. Τρεισήμισι έτη πήγανε για πάντα χαμένα. Αυτή είναι η αλήθεια.
ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ
Τις τελευταίες ημέρες εντονότερα παρά ποτέ, παίζεται ένα παιχνίδι. Ο κ. Βλαχογιάννης προφανώς δεν μπορούσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του προεκλογικού αγώνα. Έτσι, ζήτησε την μεγαλύτερη ανάμειξη του κ. Γ. Ραγκούση προκειμένου καταρχήν να του βρει υποψηφίους πέρα από τους απολύτως απαραίτητους και να μεταστρέψει τη γνώμη άλλων για τους οποίους διακινούντο πληροφορίες ότι είχαν ανοίξει «πανιά» για αλλού.
Ο Γ. Ραγκούσης που έως σήμερα διατηρούσε διακριτική στάση, χωρίς να κρύβει από τις 31 Μαΐου και μετά ότι «συμπαθεί» την υποψηφιότητα Βλαχογιάννη, αποφάσισε να εμπλακεί στην ιστορία. Πραγματοποίησε τηλέφωνα για υποψηφίους και έκανε και συναντήσεις επιλεγμένα, με άλλους. Ήπιε καφέ στις 9/10 σε κεντρικό καφενείο της Παροικιάς με τον κ. Βλαχογιάννη και μέλη του συνδυασμού, ενώ δημοσιεύθηκαν και φωτογραφίες που υπήρχε συνεννόηση για να ληφθούν και να δημοσιοποιηθούν.
Θα μπορούσε να πει κάποιος ότι δεν έχει πολιτικό νόημα «ανάμειξης στις εκλογές» ένας καφές με φίλους. Θα συμφωνούσαμε απόλυτα, αν ο κ. Γ. Ραγκούσης μας είχε συνηθίσει να κάνει τέτοια ραντεβού στα καφενεία της Πάρου τα τελευταία χρόνια και μάλιστα, με μεγάλες παρέες τοπικών πολιτικών. Τουναντίον, μας έχει συνηθίσει στο ακριβώς αντίθετο. Το ότι άρχισε αυτή τη συνήθεια σε προεκλογική περίοδο, δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες.
Με λίγα λόγια, δημιουργήθηκε μία «επιχείρηση» για να μεταδοθεί η εικόνα και η πληροφορία για την έντονη στήριξη του «στριμωγμένου» συνδυασμού Βλαχογιάννη, για να αναπτερωθεί το ηθικό και να προσελκυστεί κόσμος που αδιαφορεί για τον συνδυασμό, αλλά που συμπαθεί τον Γ. Ραγκούση ή και του είναι υποχρεωμένος.
Την ίδια στιγμή, ο πεθερός του κ. Γ. Ραγκούση, κ. Π. Ρούσσος στις 13/10 σε ραδιοφωνική εκπομπή στην οποία βρέθηκε για να πει τις απόψεις του για θέμα που τον απασχολούσε, δήλωσε ρητά και κατηγορηματικά ότι ο Γιάννης Ραγκούσης δεν έχει καμία ανάμειξη με τις εκλογές στην Πάρο.
Κατά την άποψη μας, αυτά δεν είναι και πολύ σοβαρά πράγματα. Εμείς θεωρούμε απόλυτο δικαίωμα κάθε πολίτη της Πάρου να υποστηρίζει όποιον υποψήφιο θέλει. Όμως, όταν πρόκειται για πολιτικό πρόσωπο, ο τρόπος που θα διαχειριστεί την δικαιωματική επιλογή του, αποτελεί πολιτική πράξη και αυτόματα δίνει και σε εμάς το δικαίωμα να διατυπώσουμε την άποψη μας και την κριτική μας.
Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ
Α) Ο κ. Γιάννης Ραγκούσης ως υποψήφιος δήμαρχος στηρίχθηκε από τον Παριανό λαό – επειδή το άξιζε – με το ποσοστό του 68%. Οι Παριανές και οι Παριανοί που τον στήριξαν έχουν τεράστιο μερίδιο συμμετοχής στην επιτυχία του και στην ανέλιξη του σε κορυφαία αξιώματα του κόμματος στο οποίο ανήκει και στην Κυβέρνηση. Αυτοί που τον στήριξαν τότε που έβαζε υποψηφιότητα για δήμαρχος στην Πάρο, δεν το μετάνιωσαν και ενδεχομένως πολλοί τον στηρίζουν ακόμα, ηθικά μόνο πια, αφού δεν μετέχει με θεσμικά κατοχυρωμένη θέση στην πολιτική ζωή της Πάρου.
Πολύ μεγάλο μέρος των Παριανών πολιτών, οι οποίοι μάλιστα δεν ασχολούνται και φανατικά με την πολιτική, γνωρίζουν με αποδείξεις ότι ο κ. Βλαχογιάννης και οι κορυφαίοι της διοικητικής του ομάδας δεν μπόρεσαν να ανταποκριθούν στα καθήκοντα τους την τελευταία τετραετία. Είναι αποφασισμένοι να μην συνδέσουν το μέλλον της Πάρου, της οικογένειας τους, των επιχειρήσεων τους για την προσεχή τετραετία με τον συγκεκριμένο συνδυασμό. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, σχετικά εύκολα σχηματίστηκαν τέσσερις εκλογικοί συνδυασμοί στην Πάρο (έστω και αν κάποιοι είναι ελλιπείς).
Αυτό που διαπιστώνουν μερικές χιλιάδες Παριανοί πολίτες, δεν μπορεί να μην το έχει παρατηρήσει ένας ικανότατος και οξυδερκής πολιτικός, όπως ο κ. Γ. Ραγκούσης.
Αν λοιπόν, επιλέγει να εμπλέκεται ως πολιτικός μάνατζερ ή και Δ/νων Σύμβουλος για λογαριασμό του αδύναμου πολιτικά (για τη θέση του δημάρχου) κ. Βλαχογιάννη, είναι βέβαιο ότι επιλέγει συνειδητά να θέσει στους Παριανούς το «εκβιαστικό» δίλημμα: «όποιος συμπαθεί εμένα, πρέπει να ψηφίσει και τον συνδυασμό Χρ. Βλαχογιάννη αλλιώς ισχύει το αντίθετο».
Αν ισχύσει κάτι τέτοιο, καθιστά αυτόματα τον κ. Γ. Ραγκούση εξωθεσμικό παράγοντα της πολιτικής ζωής της Πάρου που προσπαθεί να επηρεάσει την εκλογική διαδικασία με το ειδικό, «υπουργικό βάρος του» και όχι παράγοντα της πολιτικής ζωής της χώρας που στον τόπο μόνιμης κατοικίας του ψηφίζει όποιον τού αρέσει.
Η πολιτική πρακτική αυτού του είδους είναι αναχρονιστική και παραπέμπει σε «φεουδάρχες» πολιτικούς που εκλέγονταν στις επαρχίες τις προηγούμενες δεκαετίες και οι οποίοι δεν ανέχονταν να μην κερδίζει τις εκλογές σε κάθε χωριό ο τοποτηρητής τους.
Ο Γ. Ραγκούσης που γνωρίζουμε εμείς, δεν ανήκει σε αυτό το είδος πολιτικών.
Β) Δεν επιτρέπεται επί σειρά μηνών και κυρίως τις τελευταίες εβδομάδες να κυκλοφορούν στην Πάρο διάφοροι εκπρόσωποι του συνδυασμού του κ. Βλαχογιάννη και να μεταχειρίζονται το όνομα του Γ. Ραγκούση, είτε για να επιτεθούν εναντίον άλλων υποψηφίων συνδυασμών, είτε για να μεταφέρουν την υποτιθέμενη γνώμη του υπουργού για το αν του αρέσει ο ένας ή ο άλλος υποψήφιος, είτε για να τάζουν υποτιθέμενη διαμεσολάβηση του για να επιλυθούν προσωπικά προβλήματα των ψηφοφόρων. Αυτά είναι αστεία πράγματα για το 2010 και θα έμεναν αστεία, αν η φημολογία δεν τροφοδοτείτο από «στημένες» επικοινωνιακές ενέργειες οι οποίες εμφανίστηκαν και περιείχαν και τον ίδιο τον Υπουργό, όπως είπαμε παραπάνω.
Οι Παριανοί κατόρθωσαν να επιβιώσουν και να αναπτυχθούν κοινωνικά και οικονομικά, πολύ πριν εμφανιστούν όλοι οι πολιτικοί παράγοντες που απασχολούν σήμερα τις εκλογές και την πολιτική. Δεν αποτελούν οι Παριανές ή οι Παριανοί «ραγιάδες» που αναμένουν να επιβιώσουν ούτε από την διάθεση των τοπικών πολιτικών, ούτε από την διάθεση των υπουργών. Καλοδεχούμενη και αναγκαία η προσφορά τους και αγαπητή. Αλλά όχι, έναντι της αξιοπρέπειας μας και της υπερηφάνειας μας.
Γ) Σε κάθε περίπτωση, εάν ο κ. Γ. Ραγκούσης επιθυμεί να αναμειγνύεται με τον συγκεκριμένο τρόπο στις εκλογές, είναι σωστό να εκφραστεί ανοικτά. Θα ήταν ακόμα καλύτερο να αντιπαρατεθεί και απευθείας με τους υποψήφιους δημάρχους που δεν του αρέσουν, ώστε να κριθούν όλα από τους Παριανούς. Έτσι, θα γινόταν ξεκάθαρη και η σχέση του συνδυασμού του κ. Βλαχογιάννη με το κεντρικό ΠΑΣΟΚ, αφού μέχρι σήμερα, τόσο αυτός όσο και ο κ. Κοντός ξόδεψαν τόνους μελάνι και λόγους για να μας πείσουν για το υπερκομματικό τους όραμα, την τύχη του οποίου όμως οι ίδιοι και τα υψηλόβαθμα μέλη του συνδυασμού τους, την στηρίζουν στην εμβέλεια υπουργού συγκεκριμένης κυβέρνησης, συγκεκριμένου κόμματος.
Τέλος, ότι πιο αστείο έχει ακουστεί το τελευταίο διάστημα, είναι το επιχείρημα που διακινούν έντονα από την πλευρά Βλαχογιάννη: «να ψηφίσουμε τον Χρήστο που είναι φίλος του Γιάννη, γιατί αν βγει άλλος, δεν θα παίρνει έργα για την Πάρο μας».
Η άποψή μας είναι η εξής:
1ον) όποιος δήμαρχος εκλεγεί στις 7 Νοεμβρίου δεν φροντίσει να αξιοποιήσει την παρουσία του Γ. Ραγκούση στην κυβέρνηση συνεργαζόμενος αγαστά μαζί του, θα υποστεί σκληρές συνέπειες απευθείας από τον Παριανό λαό.
2ον) Αλλά και όποιος Παριανός ή Παριανή που αναδείχθηκε ή θα αναδειχθεί στο μέλλον με την βοήθεια του λαού του νησιού σε δημόσια αξιώματα της χώρας, δεν βοηθήσει τον τόπο του προβάλλωντας οποιαδήποτε πρόφαση, θα τιμωρηθεί σκληρά και από τον λαό και από την ιστορία, η οποία «εκδικείται» πάντοτε τους αγνώμονες και τους αλαζόνες.
Εδώ θα είμαστε μετά τις 8 Νοεμβρίου για να δούμε ποιος από τους «πρωταγωνιστές» θα ενταχθεί στις παραπάνω κατηγορίες. Προς το παρόν, πιστεύουμε και ευχόμαστε ότι οι κατηγορίες θα παραμείνουν άδειες.
Κωνσταντίνος Ν. Δραγάτης
ΤΑ ΝΕΑ ● Πάρου - Αντιπάρου 
Απάντηση